Over Jeugd gesproken ………………………

By beschouwingen

Artikel Parochiebladen januari/februari 2023

OVER JEUGD GESPROKEN……..

In zijn Kersttoespraak was onze koning Willem-Alexander heel positief over de jeugd in ons land: de jeugd heeft een goede instelling, is bereid zich in te zetten, taken op zich te nemen ten dienste van ons land. Heel positief dus. Opvallend anders was de toon in een column van Nelleke Noordervliet in de NRC van zaterdag 24 december j.l.: ‘Ik vrees dat de algemene weerbaarheid en veerkracht juist bij de jongere generatie is afgenomen. Het leven zelf zal het ze uiteindelijk wel leren, maar n u ziet het ernaar uit, dat ze weinig tegenwind kunnen verdragen. Ze zijn eraan gewend geraakt in alle geholpen, gesteund en gecoacht te worden. Ze hechten extreem veel waarde aan oppervlakkig succes. Het gevoel recht te hebben op val alles is sterk ontwikkeld. Het ontbreken ervan wordt gevoeld als een belediging, een aanslag zelfs.’ Noordervliet wijst erop dat het leven niet gemakkelijk is door de opgave waarvoor men gesteld wordt. Ze noemt voorbeelden: het voor zichzelf moeten zorgen; in situatie  geraken waarin men geconfronteerd wordt met eigen tekortkomingen; het ontwikkelen van een eigen kompas; het toetsen van de eigen morele beginselen; het ontwikkelen van eigen sociale voelhorens. ‘Doe je ogen open en laat de hele rottige, fascinerende wereld binnen. Huil, vloek, val en sta op’, aldus de columniste. Zou het niet zó kunnen zijn, dat de jongeren die de koning op het oog heeft juist degenen zijn die de moed hebben door te maken wat Noordervliet bedoelt?? Vervullen ouders, opvoeders, jeugdleiders, coaches, begeleiders, daarbij geen cruciale rol?? Ik herinner me een Limburgs gezegde: ‘doe kries de kinger wie se ze treks’: kinderen krijg je, ontwikkelen zich, aan de hand van je opvoeding’. Daarbij (b)lijkt van belang dat we niet zozeer óver kinderen en jeugd spreken, maar vooral mét hen.

Emeritus pastoor Reijnen. 

BEZINNING ADVENT DOOR DE WEEK: dinsdag 20 december 2022.

By beschouwingen

BEZINNING ADVENT 2022 A-jaar

4e Adventsweek, dinsdag 20 december 2022

Bijbelteksten dinsdag 20 december: Jesaja hst 7, 10-14; Evangelie v. Lucas hst 1, 26-28

 Het is nu het weekend van de vierde zondag van de Advent. De tijd van de Advent is een tijd van wachten en nog meer van verwachten, reikhalzend uitzien, namelijk naar de komst, zoals het woord ‘Advent’ zegt. De komst van wie of wat is nog niet duidelijk. Maar wachten, en verwachten nog sterker, roept om een vervulling. We hebben toch niet tevergeefs gewacht?! In de lezingen van vandaag wordt helder dat hiervan geen sprake zal zijn en de aanwijzingen worden gelukkig steeds duidelijker.

Jesaja betoont zich een waarachtig profeet: hij geeft aan dat God een teken zal geven ook wanneer mensen hier niet om vragen. Mensen kunnen het dus niet ontlopen. Het teken zal zijn dat een jonge vrouw een zoon, Immanuel genaamd, zal baren. De komst van een wie dus! Maar Wie dan toch?

Bij de evangelist Lucas wordt de vervulling van ons verwachten nog manifester: Hier komt de aartsengel Gabriël persoonlijk aan Maria vertellen dat zij Gods Zoon ter wereld zal brengen. De aanvankelijke vrees van Maria wordt door Gabriël meteen als onnodig bestempeld: “Vrees niet, Maria” en hij geeft aan dat de heilige Geest haar zal bezoeken. Dat Kerstmis nu echt nadert, wordt duidelijk wanneer Maria zich ontvankelijk verklaart: “Mij geschiede naar uw woord”. Hiermee zijn twee vragen beantwoord: Een wie en wel Gods Zoon!

Rest nu nog de grote vraag: Wanneer ??? De spanning blijft nog in de lucht hangen. Hoe groot moet niet de vreugde zijn wanneer de Voorzegde echt komt? Eén feestdag zal te weinig blijken!

Het lijkt goed om telkens de volgende ‘raadgevingen aan de lezer’ te vermelden:

*zoek een moment waarin u stil kunt zijn, in uzelf te keren en niet afgeleid te worden.

*neem een ontspannen houding aan. Een bewust rustige ademhaling kan hierbij helpen. 

*Lees de tekst die u wordt aangereikt, laat de tekst tot u doordringen en vraag u af wat er volgens u in de tekst staat.

*Lees de tekst opnieuw en vraag u af of u nog een aanvulling vindt op wat u aanvankelijk (al) gelezen had.

*Waarom wordt bovenstaande tekst ons in de Advent aangereikt wordt, tijd van voorbereiding op de komst van onze Heer? 

*Heb ik iets aan deze tekst voor mijn manier van leven? 

*Blijf een minuut of vijf stil, of zo gewenst langer.

*Formuleer met uw eigen woorden een gebed ter afsluiting en geef daarin weer wat in u opgekomen is in uw tijd van bezinning.

 Ga verder met uw bezigheden.

 Arthur Prakken

BEZINNING ADVENT DOOR DE WEEK (vrijdag 16 december)

By beschouwingen

BEZINNING ADVENT 2022 A-jaar

 

 

3e Adventsweek, vrijdag 16 december 2022

 

Wij lezen uit Jesaja 56, 1-3a.6-8 en uit Johannes 5, 33-37

Zoek een moment waarop u stil kunt zijn, en zich niet laat afleiden; probeer een ontspannen houding aan te nemen. Lees bovenstaande  teksten, lees deze opnieuw en laat de inhoud tot u doordringen.

