Dankwoord pastoor Reijnen 11 september 2022.

By beschouwingen

DANK                                                                                                                                                       11 september 2022

Pastor zijn voor en van mensen is een ‘wederzijdse aangelegenheid’.  Er zijn voor een pastor, pastoor, pastoraal werkende twee zaken belangrijk: dat hij/zij trouw is aan het Evangelie, de Goede Tijding, die in de H. Schrift, geschiedenis van God met ons,  zijn mensen, onder woorden is gebracht; en vervolgens dat de pastor(aal werkende) trouw is aan de mensen die aan hem/haar zijn toevertrouwd. Dat gold ook voor pastor Franssen en voor mij.

Nu heeft Konrad Adenauer, de 1e Duitse Bondskanselier, eens een, naar mijn mening, belangrijke uitspraak gedaan: ‘Es gibt nur diese Menschen, es gibt keine andere’. En als ‘de tijden veranderen en wij met hen’ (een oud Latijns spreekwoord) geeft dat de realiteit weer waarin wij mensen van nu leven. Toch blijft dat eerste ook van kracht: in de geschiedenis, ook die van nu, speelt de verhouding van ons met de God of goden die wij erop na houden. Voor ons, Christenen, vinden we daarbij een inspiratiebron in de H. Schrift, die we in onze samenkomsten overwegen en waarnaar wij ons proberen te gedragen. Om onze gemeenschap als christenen te vieren breken we met elkaar Brood en Beker, m.a.w. delen we met elkaar het leven, als teken voor onze wereld hoe wij Gods bedoelingen met zijn mensen verstaan.

Zelf breng ik dank aan jullie allen, individuen, besturen, raden, kosters,  koren, verenigingen, vrijwilligers al of niet in groepsverband, mensen uit ons dorp, gelovigen of niet, voor het draagvlak dat jullie voor mij hebben betekend waardoor ik het gevoel had er voor jullie te mogen zijn. Ik heb altijd het gevoel gehad dat het pastoor zijn een zinnige aangelegenheid was en is. En als ik dan toch aan het danken ben wil ik daar op de eerste plaats ook pastor Dré Franssen in betrekken, die vanaf 2008 tot nu toe een voortreffelijke collega is geweest, pastor bij uitstek. Hij kwam op een moment, dat ‘Wittem’ geen hulp meer kon verlenen. Dré als zegen van Boven. Het dankfeest van vandaag geldt dus ook hem. Hij en ik blijven waar we kunnen en het ons gegeven is beschikbaar als hulpkrachten in de zich ontwikkelende samenleving en gemeenschappen van m.n. christelijk geloven.

Dit dankwoordje, zonder verdere details moge voldoende zijn.
Dank aan u allen.  

EEN FANTASTISCH FEEST

Vol dankbaarheid denk ik terug aan de 11e september j.l. Pastor Franssen en ik mochten de dank in ontvangst nemen voor onze werkzaamheden. Er is in parochies van de gemeente Gulpen-Wijlre sinds 1 januari van dit jaar een nieuwe bestuursconstructie met pastoor-deken P. Bronneberg als pastoor, geassisteerd door de kapelaans Siju en Marthoma. Formeel is daarmee een einde gekomen aan mijn opdracht als pastoor en van de werkzaamheden van pastor A.  Franssen als assistent.

Men wilde ons dank zeggen voor de 21 jaar en 21 dagen dat ik in Morgenster pastoor was en pastor Franssen dat hij al vanaf 2008 als assistent onder ons werkzaam was. Waar het pastorale team ons nodig heeft blijven we beschikbaar als hulpkrachten.

Men wilde ons dus bedanken. En dat is op een overweldigende manier gebeurd. Een prachtige H. Mis met vier priesters aan het altaar: kapelaan Siju, pastor Franssen, rector Erinkveld van Wittem en mijzelf als oud-pastoor; drie koren, afgevaardigden van de parochieraden van Eys, Nijswiller en Wahlwiller. Na de drukbezochte en prachtige viering in de kerk volgde de voorzetting van het feest op het terrein van fruitbedrijf Grooten. We werden daarnaartoe gebracht door Harmonie St. Agatha en Schutterij St. Sebastianus. Het was er druk en gezellig, ondersteund door de Limburgse Boerenblaaskapel.

