Thuisvieringen voor Witte Donderdag, Goede Vrijdag en de Paaswake.

By | Nieuws

Thuisvieringen:

Dit jaar zijn er geen publieke vieringen in onze kerk vanwege het coronavirus. Op de televisie en via het internet worden vele diensten uitgezonden. Maar misschien hebt u niets met een viering op een scherm. Dan kunnen de onderstaande, volledig uitgewerkte, thuisvieringen goed van pas komen.

Download onderstaande thuisvieringen voor Witte Donderdag, Goede Vrijdag, de Paaswake om alleen of met huisgenoten de Goede Week intens te beleven.

BEZINNING OP DE VEERTIGDAGENTIJD

By | beschouwingen
BEZINNING OP DE VEERTIGDAGENTIJD 2020 14
Bezinning Goede Vrijdag 10 april 2020.
Het lijden en sterven van de Heer

Lezingen: Jesaja 52,13-53, 12; Psalm 31; Hebreeën 4, 14-16. 5, 7-9; Johannes 18. 1-19.42.

Schriftwoord uit Hebreeën 5, 8-9:
Om zijn vroomheid is hij verhoord:
Hoewel hij Gods Zoon was heeft hij in de school van het lijden gehoorzaamheid geleerd;
en toen hij het einde had bereikt is hij voor allen die hem gehoorzamen oorzaak geworden van eeuwig heil.

 

Vragen:         

  • Vandaag staan we voor het kruis. Waarom is het kruis tegelijk een symbool van zijn dood en verrijzenis?
  • Wij geloven dat God een einde maakt aan de opvatting dat het leven stopt bij lijden en dood. De dood heeft dus niet het laatste woord. Geloof betekent “het vertrouwen in de waarheid van iets (van Dale) dat wordt beweerd. Gelooft u dit nu ook, dat God sterker is dan de dood?
  • Jezus liet het kwaad e n het onrecht moedig over zich heenkomen en redde zichzelf niet door te rommelen met de waarheid. Begrijpen we nu goed hoe erg het kwaad is en hoe onrecht werkt?

 **********

BEZINNING OP DE VEERTIGDAGENTIJD 2020 13a

Van een van onze parochianen kwam nog een bezinning binnen op basis van een tekst uit de brief aan de Hebreeën hst. 5, 7-9. Die tekst luidt als volgt:

“Christus heeft tijdens zijn leven op aarde
onder tranen en met luide stem gesmeekt en gebeden
tot Hem die hem kon redden van de dood,
en werd verhoord vanwege zijn diep ontzag voor God.
Hoewel hij zijn Zoon was, heeft hij moeten lijden,
en zo heeft hij gehoorzaamheid geleerd.
En toen hij naar de uiteindelijke volmaaktheid gevoerd was,
werd hij voor allen die hem gehoorzamen
een bron van eeuwige redding.”

Onze medeparochiaan was getroffen door de “menselijkheid” van Jezus. Hij kende angst, verdriet, opzien tegen het lijden dat hem ten deel viel. Hij is echt een van ons geworden.
Hij is gehoorzaam geweest aan de levensroeping, zoals die in Godsnaam hem was toevertrouwd.
Het doet denken aan de brief van Paulus aan de inwoners van Filippi waarin hij over Jezus schrijft:

‘Hij die de gestalte van God had, hield zijn  gelijkheid aan God niet vast,
maar deed er afstand van.
Hij nam de gestalte aan van een slaaf en werd gelijk aan een mens.
En als mens verschenen heeft hij zich vernederd
en werd gehoorzaam tot in de dood, de dood aan het kruis.
Daarom heeft God hem hoog verheven
en hem de naam geschonken die elke naam te boven gaat”.

Vraag:

  1. Wat doen zulke teksten ons? Raken ze ons?
  2. Hoe beleven wij ons eigen leven. Zien we het als een roeping? Aanvaarden we deze en geven we er dienovereenkomstig  vorm aan, m.a.w. zijn we er ‘gehoorzaam’ aan?
  3. Nu de coronacrisis alom bezinning met zich meebreng, de vraag: komen we daarin toe aan een ‘gewetensonderzoek’ naar ‘hoe wij zelf in het leven staan’ (zoals vroeger voorafgaande aan de paasbiecht?  Maakt gelovig vertrouwen er deel van uit?
  4. Geloven we als christenen, dat als ook wij ons leven aanvaarden het uiteindelijk zal uitlopen op ons Pasen ?
**********
BEZINNING OP DE VEERTIGDAGENTIJD 2020 13
Bezinning dinsdag 7 april 2020.

In deze rare tijden van Corona en op slot zittende maatschappij zijn we haast ongemerkt aangeland in de Goede Week. De glorieuze intocht in Jerusalem is voorbij en akelige gebeurtenissen komen eraan alvorens het Pasen wordt. Maar goed; de lente, het nieuwe leven komt eraan……….  heus.

Vraag: Kunnen wij wat leren van de coronacrisis (lees Goede Vrijdag) op weg naar het Heil (lees Verrijzenis en Pasen)? De verhalen van deze dag (7 april) kunnen ons helpen.

In Jesaja 49, 1-6 laat de profeet zien, dat Gods heil niet alleen bestemd is voor de stammen van Israël, maar voor alle volkeren.