Inleiding
Jesaja 56 speelt zich af ná de Babylonische ballingschap. Gods volk wordt verder aangespoord om in zijn thuisland trouw te blijven aan God. Er is veel aandacht voor buitenstaanders, ontrouwe profeten en overspelig volk.

Samenvatting tekst Jesaja
Jesaja maant aan tot rechtvaardigheid (handhaving van het recht) én (onder meer) het onderhouden van de sabbat.

Inleiding
De tekst uit het Evangelie van Johannes speelt zich af ná de genezing van de zieke  op de sabbat door Jezus in het bad van Betzata. Deze genezing en de opdracht van Jezus aan de genezene: “Pak uw mat op en loop”, was voor de Joden een reden temeer om hem te doden. Niet alleen ontheiligde Hij de sabbat, maar bovendien noemde Hij God zijn eigen Vader en stelde Hij zich aan God gelijk! Voor de Joden blasfemie.

Samenvatting tekst Johannes
Jezus meent zich toch te moeten rechtvaardigen. Johannes de Doper heeft eerder bij de boden een betrouwbare getuigenis afgelegd. Jezus noemt ter verdediging nog enkele getuigen.
Voor de Joden zijn getuigen heel belangrijk. Voor de Joodse wet geldt: op grond van twee of drie getuigen staat de zaak vast (zie Matteüs 18:16).
Daarom is het opmerkelijk dat Jezus zijn eerste getuige relativeert.  Iedereen is immers onder de indruk van Johannes. Had Johannes vandaag geleefd dan was hij een influencer geweest met miljoenen volgers.

Vragen
Waarom heeft Jezus de getuigenis van Johannes de Doper niet nodig, maar heeft Jezus dit gezegd om ons te redden?
Behalve Johannes de Doper zijn er andere getuigen die door Jezus in dit hoofdstuk worden opgevoerd. Wie bedoelde Jezus?
Beide teksten gaan over recht, rechtvaardigheid en het naleven van de Wet. In hoeverre staat het strikt nakomen van de Wet het recht en de rechtvaardigheid in de weg?

Gebed:
Onze vader in de hemel:
als wij onze ogen sluiten voor wat er gebeurt in de wereld en met mensen:
als wij niet uw moed hebben om onze stem te verheffen tegen het onrecht:
als wij doof blijven voor de roep van de kwetsbare mensen:
wij bidden U: open onze ogen, mond en oren. Amen.

 Michael Jongkamp.

 

BEZINNING ADVENT DOOR DE WEEK (13-12-2022)

By beschouwingen

BEZINNING ADVENT 2022 A-jaar

 

3e Adventsweek, dinsdag 13 december 2022

 

Bijbelteksten dinsdag 13 december 2022.

Geachte lezer,

Vandaag hebben we alweer de 3e kaars op de adventskrans aangestoken; Kerstmis nadert met rasse schreden. Kerst is een bijzonder feest; enige voorbereiding en bezinning is op zijn plaats. Ik heb het niet over lichtjes, kaarsjes, tierlantijntjes, enz. die enige verlichting geven in deze donkere tijden. Dat is meer een uiting van een verlangen naar het ‘zonnewendefeest’; over 10 dagen gaan de dagen alweer langer worden.

Kerstmis is meer: niet alleen het verlangen naar meer licht, maar ook het verlangen naar een ‘nieuwe tijd’, waarin er vrede is en gerechtigheid. Dat alles wordt gesymboliseerd in  de geboorte van een kind; in omstandigheden die niet al te gunstig lijken…..

En toch vieren we dat als een groot feest! Advent is een tijd van verwachting. Dat behoeft voorbereiding en bezinning. Bestudering van enkele teksten uit de Bijbel kunnen hierbij mogelijk van dienst zijn. Vandaag is dat:

  • Sefanja 3   1-2 en 9-13
  • Matteüs 21  28-32.

Hieronder de teksten:
Sefanja  3  1-2 en 9-13

Tegen Jerusalem en haar leiders
Wee de rebelse, de bezoedelde, de hardvochtige stad!
Naar een oproep luistert ze niet, een vermaning aanvaardt ze niet. Ze vertrouwt niet op Jahwe en nadert niet tot haar God.
Maar voorwaar, dan geef ik mijn volk andere lippen, reine lippen, om allen de naam van Jahwe aan te roepen en Hem te dienen, zij aan zij. Van over de rivieren van Ethiopië, waarheen zij verstrooid zijn, komen zij, degenen die mij aanbidden, mijn offer aan Mij brengen. Op die dag wordt er onder u geen misdaad meer tegen Mij begaan waarover gij u te schamen hebt, want dan verwijder Ik uit uw midden uw vrolijke grootsprekers; dan is het gedaan met uw hoogmoedig gedrag op mijn heilige berg.

Dan laat Ik binnen uw muren alleen nog over een ootmoedig, bescheiden volk, dat zijn toevlucht vindt bij de naam van Jahwe, de rest van Israël. Zij zullen geen onrecht meer doen en geen onwaarheid meer spreken; in hun mond is geen tong die bedriegt. Ja, zij zullen weiden en neerliggen, zonder door iemand te worden opgeschrikt.

Matteüs  21  28-32
De twee zonen

Wat denkt ge van het volgende?
Een man had twee zonen. Hij ging naar de eerste toe en zei: Mijn zoon, ga vandaag werken in mijn wijngaard. Goed vader, antwoordde deze, maar hij deed het niet. Toen ging hij naar de tweede zoon en zei hetzelfde. Deze antwoordde: Neen, ik wil niet; maar later kreeg hij spijt en ging toch.