Als er dank gezegd moet worden dan ook aan allen, die het feest door hun aanwezigheid tot een prachtig feest hebben gemaakt. Maar onze dank is breder. Je kunt maar pastoor, pastor of kapelaan zijn als mensen/parochianen ook het draagvlak vormen voor je als mens en in je functie als kerkelijk voorganger. Dat is gebeurd in al die ruim 21 jaren dat ik –ik spreek nu voor mezelf- jullie pastoor heb mogen zijn. Ook pastor Franssen leeft al jaren met onze mensen in de parochies mee en voelt zich thuis. En ook kapelaan Siju is heel goed ontvangen en voelt zich thuis.

Een paar mensen mag ik misschien noemen, die zich bijzonder hebben ingespannen om het feest te doen slagen. Dat is Leon Grooten, die ons het terrein van zijn fruithandel ter beschikking stelde; Ad Broers, organisator van het feest en Leo en Myriam Seroo, die spijs en drank hebben verzorgd,

Het overheersende gevoel is dat van een diepe dankbaarheid. Maar ook de overtuiging, dat geloof en kerk met hun boodschap van liefde en solidariteit mensen, gelovig en ongelovig (?) nog steeds samen kunnen brengen. Heel, heel hartelijk dank. Jullie hebben ons een onvergetelijke dag bezorgd.

A.Reijnen emeritus-pastoor, mede namens pastor A. Franssen en kapelaan Siju.

Aanvullingen op het parochieblad juli 2022. (Door emeritus pastoor Reijnen)

By beschouwingen

RECLAME

Onlangs bladerde ik door de stapel reclamefolders, die wekelijks in de brievenbussen, niet voorzien van een reclameverbond neerdalen. Het is ongelooflijk wat allemaal wordt aangeboden qua omvang en hoeveelheid per soort, terwijl je toch maar op één stoel kunt zitten, één tube tandpasta een week lang voldoende is, één deodorant, één tube hand- of zonnebrandcrème maar nodig is. Er is in de super- en andere markten overvloed aan waren. Producenten proberen ons te verleiden hún product(en) te kopen als  noodzakelijk voor ons welzijn. Naarmate onze welvaart is gegroeid stelt men navenant pogingen in het werk ons te verleiden tot kopen. De groei (of niet) van onze economie hangt af van ons gedrag als consument. Soms lijkt het erop dat je je schuldig moet voelen als je niet op de aanbiedingen ingaat. Ik bladerde een dezer dagen in de radiogids. Er zat een folder in met een hotelaanbod voor vrije dagen en vakanties. De ene locatie nog mooier gelegen dan de ander, en qua prijs  het ene arrangement nog voordeliger en aantrekkelijker dan het andere.  Waarom zouden we er niet zoveel mogelijk op uit gaan? Wat weerhoudt ons? Misschien de beperkte  inhoud van onze portemonnee. Onze mogelijkheden, hoe verleidelijk ook voorgesteld, nemen af vanwege de oplopende kosten van energie tot en met boodschappen, de daarbij horende hoge inflatie. Vooral de mensen met de smalle beurzen worden getroffen. Het beteken dat ze niet alleen materieel maar ook maatschappelijk minder kunnen ‘meedoen’. De tweedeling inde samenleving kan/zal(?) er groter door worden.

Onderweg naar mijn werk kwam ik iemand tegen met de smartphone in de hand. Hij was  bezig  te bekijken wie er allemaal om aandacht vroeg. Vierentwintig  uur bereikbaar streek hij dagelijks zeker een keer of 25 over het scherm. Ik realiseerde me, dat ook ik naar mijn laptop liep om eerst de mails na te kijken. Dat soort gedrag is standaard geworden, hoor ik.

Een voordeel van de moderne communicatiemedia en reclame is de mogelijkheid van het snelle contact en brede informatie. Maar ook valt te beluisteren dat ze onrustig (kunnen) maken, gespannen; dat ze ons steeds bezig doen zijn; ons ‘dwingen’ steeds te resteren; ons sterk afhankelijk kunnen maken van aandacht ontvangen en geven.  Aflevering 9 (jrg. 109 2021)van de ‘Annalen van het Thijmgenootschap’ draagt als titel: ‘De jacht naar rust’ . Het geeft twee karakteristieken in ons huidige bestaan goed aan:  Gejaagdheid door de permanente verleiding zoveel mogelijk binnen te halen tegelijk met een verlangen naar rust om bij onszelf te kunnen zijn.  De ondertitel van het boek luidt ‘Het tegoed van het christendom’:  in het besef van eeuwigheid de betrekkelijkheid inzien van veel van wat onze aandacht  vraagt.   A. Reijnen.

 

WAAR  GAAN WE NAAR TOE…….., wat is onze bestemming?