Jesaja 49,  6: Hij sprak: ‘Voor u, mijn dienstknecht, is het te gering, alleen Jacobs stammen op te richten, en Israëls overlevenden terug te brengen; Ik stel u aan om een licht voor de volken te zijn; mijn heil moet reiken tot in de uithoeken der aarde.’

Dat geeft af en toe fricties en complicaties; zie b.v. Handelingen 13, 46 -47: Toen verklaarden Paulus en Barnabas in alle vrijmoedigheid: ‘Tot u moest wel het eerst het woord van God gesproken worden, maar omdat gij het afwijst en uzelf het eeuwige leven niet waardig keurt, daarom richten wij ons voortaan tot de heidenen. Want aldus luidt de opdracht van de Heer tot ons: Ik heb u geplaatst als een licht voor de heidenen, opdat gij tot redding zou strekken tot aan het uiteinde der aarde.’

Vraag: Als God zijn Heil brengt via de mens, reiken onze activiteiten dan ‘tot het uiteinde der aarde’? En is het hemd niet nader dan de rok?
De evangelielezing van vandaag (7 april) komt uit Johannes: Joh. 13, 21 – 38. Dit is een lang, maar interessant stuk over (1) het verraad van Judas, (2) het gebod van de liefde en (3) de voorspelling van de verloochening door Petrus.

In de toelichting op deze tekst staat o.a. “Met het verraad van Judas wordt het lijden van Jezus ingezet, maar daarmee ook zijn Verheerlijking”.

Vraag: Is het kwaad in de mens te verdrijven via de liefde?
Zo ja, waarom en hoe?
Zo nee, waarom niet?

**********

BEZINNING OP DE VEERTIGDAGENTIJD 2020 12
Vrijdag 03 april 2020.
Aanbeveling: zoek vooraf een moment van stilte!

Jeremia, 20, 10-11a

Want de mensen bauwen (onhebbelijk luid / blaffend roepen) mij na:
“Overal paniek! Overal paniek!
Roep het, dan vertellen wij het verder.”
Al mijn vrienden zijn uit op mijn val:
“Misschien laat hij zich verleiden,
dan krijgen wij hem in onze greep,
dan wreken wij ons op hem.”
Maar de HEER staat mij terzijde als een machtig krijgsman.

Vragen:

  1. Wat lees ik hier? Hoe moet ik het verstaan ?
  2. Is het toeval dat deze tekst juist nu staat voorgeschreven?
  3. Maar we moeten toch juist nu niet in paniek raken, maar ons gezond verstand gebruiken?
  4. En dan staat er vers 11a: Maar de HEER staat mij terzijde…..Geeft dat dan vertrouwen en rust in deze bizarre tijd, waarin we nu leven?
    **********
BEZINNING OP DE VEERTIGDAGENTIJD 2020 11
Dinsdag 31 maart 2020

Bezinning op basis van Johannes 8, 21-30

Kies bewust een moment van stilte

Jezus is herhaaldelijk in discussie met Farizeeën die hem voortdurend zoeken om Hem en zijn Goede Boodschap (Evangelie) aan te vechten. Ze teren op hun ‘eigen (vermeende) gerechtigheid’.
Jezus praat men hen over zijn op weg zijn en heengaan naar de Vader en zegt tot hen: ‘Ik ga weg en u zult me zoeken. Maar in uw zonden zult u sterven. Waar ik heenga kunt gij niet komen’. En vervolgens zegt: ‘als u niet gelooft dat ik het ben (de Messias) zult u inderdaad n uw zonden sterven’. In het gesprek ;aat Jezus zijn tegenstanders weten, dat Hij datgene brengt wat Hij van de Vader heeft ontvangen.

Vragen:
1. Hebben we door wat Jezus zegt?
2. Kunnen wij inkomen in wat Jezus zegt?
3. Kunnen we met Hem meegaan, in Hem geloven, eigen gerechtigheid loslaten, om de vreugde te ervaren van de       ‘vrijheid van de kinderen van God?

   **********

BEZINNING OP DE VEERTIGDAGENTIJD 2020 10
Vrijdag 27 maart ’20

Lezingen: Wijsheid 2, 1a.12-22; Johannes 7, 1-2.10.25-30

Een korte samenvatting van de lezingen:

In de tekst van het Boek Wijsheid uit het Oude of Eerste Testament spannen de goddelozen samen tegen de mens die in gerechtigheid leeft zoals God het wil. Zijn manier van leven is een aanklacht tegen hun leven dat van-God-los is, puur gericht op eigenbelang en zich niets aantrekt van de medemens. De goddelozen willen de rechtvaardige martelen om te zien of hij werkelijk zachtmoedig is en door God beschermd wordt. Ze willen hem een schandelijke dood aandoen. Uiteraard zijn de goddelozen volgens de auteur van het boek op een dwaalspoor en zijn ze vertegenwoordigers van een miserabel leven.

Ook in onze wereld worden rechtvaardigen nog door goddelozen belaagd.