Wie van de twee heeft nu de wil van zijn vader gedaan? Ze zeiden: ‘de laatste’. Toen zei Jezus hun: ‘Voorwaar, Ik zeg u: de tollenaars en de ontuchtige vrouwen gaan eerder dan gij het Rijk Gods binnen. Johannes kwam tot u en beoefende de gerechtigheid; toch hebt gij hem geen geloof geschonken, terwijl de tollenaars en de ontuchtige vrouwen hem wel geloof schonken. Maar zelfs, nadat ge dit had gezien, zijt ge toch niet tot inkeer gekomen en hebt ge hem geen geloof geschonken.

Willen we de betekenis van het bovenstaande tot ons door laten dringen dan is wellicht een goede raad op zijn plaats:
*Zoek een moment waarop u stil kunt zijn, in uzelf kunt keren en niet afgeleid wordt.
*Neem een ontspannen houding aan. Een bewust rustige ademhaling kan hierbij helpen.
*Lees de teksten die u zijn voorgesteld. Laat deze tot u doordringen en vraag u af wat er volgens u in de       teksten staat. (Kunt u dat met eigen woorden weergeven?)
*Lees de teksten nog een keer en vraag u af of u nog een aanvulling vindt op wat u (al) gelezen had?
*Waarom wordt de aangegeven tekst ons in de Advent aangereikt, tijd van voorbereiding op de viering van de geboorte van Jezus?
*Vraag u af of u iets aan de voorstelde tekst(en) hebt? Komen ze overeen met uw eigen dromen/verlangens/verwachtingen?
*Blijf een minuut of vijf (of langer) stil.
*Bid een gebed met eigen woorden ter afsluiting en ……. ga verder met uw bezigheden.

Wim Hendriks.

BEZINNING ADVENT DOOR DE WEEK

By beschouwingen

BEZINNING ADVENT 2022 A-jaar

 

2e Adventsweek, dinsdag 6 december 2022
Bijbelteksten Jesaja hst 40, 1-11; Evangelie v. Lucas hst 18, 12-14

Dag geachte lezer,
Een van de manieren van voorbereiding op Gods menswording van Jezus, geboren op Kerstmis, is ons te bezinnen. Dat kunnen we geschikt doen aan de hand van de Bijbelteksten, die ons in de vieringen van de dag worden gepresenteerd. Vandaag worden ons boven vermelde Bijbelteksten voorgesteld.

De profetieën in het tweede deel van Jesaja (hstn 40-55) hebben betrekking op de tijd van de Babylonische ballingschap, een tijd zonder hoop of perspectief. De profeet kondigt echter aan dat God het verstrooide en vertrapte volk zal bevrijden.

In de Evangelietekst geeft Jezus ons een beeld van God als herder. Hij vertelt ons over de oneindige liefde die God voor ieder van ons heeft.

Hieronder volgen de teksten voor wie geen bijbel ter beschikking heeft:
Jesaja hst 40, 1-11
Troost, troost mijn volk, zegt jullie God. Spreek Jeruzalem moed in, maak haar bekend dat haar slavendienst voorbij is, dat haar schuld is voldaan, omdat zij een dubbele straf voor haar zonden uit de hand van de Heer heeft ontvangen.
Hoor, een stem roept: ‘Baan voor de Heer een weg door de woestijn, effen in de wildernis een pad voor onze God. Laat elke vallei verhoogd worden en elke berg en heuvel verlaagd, laat ruig land vlak worden en rotsige hellingen rustig dalen. De luister van de Heer zal zich openbaren voor het oog van al wat leeft. De Heer heeft gesproken!’
Hoor, een stem zegt: ‘Roep!’ En een stem antwoordt: ‘Wat zou ik roepen? De mens is als gras, hij bloeit als een veldbloem. Het gras verdort en de bloem verwelkt wanneer de adem van de Heer erover blaast. Ja, als gras is dit volk.’ Het gras verdort en de bloem verwelkt, maar het woord van onze God houdt altijd stand.
Beklim een hoge berg, vreugdebode Sion, verhef je stem met kracht, vreugdebode Jeruzalem, verhef je stem, vrees niet. Zeg tegen de steden van Juda: ‘Ziehier jullie God!’ Ziehier God, de Heer! Hij komt met kracht, zijn arm zal heersen. Zijn loon heeft hij bij zich, zijn beloning gaat voor hem uit. Als een herder wijdt hij zijn kudde: zijn arm brengt de lammeren bijeen, hij koestert ze, en zorgzaam leidt hij de ooien.

 Matteüs hst 18, 12-14
Wat denken jullie? Als iemand honderd schapen bezit en een daarvan dwaalt af, zal hij er dan niet negenennegentig in de bergen achterlaten en op weg gaan om het afgedwaalde dier te zoeken?
Als het hem lukt het te vinden, dan zal hij zich, dat verzeker ik mjullie, over dat ene meer verheugen dan over de negenennegentig andere die niet afgedwaald waren. Zo is het ook bij jullie Vader in de hemel: hij wil niet dat een van deze geringen verloren gaat.

Willen we de betekenis van het bovenstaande tot ons laten doordringen dan is wellicht een goede raad op zijn plaats:

  • Zoek een moment waarop u stil kunt zijn, in uzelf kunt keren en niet afgeleid wordt.
  • Neem een ontspannen houding aan. Een bewust rustige ademhaling kan hierbij helpen.
  • Lees de tekst(en) die u is (zijn) voorgesteld. Laat deze tot u doordringen en vraag u af wat er volgens u in de tekst(en) staat. (Kunt u dat met eigen woorden weergeven?)
  • Lees de tekst(en) nog een keer en vraag u af of u nog een aanvulling vindt op wat u (al) gelezen had?
  • Waarom wordt de aangegeven tekst ons in de Advent aangereikt, tijd van voorbereiding op de viering van de geboorte van Jezus?
  • Vraag u af of u iets aan de voorgestelde tekst(en) hebt? Komen ze overeen met uw eigen dromen/verlangens/verwachtingen?
  • Blijf een minuut of vijf (of langer) stil. Bid een gebed met eigen woorden ter afsluiting.