De achtergrond van de vraag is verschillend.  Mensen uit gebieden van oorlog, geweld en armoede zijn op de vlucht met hun schamele bezittingen. Waar ze naartoe gaan weten ze vaak niet. Of ze welkom zijn en hoe ze worden opgevangen moeten ze afwachten. De talloze toeristen die Schiphol weten waar ze naartoe gaan. Ze zijn op weg naar hun zelf gekozen vakantiebestemming, eindelijk weer mogelijk  na enkele  jaren van de beperkingen van de coronatijd. Er was en is weliswaar ongemak: afgelaste vluchten, lange wachttijden, gebrek aan personeel, maar toch op weg naar het zo verlangde ‘genieten’.

Wat een tegenstelling…. Hoe verschillend kan de situatie van leven zijn. Zou de vluchteling van nu in de toekomst weer ‘toerist’ kunnen worden. Kan ‘de toerist van nu’ komen te verkeren in ‘de situatie van de vluchteling’? Hoe ervaren vluchteling en toerist de situatie van de ander?  Voelen ze, voelen wij verantwoordelijkheid  voor elkaar, medemensen als we zijn in heel verschillende situaties?

Op de vlucht met hoop op terugkeer; als toerist met het weten van weer thuis te komen, zijn we standaard onderweg door het leven? Waarnaartoe?

Zij, wij die geloven in de Goede Tijding van Jezus, leven met hoop en in de verwachting dat onze uiteindelijke bestemming, bij alles wat we in het leven ervaren en doorstaan, geborgen zijn in God.

 

NIET (MEER) VAN DEZE TIJD….

Hoe vaak horen we dat is niet meer van deze tijd’. Er worden dan veel verschillende zaken genoemd die niet meer van deze tijd zouden zijn. Bijvoorbeeld: Je valt uit de toon van deze tijd als je geen jeans of kleding en schoeisel draagt van Nike, Adidas, Puma;  als je niet aan de Turkse Riviera, op de Griekse of Canarische eilanden bent geweest.  ‘Vrijheid’  is van deze tijd. Vrijheid wordt begrepen als het kunnen doen en laten kunt waar je zin in hebt; als je niet gebonden bent aan allerlei verplichtingen; als je kunt zeggen wat je wil, los van alle effect die het heeft. Geloof en kerk zijn met hun aanwijzingen voor het leven niet meer van deze tijd, zo wordt vaak gezegd. Als je gelooft, wat dan ook,  is dat een privé zaak.

Ontegenzeglijk heeft onze zogenoemde tijdgeest te maken met de grote veranderingen in ons leven(spatroon). We zijn na de 2e wereldoorlog een in doorsnee welvarend volk geworden. Wetenschappelijke  en technische ontwikkelingen hebben daar sterk aan bijgedragen en doen dat nog steeds. Denk aan de moderne media en de apparatuur die daar bij horen. Maar een vraag die m.i. gesteld kan worden is: hoe komt een tijdgeest tot stand? wie bepaalt wie/wat van deze tijd is? Of moeten we vragen: ‘wat’ bepaalt wat van deze tijd is? M.a.w. wordt ons leven bepaald door wat we zelf hebben uitgevonden?  Zijn het dan de statistieken die ons vertellen wat ‘iedereen’  denkt en doet? Moet iedereen zich conform daaraan gedragen? Is dat dan voor iedereen ‘goed’ of is daar iedereen mee gebaat? Kunnen er ook slachtoffers vallen ten gevolge van ‘niet meer van deze tijd’. Heeft ‘verantwoordelijkheid’ voor elkaar, voor de samenleving, het verenigingsleven in onze opvatting van vrijheid? Is (de geest van) onze tijd vervuld van ‘medemenselijkheid’, mededogen, bekommernis om de ander, effectief hulpbetoon. Speelt de liefde een rol in hetgeen ‘van deze tijd’ is?  A. Reijnen.

 

Zondag 19 juni 2022: Sacramentsprocessie (naar de Piepert)……. de betekenis.

By beschouwingen

 

De Processie is een voettocht door (een gedeelte van) de parochie. In de manier waarop we deze voettocht houden herinneren we ons:

 

 

 

  • dat God met ons meetrekt in onze concrete levensomstandigheden, waarin we weliswaar onze eigen verantwoordelijkheid dragen en houden.
  • dat we daarom het Allerheiligste (Brood) op onze tocht met ons meenemen, Jezus, die in Godsnaam van mensen heeft gehouden ten einde toe.
  • dat we, samen met alle bewoners van ons dorp, wonen en leven op dit stukje van de aardbodem
  • dat ons samen optrekken tijdens de processie ons herinnert aan ons gezamenlijk onderweg zijn door het leven.
  • dat we aan dit samen wonen, leven en onderweg zijn, vorm kunnen geven door de inzet van onze talenten  ten bate van het geheel.