In de Evangelielezing is Jezus ‘de rechtvaardige’, die door zijn tegenstanders wordt belaagd: ‘ze waren erop uit Hem te doden’. Jezus getuigt tegenover de mensen in de tempel van zijn band met God: ‘Jullie kennen mij en weten waar ik vandaan kom’. Hij bedoelt daarmee zijn afkomst uit het timmermansgezin van Maria en Jozef. Vervolgens zegt Jezus: Ook al kennen jullie mij, ‘Toch ben ik niet uit mezelf gekomen, maar Die mij gezonden heeft is waarachtig; Hem kennen jullie niet. Ik ken Hem omdat ik uit Hem ben en Hij mij heeft gezonden’. Hij geeft daarmee aan waardoor het bestaan van ‘een rechtvaardige’ wordt gedragen’

Overweging en vragen:

In deze tijd van het coronavirus (COVID 19) is het moeilijk deze lezingen te plaatsen en in te laten werken bij de dagelijkse beslommeringen, die we momenteel hebben. We zoeken nu duizenden getroffen zijn meer naar troost en bemoediging dan dat we ons realiseren, dat boven geschetste omstandigheden in het verleden voordeden, maar ook nu. Toch kunnen we ons afvragen:

  1. Wat lezen we in de lezingen dat ons kan bemoedigen en hoop geven?
  2. Kunnen we in onze tijd over enkele weken Pasen goed plaatsen, het feest van ‘Verlichting’ en ‘Verlossing’ goed plaatsen in ons dagelijks leven? Of moeten we eerst door Palmzondag en een lange ‘Goede Week’ op weg naar betere tijden (en opstanding)?
BEZINNING OP DE VEERTIGDAGENTIJD A 2020 9
Dinsdag 24 maart 2020

Ezechiël, 47, 1 –  9  + 12

Toen bracht hij mij terug naar de ingang van de tempel. Daar zag ik onder de drempel water opwellen en in oostelijke richting stromen: de voorzijde van de tempel ligt immers op het oosten. Het water stroomde eerst zuidwaarts langs de muur en dan langs de zuidkant van het altaar. Hij leidde mij door de noordpoort buitenom naar de oostelijke buitenpoort en rechts daarvan kwam het water weer tevoorschijn. De man ging verder oostwaarts met de meetstok in de hand en mat een afstand af van duizend el. Daar liet hij mij door het water waden en het kwam tot mijn enkels. Weer mat hij een afstand van duizend el af. Hij liet mij door het water waden en het kwam tot mijn knieën. Opnieuw mat hij een afstand van duizend el af; hij liet mij door het water waden en het kwam tot mijn middel. Nog eens mat hij een afstand van duizend el af; nu was het een rivier, ik kon er niet meer doorheen waden. Het water was zo diep dat men er alleen zwemmend overheen kon.

Toen vroeg hij: “Hebt ge dat gezien, mensenkind?” Daarop liet hij mij teruggaan langs de oever van de rivier. En op de terugweg zag ik aan beide oevers overal bomen staan. Hij zei: “Dit water stroomt door het oostelijk deel van het land van de Araba, mondt uit in de Zoutzee en maakt het water van de zee gezond. De rivier brengt leven overal waar hij stroomt, het wemelt er van dieren. De zee zit vol vis, want de rivier die erin uitmondt, maakt het water gezond. Overal waar hij stroomt is volop leven.

Aan beide oevers van de rivier groeien allerlei vruchtbomen: hun bladeren verdorren niet en ze zijn nooit zonder vruchten. Elke maand dragen ze vruchten, omdat het water dat ze voedt, uit het heiligdom komt. De vruchten zijn eetbaar en de bladeren hebben geneeskracht.

  • Wat is voor jou een bron die gelukkig maakt en inspireert om vruchten te dragen?
  • Ervaar jezelf het goede dat je ontvangt in het leven als een geschenk van God of zie het meer als een resultaat van eigen verdienste?

Johannes, 5, 1 – 3a + 5 – 16

Daarna ging Jezus, omdat er geen feest van de Joden was, op naar Jeruzalem. Nu is er in Jeruzalem bij de Schaapspoort een badinrichting, in het Hebreeuws Betesda geheten, met vijf zuilengangen. In die gangen lag altijd een groot aantal gebrekkigen.

Nu was daar een man die al achtendertig jaar lang gebrekkig was. Jezus zag hem liggen en omdat Hij wist dat hij reeds lang zo lag, zei Hij tot hem: “Wil je gezond worden?” De zieke gaf Hem ten antwoord: “Heer, ik heb niemand om mij, wanneer het water bewogen wordt, in het bad te brengen en terwijl ik ga, daalt een ander vóór mij er in af.” Daarop zei Jezus hem: “Sta op, neem je bed op en loop.” Op slag werd de man gezond. Hij nam zijn bed op en liep.

Die dag was het echter sabbat en daarom zeiden de Joden tot de genezene: “Het is sabbat, je mag je bed niet dragen.” Hierop antwoordde hij hun: “Die mij gezond heeft gemaakt, Die heeft mij gezegd: Neem je bed op en loop!” Daarom vroegen zij hem: “Wie is die man die je zei: Neem je bed op en loop?” De genezene wist niet wie het was, want Jezus had zich ongemerkt teruggetrokken, omdat er veel volk ter plaatse was. Later trof Jezus hem in de tempelen sprak tot hem: “Zie, je bent nu genezen! Zondig niet meer, opdat je niets ergers overkomt.” De man ging heen en vertelde aan de Joden, dat het Jezus was die hem genezen had. Omdat Jezus dergelijke dingen op sabbat deed, begonnen de Joden Hem te vervolgen.