Kapelaan Siju. 

BEZINNING ADVENT DOOR DE WEEK 2 december 2022

By beschouwingen

BEZINNING ADVENT 2022 A-jaar

1e Adventsweek, vrijdag 2 december 2022

Lezingen: Op vrijdag 2 december wordt de eerste lezen uit Jesaja 29, 17-24 en het evangelie van Matteüs hst 9, 27-31.

Dierbare broeders en zusters in Jezus Christus, het evangelielezing van de eerste vrijdag van de Advent stelt drie personen voor: Jezus, en de twee blinde mannen die hem benaderen, vol geloof en met een hoopvol hart, geloven dat Jezus zal genezen, en vervolgens zij genezen worden. Maar wat heel boeiend is dat Jezus hen vertelt dat ze niet met anderen over hun genezing mogen spreken. Waarom zou Jezus dit zeggen?

Ten eerste zou het verzoek van Jezus onmogelijk zijn geweest om op te volgen. Iedereen die deze blinden kende, wist dat ze blind waren. En dan, uit het niets, konden ze zien. Hoe kon men zoiets bevatten? Jezus wist zeer zeker dat een dergelijk wonder niet te bevatten was, maar sprak desondanks deze woorden tot deze mannen. Om te begrijpen waarom Jezus dit zei, moeten we het motief begrijpen dat Hij had om hen te genezen.

Jezus’ genezing van deze mannen gebeurde puur uit liefde voor hen. Zij riepen om genade en Jezus wilde genade aanbieden. Hij deed het niet om publieke lof of bekendheid te krijgen. Hij deed het uit liefde voor deze blinden. Hij deed dit wonder ook om te leren dat Hij de blindheid van ons hart kan genezen. Hij wilde dat deze mannen tot geloof in Hem zouden komen en Hem zouden “zien” voor wie Hij was. Daarom was dit wonder iets diep persoonlijks en werd het gedaan uit zorg voor deze twee mannen om hun geloof te versterken.

Wat echter interessant is om op te merken, is dat deze mannen de vreugde die zij hadden bij het ontvangen van dit geschenk van onze Heer niet konden bedwingen. Ze moesten het wel uitschreeuwen van dankbaarheid en hun verhaal delen. We kunnen er zeker van zijn dat Jezus hier niet door beledigd was, maar het zag als een noodzakelijk gevolg van hun geloof.

Vooraf aan de bezinning:

  • Zoek een moment waarop u stil kunt zijn, en niet laat afleiden; probeer een ontspannen houding aan te nemen.
  • Lees de tekst opnieuw en vraag u af of u nog een aanvulling krijgt op hetgeen u zojuist in de tekst gelezen hebt.
  • Wat doet de tekst met mij? Kan ik de blinden aanvoelen, hun zich toevertrouwen aan Jezus. Gaan mijn ogen daardoor open?
  • Probeer u anderen te laten zien wat God voor u heeft gedaan?
  • Blijf een minuut of vijf (of langer) stil.
  • Bid een gebed met eigen woorden ter afsluiting en …… ga verder met uw bezigheden

Gebed: Heer, help me om te zien en help me om de vreugde van het zien van U te delen met anderen. Moge die vreugde uit mijn leven stromen zodat iedereen het kan zien. Jezus, ik vertrouw op U. Amen.

Kapelaan Siju.

****************************************

BEZINNING ADVENT 2022 A-jaar

1e Adventsweek, dinsdag 29 november 2022.

Bijbelteksten dinsdag 29 november: Jesaja hst 11, 1-10; Evangelie v. Lucas hst 10 21-24

Dag geachte lezer,
Een van de manieren van voorbereiding op Gods menswording van Jezus, geboren op Kerstmis, is ons te bezinnen. Dat kunnen we geschikt doen aan de hand van de Bijbelteksten, die ons in de vieringen van de dag worden gepresenteerd. Vandaag worden ons boven vermelde teksten voorgesteld.

Profeten laten niet na te dromen over de toekomst. Zij ervaren de concrete omstandigheden waarin zij leven, de goede kanten en de onvolkomenheden daarin. Ons menselijk bestaan laat nog veel te wensen over, is verre van volmaakt en ook degenen die ons de weg zouden moeten wijzen schieten, soms zwaar, tekort. Terwijl ‘in den beginne’ God naar zijn Schepping keek en had ‘gezien dat die goed was’. De dromen over en het verlangen naar een wereld overeenkomstig Gods plan blijven de mensheid en vooral de in God gelovige mensen bezig houden. De profeet Jesaja voorziet de komst van een God-getrouwe mens, voorzien van diens Geest, een geest van wijsheid en verstand, een geest van raad en heldenmoed, een geest van liefde en vreze des Heren. Als men Hem de kans geeft wordt de wereld anders, beter, liefdevoller onder elkaar en meer gods-getrouw. (Neem eventueel de tekst uit het boek Jesaja erbij). De Lucastekst geeft aan dat in Jezus Christus de dromen/verlangens zijn vervuld en dat Hem door God, de Vader alles in handen is gegeven wat ons ten goede kan leiden; dat mensen zonder pretenties, die in eenvoud leven, daar ontvankelijk voor zijn. Hen wordt geopenbaard waar het in het leven werkelijk om draait. (Neem eventueel de tekst van Lucas erbij).