Dat daarom de processie een voettocht is
* van gebed, overweging en eredienst,
* van het elkaar zien en ontmoeten
* van verwondering over de mooie land
* waar wij mogen leven,
* van dankbaarheid om het goede,
* dat we met elkaar mogen beleven:
* de goedheid van mensen om ons heen,
* hun zorg en liefde,
* de vrede en de veiligheid tot nu toe,
* van besef van ons tekort en
* van onze vraag om Gods hulp opdat wij bemoedigd worden en getroost op onze   gezamenlijke weg door het leven.

Moge onze processie een tocht zijn tijdens welke gebeden wordt en ontmoetingen plaatsvinden; maar er ook stilte is, luisteren en zien; tijdens welke we de eucharistie vieren, het Brood met elkaar delen en daarin ons herinneren waar het  op aan komt.

BEZINNING VEERTIGDAGENTIJD (13)

By beschouwingen

Vrijdag 15 april 2022 (Goede Vrijdag).

We ervaren sinds een paar jaar door coronapandemie aan den lijve hoe kwetsbaar we zijn op het gebied van onze gezondheid; en door oorlog binnen Europa –en al eerder in Syrië/Afghanistan hoe kwetsbaar we zijn op het gebied van vrede. We ontdekken ook hoe weinig we zeker zijn van gerechtigheid en waarheid en hoe we in de nieuwsvoorziening gemanipuleerd kunnen worden met nepnieuws. Leefden we, de meesten van ons, tot voor kort niet heerlijk gemakkelijk, ons koesterend in vrede en toenemende welvaart.

En dan is het nu Goede Week met daarin Goede Vrijdag. Lezingen zijn genomen uit het Boek van de profeet Jesaja (hst. 52, 13-53), de brief aan de Hebreeën hst. 4, 14-16 + 5, 7-9 en het lijdensverhaal uit het Evangelie van Johannes hst 18, 1-19,42.

Daar staan teksten in Jesaja, die begrepen worden als slaande op de ‘lijdende dienaar van Jahweh’, Jezus: ‘Zoals velen over hem ontsteld hebben gestaan zo misvormd was hij, zo onmenselijk van voorkomen en zijn schoonheid beneden die van mensenkinderen’…..

‘Man van smarten door lijden gerijpt’…..
‘Wij allen dwaalden als een kudde, ieder ging zijn eigen weg’…….
‘Door een gewelddadige rechtspraak is hij weggerukt’……

Als we dergelijke teksten lezen moeten we dan niet denken aan de vele, vele mensen die –gezien en niet gezien-  momenteel hetzelfde overkomt?  Is wat Jezus doormaakt in de Hof van Olijven op Witte Donderdag en op de Goede Vrijdag, niet wat zoveel mensen in onze tijd doormaken?

*Kies een moment waarop u niet afgeleid kunt worden,
*Lees bovenstaande tekst of neem de verhalen uit de Bijbel ter hand.
*wees even stil en lees de tekst, die u gelezen hebt opnieuw en vraag u af of er nog iets toe te voegen valt aan
wat er in u opkwam tijdens de eerste lezing?
*wat betekent het gelezene voor de manier waarop u in het leven staat? Wordt u er aandachtiger en attenter
van, begripvoller en mededogender?
*Blijf even stil om wat u hebt overwogen op u te laten inwerken.
*En pak uw bezigheden weer op.

Emeritus pastoor Reijnen.

BEZINNING VEERTIGDAGENTIJD (12)

By beschouwingen

Dinsdag 12 april 2022.

Het is in het begin van de Goede Week. We lezen deze dagen in teksten uit het Boek Jesaja (de hoofstukken 42, 1-7, 49, 1-6 en 50, 4-9a) over het type ‘waarachtige dienaar van Jahweh’. ’ Zoals weten betekent de naam Jahweh de God  van Israël aan als ‘Hij die is’, die altijd is; die er al was voor zijn volk in het verleden, er is voor zijn volk in het heden en er voor zijn volk zijn zal in de toekomst.

De waarachtige dienaar van Jahweh wordt door de Kerk ‘gelezen’ in de persoon van Jezus Christus, die deze week bijzonder in de belangstelling staat.