  • De man wacht lang op hulp: had hij ook zelf meer initiatief kunnen nemen om hulp te krijgen?
  • Laat jij wel eens een kans op iets goeds liggen, omdat je ziet dat iemand anders er meer behoefte aan heeft?
  • Kun jij begrip opbrengen voor wie iets doet dat op zich goed is, maar die zich daarbij niet aan de regels houdt?
  • Als iemand zich niet houdt aan de regels, moet hij daar dan verantwoording voor afleggen of mag hijzelf bepalen wat kan en niet?

                                                                                                **********

BEZINNING IN DE VEERTIGDAGENTIJD 2020 8
Vrijdag 20 maart 2020

Hosea, 14, 2 – 10

Bekeer u, Israël, tot Jahwe uw God, want over uw schuld zijt gij gestruikeld. Kom met uw woorden als gave, bekeer u tot Jahwe en zeg Hem: “Gij vergeeft toch alle schuld: aanvaard ook onze goede wil: wij zullen onze woorden als offerdieren geven. Assur kan ons niet redden; wij zullen niet meer op paarden rijden en tegen het maaksel van onze handen zeggen wij nooit meer: Gij zijt onze God. Gij, Jahwe, zijt immers degene bij wie de wees ontferming vindt.”

Ik wil hen van hun ontrouw genezen en hun van harte mijn liefde schenken. Mijn toorn heeft zich van hem afgewend. Ik wil voor Israël zijn als de dauw: als een lelie zal hij gaan bloeien en hij zal wortels schieten, als op de Libanon.

Zijn scheuten lopen uit, zijn luister evenaart die van de olijfboom, zijn geur die van de Libanon. Zij zullen opnieuw in zijn schaduw zitten; zij zullen koren kunnen verbouwen, zij zullen bloeien als de wingerd en vermaard zijn als de wijn van de Libanon. Wat ik heb ik dan nog met de afgoden te maken, Efraïm? Ik ben het die hem verhoort en die naar hem omziet. Ik ben als een altijd groene cypres; aan Mij zijn uw vruchten te danken. Wie is zo wijs dat hij dit beseft, en wie zo verstandig dat hij dit inziet? Inderdaad, recht zijn de wegen van Jahwe: de rechtschapenen bewandelden die, maar rebellen komen er ten val.

  • Waar moeten wij zelf voor zorgen en wat komt van de genade Gods?
  • Wat hopen wij te verkrijgen als wij bidden tot God?

Marcus, 12, 28b – 34

Nu trad een schriftgeleerde op Hem toe, die naar hun woordenwisseling geluisterd had en, begrijpende dat Hij hun een raak antwoord had gegeven, legde hij Hem de vraag voor: “Wat is het allereerste gebod?” Jezus antwoordde: “Het eerste is: Hoor, Israël! De Heer onze God is de enige Heer. U zult de Heer uw God beminnen met heel uw hart, geheel uw ziel,  geheel uw verstand en geheel uw kracht.

Het tweede is dit: Gij zult uw naaste beminnen als uzelf. Er is geen ander gebod voornamer dan deze twee.” Toen zei de schriftgeleerde tot Hem: “Juist, Meester, terecht hebt Ge gezegd: Hij is de enige en er bestaat geen andere buiten Hem; en Hem beminnen met heel zijn hart, heel zijn verstand en heel zijn kracht en de naaste beminnen als zichzelf, gaat boven alle brand- en slachtoffers.” Omdat Jezus zag dat hij wijs gesproken had, zei Hij hem: “Gij staat niet ver af van het Koninkrijk Gods.”En niemand durfde Hem nog een vraag te stellen.

  • Zijn wij ook altijd gericht op God en onze naaste?
  • Hoever gaat onze liefde tot onze naaste?
  • Zijn wij bereid iets in te leveren voor iemand die wij niet kennen?

**********

BEZINNING IN DE VEERTIGDAGENTIJD 2020 7
(3e week in de Veertigdagentijd jaar A)
Dinsdag 17 maart 2020

Uit het H. Evangelie van onze Heer Jezus Christus volgens Matteüs hst. 18, 21 en 22:

In die tijd kwam Petrus bij Jezus staan en vroeg:
‘Heer als mijn broeder of zuster tegen mij zondigt, hoe dikwijls moet ik vergeving schenken?
Toe zevenmaal toe?’ Jezus antwoordde:  ‘Niet tot zevenmaal toe, maar tot zeventig maal zeven’, m.a.w. een opdracht tot eindeloos vergeven.

Vragen:

  1. Maar betekent dat dan ook dat je altijd moet vergeven? Van Jezus horen we dat je ‘zeventig maal zeven keer’ moet vergeven,  eindeloos dus. Niet de 490e keer wel en de 491e keer niet meer. Nee, aan de boodschap van vergeving komt geen einde.
  2. Is dat niet wat veel gevraagd?
  3. En als er aan de opdracht tot vergeving geen einde is, wie kan aan die hoge norm voldoen?
  4. Bij het Onze Vader bidden wij: ‘vergeef ons onze schulden zoals wij vergeven aan onze schuldenaren….’ Wij belijden daarin ons geloof in Gods permanente bereidheid ons te vergeven. Vergeven wij dan ook zoals Hij?