Willen we de betekenis van het bovenstaande tot ons door laten dringen dan is wellicht een goede raad op zijn plaats:

  • *Zoek een moment waarop u stil kunt zijn, in uzelf kunt keren en niet afgeleid wordt.
  • *Neem een ontspannen houding aan. Een bewust rustige ademhaling kan hierbij helpen.
  • *Lees de tekst(en) die u is (zijn) voorgesteld. Laat deze tot u doordringen en vraag u af wat er volgens u in de tekst(en) staat. (Kunt u dat met eigen woorden weergeven?)
  • *Lees de tekst(en) nog een keer en vraag u af of u nog een aanvulling vindt op wat u (al) gelezen had?
  • *Waarom wordt de aangegeven tekst ons in de Advent aangereikt, tijd van voorbereiding op de viering van de geboorte van Jezus?
  • *Vraag u af of u iets aan de voorstelde tekst(en) hebt? Komen ze overeen met uw eigen dromen/verlangens/verwachtingen?
  • *Blijf een minuut of vijf (of langer) stil.
  • *Bid een gebed met eigen woorden ter afsluiting.

En ga verder met uw bezigheden…….
Emeritus pastoor Reijnen.

Gedachten emeritus pastoor Reijnen vooruitlopend op het WK Voetbal in Qatar en het parochieblad december.

By beschouwingen

DE DRUK VAN HET MOETEN  ‘SCOREN’.

15 November vertrok het Nederlands elftal naar Qatar. Ze waren er klaar voor, coach Louis van Gaal en spelers. De coach kon beschikken over jonge en over ervaren spelers. Ze waren allemaal fit, zeer gemotiveerd, de onderlinge atmosfeer was prima. Zo is de situatie  ‘van binnen; een situatie die afhankelijk van de resultaten kan veranderen.  Er is echter ook druk van buiten, van de fans, van het publiek. Er is sinds de jaren vijftig van de vorige eeuw met sport hoe langer hoe meer geld gemoeid: salarissen van spelers en staf, accommodaties, spelersbus, reclamemateriaal enz. Het publiek eist waar voor zijn geld, succes, de eerste plaats of een plaats in de top, minstens handhaving. Teleurstelling uit zich tegenwoordig vaak in uitingen van geweld of vernieling. Klaarblijkelijk appelleert de rivaliteit, die bij sport hoort, aan destructieve instincten in de mens. Dat is een kwalijke ontwikkelingen in de sport, die door professionaliteit in de beoefening ook veel positiefs met zich mee heeft gebracht.  Menige elftalspeler kost het als hij/zij niet scoort zijn plek, de coach menigmaal zijn kop. Als je te zeer afhankelijk raakt van ‘het moeten scoren’ ben je een ongelukkige mens. De druk van buiten is namelijk groot, voor menigeen té groot. Teleurgesteld en gekwetst verdwijnt menigeen van het veld.

Het ‘moeten scoren’ speelt zich overigens ook af op economisch, in de politiek en op  maatschappelijk terrein. Mensen moeten van zichzelf menigmaal een topniveau halen en/of staan onder druk van buiten om dat te halen. Niet iedereen is daartoe in staat. Een negatieve  waardering voor hun mens-zijn heeft te maken met hun onvermogen om de van hen verlangde prestaties te leveren. Hun inkomen is vaak navenant. Zou het geluk in de wereld niet toenemen als we de-gebruikelijke-maatstaven-voor-waardering relativeren ten behoeve van waardering voor mensen-in-hun-er-zijn’. Zouden we daardoor niet anders gaan ‘rekenen’.  Dat zou ook meer beantwoorden Gods waardering voor de mens, zoals die in Jezus en zijn Goede Nieuws aan de orde komt. Kerstmis is het feest Gods waardering voor ‘de mens in ons’ zichtbaar geworden in de menswording van het kind Jezus onder ons.

DE DRUK VAN HET MOETEN ‘SCOREN’.
15 November vertrok het Nederlands elftal naar Qatar. Ze waren er klaar voor coach Louis van Gaal en spelers. De coach kon beschikken over jonge en over ervaren spelers. Ze waren allemaal fit, zeer gemotiveerd, de onderlinge atmosfeer was prima. Zo is de situatie ‘van binnen; een situatie die afhankelijk van de resultaten kan veranderen. Er is echter ook druk van buiten, van de fans, van het publiek. Er is sinds de jaren vijftig van de vorige eeuw met sport hoe langer hoe meer geld gemoeid: salarissen van spelers en staf, accommodaties, spelersbus, reclamemateriaal enz. Het publiek eist waar voor zijn geld, succes, de eerste plaats of een plaats in de top, minstens handhaving. Teleurstelling uit zich tegenwoordig vaak in uitingen van geweld of vernieling. Klaarblijkelijk appelleert de rivaliteit, die bij sport hoort, aan destructieve instincten in de mens. Dat is een kwalijke ontwikkelingen in de sport, die door professionaliteit in de beoefening ook veel positiefs met zich mee heeft gebracht.
Menige elftalspeler kost het als hij/zij niet scoort zijn plek, de coach menigmaal zijn kop. Als je te zeer afhankelijk raakt van ‘het moeten scoren’ ben je een ongelukkige mens. De druk van buiten is namelijk groot, voor menigeen té groot. Teleurgesteld en gekwetst verdwijnt menigeen van het veld.
Het ‘moeten scoren’ speelt zich overigens ook af op economisch, in de politiek en op maatschappelijk terrein. Mensen moeten van zichzelf menigmaal een topniveau halen en/of staan onder druk van buiten om dat te halen. Niet iedereen is daartoe in staat. Een negatieve waardering voor hun mens-zijn heeft te maken met hun onvermogen om de van hen verlangde prestaties te leveren. Hun inkomen is vaak navenant. Zou het geluk in de wereld niet toenemen als we de-gebruikelijke-maatstaven-voor-waardering relativeren ten behoeve van waardering voor mensen-in-hun-er-zijn’. Zouden we daardoor niet anders gaan ‘rekenen’. Dat zou ook meer beantwoorden Gods waardering voor de mens, zoals die in Jezus en zijn Goede Nieuws aan de orde komt. Kerstmis is het feest Gods waardering voor ‘de mens in ons’ zichtbaar geworden in de menswording van het kind Jezus onder ons.