‘Hij roept niet, hij schreeuwt niet en op straat verheft hij zijn stem niet. Het geknakte riet zal hij niet breken, de kwijnende vlaspit niet doven, in waarheid de gerechtigheid laten stralen (over de volken)’ (Hst 42)

De waarachtige dienaar van Jahweh is al vanaf de moederschoot daartoe bestemd, ‘om Jacob terug te brengen naar Hem en Israël van de ondergang te redden’……Met ‘Jacob’ en  ‘Israël’ is het volk bedoeld, dat zich door God uitverkoren voelde zijn volk te zijn.

Even verder staat in de tekst: ‘ Ik maak u nu ook tot een licht voor de heidenen, zodat mijn heil tot de grenzen der aarde zal gaan.’

M.a.w. God heeft zorg voor het heil van alle mensen.  ‘Gods uitverkoren volk’ heeft in onze wereld de roeping om in Godsnaam ‘heilzaam’ in onze wereld aanwezig te zijn; daarin voorgegaan door de profeten en met name Jezus Christus.

Wat betekent dat voor ons als geloofsgemeenschap. Wat betekent dat voor mij als behorend tot die gemeenschap?

*kies een moment van overweging dat u niet afgeleid wordt.

            *lees de tekst en vraag u af of en hoe u als gelovige in het leven staat?

            *lees de tekst nog een keer en vraag u af of ……….

           *de 2e keer lezen nog iets heeft   toegevoegd aan uw overweging.

            *blijf even stil.

            *formuleer met eigen woorden een gebed, aansluitend bij uw overweging.          

            *En hervat uw bezigheden.                                                                                      

Emeritus pastoor Reijnen.  

BEZINNING VEERTIGDAGENTIJD (11)

By beschouwingen

Vrijdag 8 april 2022.

Teksten: Jeremia  20,  10 – 13, Johannes  10,  31 – 42

Lastige teksten die de moeite waard zijn om daar rustig de tijd voor te nemen.

Er zitten naar mijn mening overeenkomsten in beide teksten: Jahwe werkt via de prediking van Jeremia zoals God werkt via de werken van (de mens) Jezus.?!  Van zowel Jeremia als  Jezus worden de activiteiten maar moeilijk aanvaard. In het geval van Jezus zelfs met gevaar van steniging…..

Vragen:

  • Is Jeremia echt aan het “Jeremiëren”? Zo ja, waarom wel; zo nee waarom niet?
  • De toehoorders begrijpen Jezus niet; daarom willen ze hem wat aandoen (stenigen). Ontstaan veel vetes niet door onbegrip?
  • In de tekst van Johannes verdwijnt Jezus uit hun ogen. Hoe zit dat nu, want volgende week is het goede week en dan stelt Jezus zich heel anders op?
  • Wat vind je van dit alles? Hoe sta jij hierin?

 

Wim Hendriks.

BEZINNINGEN VEERTIGDAGENTIJD (10)

By beschouwingen

Dinsdag 5 april 2022

Lezingen:
Numeri 21, 4 – 9
Johannes 8, 21 – 30

In het boek Numeri lezen we in deze passage van giftige slangen die door Jahweh werden gestuurd toen het volk in opstand kwam tegen God. Toen het volk Mozes vroeg dit onheil te doen stoppen bad hij tot God die opdroeg een koperen slang te plaatsen: wie van de mensen die door een slang gebeten was hiernaar opkeek, zou genezen worden.

 Afgezien van het feit dat dit verhaal verwijst naar een heersende slangencultus gaat het bovenal om de vergevingsgezinde aard van God.

 Johannes verhaalt van woorden die Jezus gesproken heeft tot het volk der Joden. Hij vertelt van Zijn heengaan naar een plek waar de toehoorders niet zullen komen tenzij zij geloven dat Jezus één is met de Vader. Deze relatie met God komt ook aan de orde in deze verzen: “Wanneer gij de Mensenzoon omhoog zult hebben geheven, dan zult gij inzien dat Ik ben en dat Ik uit Mijzelf niets doe, maar dit alles zeg zoals de Vader het Mij heeft geleerd.” Johannes legt zo de nadruk op de goddelijke aard van Jezus en op het feit dat de kruisdood mensen doet inzien wie Hij werkelijk is.

 Aanbevelingen:
– Lees de teksten aandachtig;
– Begrijpen wij de volkomen harmonie tussen God en Jezus?
– De Vastentijd nodigt ons uit ons hierop te bezinnen.

Arthur Prakken