**********

BEZINNING OP DE VEERTIGDAGENTIJD 6

Vrijdag 13 maart – Week 2 in de Veertigdagentijd

Uit het boek: ‘Een handvol verhalen’ van René Hornikx

Elke mens is gevoelig voor contact, voor ontmoeting.
Elk mens hoopt als unieke persoon gezien te worden.
Er wordt niet vóór maar mét hem of haar gedacht.
Er wordt niet gezegd hoe je je moet voelen, maar je mag zeggen hoe je je werkelijk voelt.
Er wordt eerst geluisterd en dan pas geantwoord.

In een echte ontmoeting hervindt de mens zichzelf.
Voor die ontmoeting moet gekozen worden.
Ze blijkt geen vanzelfsprekendheid te zijn.
Heel veel mensen zoeken naar echt contact, naar echte ontmoeting, die niet te koop is, maar die je ontvangt als je omziet naar elkaar, als je aandachtig leeft met elkaar.

Vragen:
1. Is het verhaal van de ontmoeting herkenbaar? Waar je soms te hard van stapel loopt met je eigen verhaal en niet luistert naar de ander?
2. Zijn we bang om aan de ander te vragen: ‘hoe is het met jou?’
3.Besteden we wel genoeg tijd, némen we de tijd (thuis) om naar elkaar te luisteren?
4. Een andere mens echt ontmoeten, is dat niet wat Jezus altijd deed op zijn tochten?

**********

BEZINNING OP DE VEERTIGDAGENTIJD 5
Dinsdag 10 maart – Week 2 in de veertigdagentijd

Leesrooster Jesaja 1, 10.16-20; Psalm 50, 3-9. 16-23 en Mattheüs 23, 1-12
Deze teksten zijn een aanklacht, sporen aan tot het goede of zijn gericht tegen onoprechtheid of schijnheiligheid.
Concentreren we ons op de volgende passage uit Psalm 50, vers 23. Nemen we daarvoor allereerst gedurende enkele minuten rust.

“Wie offers brengt van lof, die eert Mij waarlijk,
wie rechte wegen gaat, die vindt het heil van God.”

Vragen:

  1. Prikkelen de teksten om tot bezinning te komen en wijst het Woord ons de weg van een goed leven?
  2. Wat doe ik met het doopsel dat ik heb ontvangen?
  3. Volg ik het spoor van Jezus of doe ik maar wat tot mijn eigen voordeel?

**********

BEZINNING OP DE VEERTIGDAGENTIJD 2020  4

 Vrijdag 6 maart

Lezingen: uit de profeet Ezechiël hst. 18, 21-28; en het Evangelie van Matteüs hst.5, 20-28

Concentreren we ons op de volgende passage uit Ezechiël. (De volledige tekst vindt u hierboven aangegeven). Nemen we daarvoor allereerst gedurende enkele minuten rust.

De Heer zegt:
Als een eerlijk mens ophoudt eerlijk te zijn, als hij onrecht doet en sterft, dan is dat om het onrecht dat hij deed! Maar als een misdadiger berouw heeft van zijn misdaden en voortaan eerlijk en rechtvaardig leeft, dan zal hij in leven blijven.’

  1. Wat bedoelt de Heer (God) met deze zin?
  2. Heeft deze passage uit de Bijbel ook betrekking op mij?
  3. Een slecht mens heeft te allen tijde de gelegenheid, de mogelijkheid km weer onder de genade van de Heer te vallen. Wat vind je van deze unieke kans?
  4. Vinden we dit oordeel (cursief gedrukt) van de Heer rechtvaardig. Waarom wel/niet?

**********

BEZINNING OP DE VEERTIGDAGENTIJD 2020  3

Dinsdag 3 maart

Neem een paar minuten de tijd om het stil te maken in jezelf. Om je helemaal te proberen los te maken van dagelijkse beslommeringen. Het helpt als je een aantal keren bewust in en uit ademt; dat gaat nog beter als je je hand op je buik houdt en dan te ademen ‘naar je hand toe’. Rust volgt……..

Lees dan de volgende tekst uit Jesaja hst. 55,  10-11:

‘Want zoals de regen en de sneeuw uit de hemel neerdalen en daarheen pas terugkeren, wanneer zij de aarde hebben gedrenkt, haar hebben bevrucht en met planten bedekt, wanneer zij zaad hebben gegeven aan de zaaier, en brood aan de eter;

Zo zal het ook gaan met mijn woord, dat voortkomt uit mijn mond; het keert niet vruchteloos naar Mij terug, maar pas wanneer het heeft gedaan wat mij behaagt, en alles heeft volvoerd, waartoe Ik het heb gezonden.’

 Lees de tekst nog eens aandachtig aan de hand van de volgende vragen:

  1. Wat heb ik gelezen? Wat staat er? Kan ik het met eigen woorden zeggen?
  2. Wat ervaar ik bij deze tekst? Wat doet deze tekst met mij? Kan ik blij worden van de inhoud van deze tekst? Waarom wel, waarom niet?
  3. Kan ik hier wat mee in mijn dagelijks leven? of als voorbereiding op Pasen?