WAT IS ONS ONZE VRIJHEID WAARD?
Mijn medebroeder Joseph Römelt, tot voor kort, ondanks de ziekte MS waaraan hij leed, professor aan de Universiteit van Erfurt, schreef een behartenswaardig boekje ‘Freiheit als Geschenk’. Hij gaat uit van de geschiedenis van Duitsland sinds de 2 e wereldoorlog t/m eenwording van het land door de Val van de Muur en constateert aan de hand daarvan: ‘Vrijheid is een groot geschenk. ‘Het is de voorwaarde voor een vervuld en menselijk leven in veiligheid en geluk. En toch is die vrijheid ook een moeilijke opgave en een uitdaging’. Vermoedelijk ervaren wij dat ook in onze huidige situatie. We worstelen nog met degevolgen van de coronapandemie en regelmatige is er vrees voor een nieuwe golf; we worden geconfronteerd met oorlogen en geweld wereldwijd en nu ook in Europa. Oekraïne
is van zijn vrijheid is beroofd. Onze eigen vrijheid wordt bedreigd. We betalen nu al een hoge prijs door onze afhankelijkheid tot voor kort van Russisch aardgas en olie. Ons geld is minder waard bij het doen van inkopen. Het kost veel mensen moeite bij alle krimp een goede, nieuwe balans te vinden tussen inkomsten en uitgaven. Velen van ons hoefde niet zo nauw te kijken. We waren het immers goed gewend. De neiging die (materiële) welvaart te behouden is daarbij niet onbegrijpelijk. Maar daarvoor kiezend zouden we er wel eens bekaaid af kunnen gaan komen. Immers, degenen, die neiging hebben tot baas spelen hebben immers nooit genoeg. Ze verlangen van anderen steeds meer onderworpenheid.
Mensen raken hun ware vrijheid kwijt. De oorlogen van 1940-1945 en die van nu in Oekraïne en elders in de wereld politieke regimes als het communisme en dictaturen zijn er een bewijs van.
Koesteren we derhalve onze vrijheid als een kostbaar geschenk, dat de moeite waard is en moeite mag kosten; een vrijheid, die de basis is voor volwaardig menselijk handelen in overeenstemming met Gods plan toen Hij ons in den beginne schiep. Hij schonk ons onze vrijheid en zag tóen dat het goed was. En vergeten we niet al degenen, die hun leven ingezet hebben en nog inzetten voor de vrijheid van hun medemensen. Tijdens ons-gezamenlijk-op- weg-zijn door het leven, kunnen we ook door woestijn moeten. Het kan ons, zoals indertijd in de Bijbel gebeurde, terug doen verlangen naar de vleespotten van de slavernij (zie Boek van de Uittocht). Het zou ons doen vergeten, dat we bestemd zijn voor het ‘beloofde land’ met vrijheid van leven.

Emeritus-pastoor  A. Reijnen.

Gedachten emeritus pastoor Reijnen vooruitlopend op het parochieblad november:.

By beschouwingen

KUNNEN WE HET DOEN MET MINDER?

Langzamerhand lijkt het tot ons door te dringen, dat we ‘het met minder moeten gaan doen’. Maar dat is voor de duivel niet gemakkelijk. We willen er maar moeilijk aan. We waren/zijn het goed, heel goed, gewend. De meesten leefden in welvaart. We waren/zijn – als we eerlijk zijn- verwend, zeker vergeleken met anderen op onze aardbodem. Maar de covid-pandemie en de oorlog in Oekraïne hebben achter onze gebruikelijke manier van leven een groot vraagteken gezet. Het dagblad Trouw is een serie artikelen gestart. Het laatste, dat van 17 oktober, droeg als titel ‘Leven met genoeg’. Canadese wetenschappers hebben wat we verbruiken aan eten, spullen, energie omgerekend naar het ‘grondgebruik’. Daaruit blijkt dat ieder van ons in onze welvaart gemiddeld, de opbrengst van 5,7 hectare van onze aarde per jaar verbruikt. Het gemiddelde verbruik op aarde is 2,6 hectare. Wij staan op de 6e plaats van landen die de planetaire grenzen het meest overschrijden. Eerlijk gezegd horen we dit soort dingen niet graag. Ons wordt een veel te groot verbruik verweten. Het liefst zouden we ons leven voortzetten van vóór de covid-pandemie met alle welvaart van toen.  Het liefst zouden we niet geconfronteerd worden met oorlogen, vluchtelingenstromen, armoede en klimaatproblemen. Maar de werkelijkheid  van nu vraagt van ons, individueel en collectief

na te denken over hoe verder. We zijn wereldwijd kwetsbaar gebleken (Covid-pandemie). We kunnen slachtoffer zijn van geweld en oorlog  (Oekraïne). We blijken verantwoordelijk voor elkaar. Het valt niet mee. En Toch:  Het zou wel eens kunnen zijn dat als we het kunnen opbrengen te leven met genoeg  we er ook innerlijk vrijer, rijker en fitter van worden . Ook  kunnen we er de levenskansen van minderbedeelden door vergroten. Het is de weg van het Evangelie, ook al zouden we het niet willen weten.

Emeritus-pastoor  A. Reijnen.   