                                              **********

BEZINNING OP DE VEERTIGDAGENTIJD 2020  2

(vrijdag 28 februari )

We proberen een moment tijd te nemen en het stil te maken in onszelf; wat ons bezig houdt even los te laten. Daarbij kan helpen aan aantel keren bewust in en uit te ademen.

Ik lees de volgende tekst langzaam. Uit de profeet Jesaja hst. 58, 7 en 8a:

Is het vasten niet:
je brood delen met de hongerige,
onderdak bieden aan armen zonder huis,
iemand kleden die naakt rondloopt,
je bekommeren om je medemensen?

Dan breekt je licht door als de dageraad, je zult voorspoedig herstellen.

Vragen:
1. Wat heb ik gelezen? Wat staat er in die zinnen? Kan ik het met eigen woorden zeggen?
2. Is deze uitleg van vasten ook voor mij bedoeld? Waarom niet, waarom wel?
3. Hoe zou ik dot kunnen invullen als voorbereiding op Pasen?
4. Kan dat leiden tot het doorbreken van het licht? En wat betekent dat dan?

**********

BEZINNING OP DE VEERTIGDAGENTIJD 2020  1

(Aswoensdag 26 februari)

We proberen een moment tijd te nemen en het stil te maken in onszelf; wat ons bezig houdt even los te laten. Daarbij kan helpen een aantal keren bewust in en uit te ademen.

Ik lees de volgende tekst langzaam.
De tekst is uit de 1e Lezing uit de H. Schrift op Aswoensdag: Joël hst 2, 12

‘Zo spreekt God de Heer: ‘Keer tot mij terug van ganser harte,
Met vasten, met geween en met rouwklacht.
Scheurt uw hart en niet uw kleren (als uiting van berouw).
Keert terug tot de Heer, uw God, want genadig os Hij en barmhartig
en barmhartig, lankmoedig en vol liefde.

Ik lees de tekst nog een keer,

  1. Wat heb ik gelezen? Wat staat er? Kan ik het met eigen woorden nazeggen?
  2. Vind ik dat de oproep ook op mj kan slaan? Waarom niet, waarom wel?
  3. Dat God barmhartig, genadig en vol liefde is stimuleert mij dat?
  4. Wat zou ik met het bovenstaande kunnen doen ter voorbereiding op Pasen?

**********

OP WEG DOOR DE VEERTIGDAGENTIJD 2020

Na carnaval het feest van bruisende vitaliteit voor de een en dagen van wintersport voor de ander, begint voor christenen de Veertigdagentijd ter voorbereiding van het Paasfeest, Het is een tijd van bezinning en inkeer. In vroeger tijden had je in de parochies op zondagmiddag de zogenoemde ‘lijdensmeditaties’. Zij werden druk bezocht, zeker in de tijd van de 2e wereldoorlog (1940-1945) en gaven een structuur aan de toen ook ‘vastentijd; genoemde periode in het kerkelijk jaar. Allerlei gewoonten waren er ten dienste van een zekere ‘onthechting’, wat afstand doen van waar men door werd ‘meegenomen’ om zo ruimte e scheppen voor ‘inkeer’. Op vrijdag werd er geen vlees gegeten, andere dagen werden we verondersteld te vasten of minder te eten dan gewoonlijk. Alleen mensen met zware beroepen zoals de ondergrondse mijnwerkers waren van deze praktijken uitgezonderd. De kinderen bewaarden de door de week gekregen snoep in een trommeltje tot de zondag, soms tot het einde van de vasten. Tegenwoordig wordt er eerder ‘gevast’ om te ‘lijnen’ met het oog op de gezondheid. Toch is niet iedereen tevreden met de eigen levenswijze, Menigeen voelt dat het leven onder druk staan en zou graag wat afstand nemen om wat meer ‘tot zichzelf te komen’. De parochie wil degenen die dat willen een suggestie doen om een paar keer per week een moment van stilte te zoeken . Op dinsdag en vrijdag in de veertigdagentijd presenteren parochianen van cluster Morgenster een korte Bijbeltekst met de suggestie die bewust te lezen. (In afwijking daarvan verschijnt de eerste tekst op Aswoensdag, de dag dat de Veertigdagentijd begint). Er worden enkele vragen gesteld, die helpen bij een moment van bezinning. De teksten komen op de verschillende parochiesites en een aantal exemplaren komen te liggen achter in onze parochiekerken.

U kent allemaal uw parochiewebsites?
Nijswiller: http://members.ziggo.nl/st.dionysius-nijswiller

Wahlwiller: www.kerk-wahlwiller.nl

Eys: www.parochie-eys.nl

A. Reijnen, pastoor

zondag 5 april: Palmzondag.

By | Preken

Lezing A-jaar uit he H. Evangelie volgens Mattheüs hst 21, 1-11

Jezus zou Jeruzalem binnengaan op de dag die wij Palmzondag zijn gaan noemen. Begin  van de zogenoemde Goede Week vol tegenstellingen: Gejuich op Palmzondag ‘Hosanna in de hoge’. Op Goede vrijdag: ‘aan het kruis met hem’.

In zijn lot herkennen we de manier waarop no steeds met mensen wordt omgesprongen: onschuldig gevangen genomen en vastgezet, vals beschuldigd en veroordeeld, gemarteld ten dode toe, slachtoffer van machtsaspiraties van medemensen, slachtoffer van corruptie en bedrog.