ZORG

Er gebeurt veel goeds door mensen die liefdevol samenleven en zorgen voor elkaar in klein en groot verband. Waarachtig leven samen is van groot belang ook voor ieder van ons individueel. We zijn immers sociale wezens. Het betekent ook dat we samen door de crises heen moeten die ons overkomen, maar die de mens ook zelf kan veroorzaken.

Over het algemeen leggen we de verantwoordelijkheid voor het goed omgaan van de crises bij onszelf. Maar we verwachten daarbij ook veel, soms wellicht teveel, van onze overheid.

De laatste tijd wordt regelmatig aandacht gevraagd voor de jeugd tussen 13 en 25 jaar waarvan groot deel te maken heeft met depressies en gevoelens van eenzaamheid. Dat is m.i. verontrustend. De coronaepidemie wordt aangewezen als een van de oorzaken. Zij was een grote belemmering bij het elkaar kunnen ontmoeten op scholen en in verenigingen. Maar ook verschijnen minder gunstige berichten over thuissituaties van jongeren. Er zou te weinig echte aandacht voor hen zijn, te weinig gesprekke; er zouden hen te weinig handvatten geboden worden. Er zou te weinig ruimte-gevend maar ook te weinig sturend draagvlak zijn.  Dat stelt ons voor de vraag: Hoe gaan we als samenleving met onze jeugd om? Hoe zouden we, bijvoorbeeld, hun weerstand tegen tegenvallers, die ons – en dus ook hen- in het leven overkomen, kunnen versterken? Gelukkig  denkt men bij een mogelijk nieuwe coronagolf  niet onmiddellijk aan schoolsluiting. Jeugdigen kunnen elkaar dan gewoon blijven ontmoeten. Maar dat heft de noodzaak van een goed draagvlak thuis op school, in verenigingsverband en samenleving niet op. Ouders, leerkrachten en verenigingsbesturen doen heel vaak hun uiterste best. Maar aandacht en hulp vanuit (een goed geestesklimaat in)de samenleving lijken belangrijk te kunnen zijn?

Ik schrijf dit artikeltje voor onze parochiebladen en websites-  bedoeld voor iedereen die het lezen wil maar vooral ook voor alle medechristenen. We kunnen geraakt worden door allerlei crises, maar ook door de jongerenproblematiek. Het Tweede Vaticaans Concilie wijst er ons op, dat ‘Vreugde en hoop, verdriet en angst van de mensen van vandaag, vooral van armen en van hen die hoe dan ook te lijden hebben, zijn evenzeer de hoop, het verdriet en de angst van de leerlingen van Christus: er is niets onder mensen te vinden, dat geen weerklank vindt in hun hart’. (Pastorale Constitutie ‘Vreugde en hoop’ (Gaudium et spes n 1). Christenen leven samen met anderen van verschillende godsdiensten en levensbeschouwing.  Nood van mensen zoals energiecrisis, milieuproblematiek, angst voor oorlog, maar ook jongerenproblematiek nodigen ons uit tot meedenken en waar mogelijk meedoen.

Emeritus-pastoor Reijnen. 

WAAR ZOUDEN WE HET MET JONGEREN OVER KUNNEN HEBBEN?

Paus Franciscus brengt op een idee door zijn catechese tijdens de algemene audiëntie van 12 oktober. De paus is bezig met een serie over ‘de onderscheiding van de geesten’. Hoe kom je erachter wat goed voor je is en waar? Hij wijst tijdens zijn ontvangst  op 12 oktober over. Onze verlangens zijn vaak van verschillende aard, van een goede maaltijd t/m een gelukkig en zinvol leven. De paus vat al die verlangens samen: het verlangen is een soort ‘heimwee naar volheid, dat nooit volledige bevrediging vindt en,  als gelovige zegt hij, is het een teken van de aanwezigheid van God in ons’. Het verlangen is niet beperkt tot een ogenblik. Het gaat op een of andere manier verder. De paus noemt het een ‘kompas’. Het verlangen geeft het leven richting.

Mij lijkt dat we het met onze jongeren zouden kunnen hebben over ‘waar zij naar verlangen’. Waar zien ze naar uit?. De volgende vraag die we zouden kunnen stellen is: hoe jongeren hun diepere verlangen om iemand van betekenis te worden willen verwerkelijken? Wil je dat de vervulling van je verlangens je in de schoot geworpen wordt en wat zie je als je eigen opgave, je eigen verantwoordelijkheid?

De paus meent: ‘Het verlangen maakt je sterk, maakt je moedig, doet je verder gaan omdat je wil bereiken wat je verlangt’. Hij kent veel waarde toe aan wat men zelf wil, aan de eigen inzet. Natuurlijk is daarbij de vraag hoe daarbij geholpen kan worden?

Paus Franciscus wijst daarbij op de herhaalde vraag van Jezus in het Evangelie: ‘wil je genezen worden?’; ‘wil je gezond worden?’; ‘wat wil je dat ik voor je doe’. Hij spoort daarbij aan niet te klagen, niet over wat anderen niet of te weinig doen; maar ook niet over het eigen tekort schieten. ‘Wanneer jullie klagen, wees dan waakzaam, want het is bijna een zonde, omdat het ’t verlangen niet doet toenemen’, maar eerder je verlamt. ‘We moeten waakzaam zijn het verlangen niet te verdorren’. Maar ‘neem ook de tijd om rustig na te denken bij de duizenden voorstellen, projecten, mogelijkheden waarmee we bekogeld worden en die niet toelaten kalm in te schatten wat we echt willen’.

Tenslotte het standpunt van de gelovige paus Franciscus: God heeft een groot verlangen ons deelachtig te maken aan zijn volheid van leven’.

Misschien dat het bovenstaande inspiratie kan bieden om in gesprek te gaan met onze jongeren. Nog altijd geldt ’onze jeugd heeft de toekomst’. Daar kan niet genoeg aandacht voor zijn. (Gepubliceerd in Kerknet,be; 12 oktober 2022).