In de aanvaarding van zijn lot heeft Jezus ons een voorbeeld gegeven van vergeving en zachtmoedigheid, van zich toevertrouwen ondanks alles aan zijn en onze hemelse Vader, die Hem met Pasen om zijn trouw deed opstaan uit de dood.

De Goede Week geeft aanleiding om ons te bezinnen op wie we zijn en hoe we leven. Het geloof in Jezus en de navolging van zijn model van menszijn draagt nu al eeuwig leven in zich.

Zouden we aan het overwegen daarvan wat kunnen hebben, ook nu we gevangen zijn in het coronavirus en vagen  naar boven komen over hoe we tot nog toe hebben geleefd, alsof we alles in handen hadden? We ervaren onze kwetsbaarheid en raken zoveel kwijt waarvan we dachten dat het ons voor altijd verworven eigendom zou zijn. We ervaren, dat we minder in handen hebben dan we dachten. We ervaren dat we deel uitmaken van een groter geheel dat ons omvat.

Is het niet de gunstige tijd om God in gedachten te nemen, die de Mensenzoon, ook zijn Zoon onder ons heeft doen leven in onbaatzuchtige, mensen en aarde omvattende liefde? Zijn Zoon, die zijn leven gaf om in ons wakker te roepen de vrijheid van Gods kinderen t.a.v. de dingen van deze wereld en er geen slaaf van te zijn.

Mogen we de tijd vinden voor het ‘doorleven’ van de Goede Week. Mogen wij er inspiratie in vinden bij het gaan van onze eigen levensweg.

Mogen de palmtakken die wij vandaag ter hand nemen een uiting zijn van ons geloof in Hem, die door lijden en dood heen groeide naar Pasen, ons daarin meenam en ons daarom beschermt.

Extra Nieuwsbrief Cluster Morgenster n.a.v. Coronacrisis!

By | Nieuws

DAG PAROCHIANEN van cluster Morgenster

19.03.2020

MAATREGELEN   
Ook als we gelovig zijn ondergaan we de menselijke lotgevallen. Daarom zijn vrees, hoop, angst en twijfel maar ook levenskracht, onderlinge rivaliteit en solidariteit ons eigen. In perioden van kwetsbaarheid en zorg komt vaak het beste in mensen naar boven: meer aandacht voor- en rekening houden met elkaar. Zo dienen we ook de maatregelen te verstaan die kerkelijke overheden aanreiken om solidair te zijn met de door het coronavirus bedreigde mensheid.  Het gaat momenteel om het zo min mogelijk aangaan van sociale contacten.
Wij hebben ons geconformeerd aan de recente maatregelen van de Nederlandse bisschoppen  (www.rkkerk.nl) met daaruit voortvloeiend de onderstaande besluiten:

=> Tot 13 april, dus inclusief 2e Paasdag zijn er geheel géén vieringen; ook niet  op
Palmzondag, tijdens de Goede Week en Pasen.
=> Op Palmzondag kan men in alle drie onze kerken gewijde palm komen afhalen
tussen 10.30 en 12.00 u.
=> De klokken zullen zoals gewoonlijk zwijgen vanaf Witte Donderdag, het tijdstip waarop
normaal de viering van de herinnering van het Laatste Avondmaal van Jezus met zijn
leerlingen  gehouden wordt, tot 19.00 uur bij de Paaswake waarop de verrijzenis van
Jezus herdacht wordt. Ook op eerste Paasdag zullen de klokken op de gebruikelijke
tijdstippen in de parochies feestelijk worden geluid.
=> De Kruisentocht door onze drie parochies op Goede Vrijdag zal niet doorgaan.
=> Doopsels en uitvaarten kunnen maar in kleine kring gevierd worden.
=> De basisschool Klavertje Vier van Eys is,  op basis van de maatregel van de regering van
zondag 15 maart, dicht. Dat betekent dat de voorbereidingen op 1e Communie en
Vormsel tot voorlopig de genoemde datum van 31 maart zijn afgelast; ook dus de
Palmpasen/presentatieviering  van de 1e Communicantjes van Eys.
=> Het parochiekantoor is de komende weken gesloten voor bezoekers. U kunt wel
telefonisch / per email contact opnemen:  043-4511243  /  h.agatha.eys@hetnet.nl

ONDERSTEUNING VAN HET GELOOFSLEVEN IN ONZE GEMEENSCHAPPEN.

=> Wil men op de zondagen toch een viering ‘proeven’ dan kan men de TV-uitzending  van
de Eucharistieviering volgen op NPO 2 om 10.00 uur
Ook vanuit het klooster van Wittem wordt op zondagen om 11.00 uur een viering
uitgezonden via de website van het klooster: www.kloosterwittem.nl/live
=> Onze kerkbesturen stellen op zondagmorgen van 10.30 – 12.00 onze kerken open voor
degenen, die er willen komen bidden en/of een kaars op steken.
Om 12.00 uur zal met degenen die in de kerk zijn de ‘Engel des Heren’ worden gebeden
en de klok worden geluid. Gebed en instructies daarvoor zullen in de kerk aanwezig zijn.
=>  De Nederlandse bisschoppen hebben een gebed gepubliceerd dat hierbeneden volgt.