Emeritus-pastoor  Reijnen. 

Dankwoord pastoor Reijnen 11 september 2022.

By beschouwingen

DANK                                                                                                                                                       11 september 2022

Pastor zijn voor en van mensen is een ‘wederzijdse aangelegenheid’.  Er zijn voor een pastor, pastoor, pastoraal werkende twee zaken belangrijk: dat hij/zij trouw is aan het Evangelie, de Goede Tijding, die in de H. Schrift, geschiedenis van God met ons,  zijn mensen, onder woorden is gebracht; en vervolgens dat de pastor(aal werkende) trouw is aan de mensen die aan hem/haar zijn toevertrouwd. Dat gold ook voor pastor Franssen en voor mij.

Nu heeft Konrad Adenauer, de 1e Duitse Bondskanselier, eens een, naar mijn mening, belangrijke uitspraak gedaan: ‘Es gibt nur diese Menschen, es gibt keine andere’. En als ‘de tijden veranderen en wij met hen’ (een oud Latijns spreekwoord) geeft dat de realiteit weer waarin wij mensen van nu leven. Toch blijft dat eerste ook van kracht: in de geschiedenis, ook die van nu, speelt de verhouding van ons met de God of goden die wij erop na houden. Voor ons, Christenen, vinden we daarbij een inspiratiebron in de H. Schrift, die we in onze samenkomsten overwegen en waarnaar wij ons proberen te gedragen. Om onze gemeenschap als christenen te vieren breken we met elkaar Brood en Beker, m.a.w. delen we met elkaar het leven, als teken voor onze wereld hoe wij Gods bedoelingen met zijn mensen verstaan.

Zelf breng ik dank aan jullie allen, individuen, besturen, raden, kosters,  koren, verenigingen, vrijwilligers al of niet in groepsverband, mensen uit ons dorp, gelovigen of niet, voor het draagvlak dat jullie voor mij hebben betekend waardoor ik het gevoel had er voor jullie te mogen zijn. Ik heb altijd het gevoel gehad dat het pastoor zijn een zinnige aangelegenheid was en is. En als ik dan toch aan het danken ben wil ik daar op de eerste plaats ook pastor Dré Franssen in betrekken, die vanaf 2008 tot nu toe een voortreffelijke collega is geweest, pastor bij uitstek. Hij kwam op een moment, dat ‘Wittem’ geen hulp meer kon verlenen. Dré als zegen van Boven. Het dankfeest van vandaag geldt dus ook hem. Hij en ik blijven waar we kunnen en het ons gegeven is beschikbaar als hulpkrachten in de zich ontwikkelende samenleving en gemeenschappen van m.n. christelijk geloven.

Dit dankwoordje, zonder verdere details moge voldoende zijn.
Dank aan u allen.  

EEN FANTASTISCH FEEST

Vol dankbaarheid denk ik terug aan de 11e september j.l. Pastor Franssen en ik mochten de dank in ontvangst nemen voor onze werkzaamheden. Er is in parochies van de gemeente Gulpen-Wijlre sinds 1 januari van dit jaar een nieuwe bestuursconstructie met pastoor-deken P. Bronneberg als pastoor, geassisteerd door de kapelaans Siju en Marthoma. Formeel is daarmee een einde gekomen aan mijn opdracht als pastoor en van de werkzaamheden van pastor A.  Franssen als assistent.

Men wilde ons dank zeggen voor de 21 jaar en 21 dagen dat ik in Morgenster pastoor was en pastor Franssen dat hij al vanaf 2008 als assistent onder ons werkzaam was. Waar het pastorale team ons nodig heeft blijven we beschikbaar als hulpkrachten.

Men wilde ons dus bedanken. En dat is op een overweldigende manier gebeurd. Een prachtige H. Mis met vier priesters aan het altaar: kapelaan Siju, pastor Franssen, rector Erinkveld van Wittem en mijzelf als oud-pastoor; drie koren, afgevaardigden van de parochieraden van Eys, Nijswiller en Wahlwiller. Na de drukbezochte en prachtige viering in de kerk volgde de voorzetting van het feest op het terrein van fruitbedrijf Grooten. We werden daarnaartoe gebracht door Harmonie St. Agatha en Schutterij St. Sebastianus. Het was er druk en gezellig, ondersteund door de Limburgse Boerenblaaskapel.

Als er dank gezegd moet worden dan ook aan allen, die het feest door hun aanwezigheid tot een prachtig feest hebben gemaakt. Maar onze dank is breder. Je kunt maar pastoor, pastor of kapelaan zijn als mensen/parochianen ook het draagvlak vormen voor je als mens en in je functie als kerkelijk voorganger. Dat is gebeurd in al die ruim 21 jaren dat ik –ik spreek nu voor mezelf- jullie pastoor heb mogen zijn. Ook pastor Franssen leeft al jaren met onze mensen in de parochies mee en voelt zich thuis. En ook kapelaan Siju is heel goed ontvangen en voelt zich thuis.

Een paar mensen mag ik misschien noemen, die zich bijzonder hebben ingespannen om het feest te doen slagen. Dat is Leon Grooten, die ons het terrein van zijn fruithandel ter beschikking stelde; Ad Broers, organisator van het feest en Leo en Myriam Seroo, die spijs en drank hebben verzorgd,

Het overheersende gevoel is dat van een diepe dankbaarheid. Maar ook de overtuiging, dat geloof en kerk met hun boodschap van liefde en solidariteit mensen, gelovig en ongelovig (?) nog steeds samen kunnen brengen. Heel, heel hartelijk dank. Jullie hebben ons een onvergetelijke dag bezorgd.

A.Reijnen emeritus-pastoor, mede namens pastor A. Franssen en kapelaan Siju.