GEBED

God, toevlucht in onze nood, kracht in onze vertwijfeling en angst,
vertroosting in ziekte en lijden.
Wees ons, uw volk, nabij en genadig nu wij allen de gevolgen ondervinden
van het uitgebroken corona-virus.
Wees een beschermer voor hen die dit virus hebben opgelopen.
Wij bidden voor hen om hoop en genezing.
Wij bidden voor hen, die aan de gevolgen van dit virus zijn overleden,
dat zij bij U geborgen mogen zijn.
Wij bidden voor allen die werkzaam zijn in de gezondheidszorg en het openbaar bestuur, dat zij uw nabijheid en zegen mogen ervaren in hun werk ten dienste van heel de samenleving.
Doe ons beseffen hoe groot uw liefde is voor ieder van ons
en dat Gij met ons zijt nu wij de kwetsbaarheid van ons bestaan ervaren.
Versterk ons geloof en onze hoop zodat wij ons altijd  zonder aarzelen overgeven
aan uw vaderlijke voorzienigheid.
Door Christus, onze Heer. Amen

EN VERDER….

=> Kijk ook op de parochiële websites. Daar kunt u vanaf zondag een overweging vinden van
de kant va de dienstdoende  pastor.
=> Op de website vindt u voor de dinsdag en de vrijdag van de betreffende week in de
Veertigdagentijd teksten ter bezinning, aangeboden door parochianen.
=>  Zijn er nieuwe ontwikkelingen dan verneemt u ervan.

EEN ANDERE KANT van de coronacrisis

Het lijkt erop, dat nu we niet meer kúnnen wat we lang dagelijks hebben ge’móeten:
* er meer ruimte gekomen is om  aandacht te hebben voor elkaar en op elkaar te letten.
* we meer besef hebben gekregen van onze kwetsbaarheid, de bezinning groeiende is voor
de omstandigheden waarin wij bestaan en op de betrekkelijkheid van onze autonomie.
We zijn momenteel niet de mensen die alles in handen hebben, maar zoeken naar
mogelijkheden van overleven bij hetgeen ons overkomt.
* het belang wordt ingezien van goede betrekkingen en hulpvaardigheid.
Er is onbaatzuchtige  inzet van mensen die spontaan zich het lot van anderen aantrekken
en hulp bieden.
* mensen in de zorg worden ‘gezien’ en gewaardeerd om wat ze doen, om hun
onbaatzuchtige bekommernis voor de zieke medemens.
* er is ruimte voor vriendelijkheid, bezinning en gebed.

Dat alles biedt hoop, al zijn er ook criminelen die uit de hulpbehoevendheid van mensen hun slag proberen te slaan. De beweging van medemenselijkheid is groter. Daar mogen we ook als geloofsgemeenschap,  bij alle bezorgdheid en wellicht angst, bij alle droefheid om slachtoffers van het virus, dankbaar om zijn.

We wensen u gezondheid en alle goeds.
Namens de kerkbesturen van cluster Morgenster en pastor Franssen
A. Reijnen, pastoor.

 

Mw. A. Boots – Lendfers

By | Overlijdensberichten

Op woensdag 1 april is in de leeftijd van 77 jaar overleden:
Mw. A.M.G. Boots – Lendfers.  Echtgenote van dhr. J. Boots. (Op de Kamp 1a)

De plechtige uitvaartdienst zal worden gehouden op maandag april  om 13.00 uur in de parochiekerk van
de H. Agatha te Eys.

Wegens de maatregelen t.g.v. het coronavirus zal de uitvaart in besloten kring plaatsvinden.

 

 

 

 

Zondag 29 maart: 5e zondag van de vasten. “Het is nog niet te laat”.

By | Preken

Op het leesrooster voor deze 5e zondag in de Veertigdagentijd staat het verhaal van de opwekking van Lazarus. Ik neem de vrijheid gebruik te maken van een overweging uit het boek “BROOD EN ADEM’ van Jos Zwetsloot. Hij vertelt van een buurtschool waar kinderen in het kader van de Vastenactie met behulp van een schoenendoos een kijkdoos maken waarin ze de Afrikaanse situatie proberen uit te beelden, zodat de kijkers een goede indruk krijgen van hun project en bereid zijn een duit in het zakje te doen voor dit project. Kijken kost slechts 50 cent….. Dan wordt er aangebeld. Er staat een meisje voor de deur met een kijkdoos en de vraag of ik daar voor vijftig cent in wil kijken. Ik glimlach vriendelijk, kijk in haar kleurrijke wereld en prijs haar knutselwerk. Ik geef haar  een euro, want 50 cent is zo weinig. Ze glundert en gaat vol goede moed naar de volgende deur.… ( U begrijpt: geen actie voor de periode van de coronacrisis  die wij nu meemaken! )  Later dacht ik: dat heb je niet goed gedaan. Dat kind gelooft dat je met 50 cent de wereld kunt veranderen, terwijl ik  dacht: dat schiet toch niet op. Met een euro gaat het sneller. Ik geloofde alleen maar in de hoogte van het eindbedrag. Dat meisje geloofde in echte hulp. ‘U moet goed kijken, meneer. Zo is de wereld zoals hij worden moet. U moet erin geloven’…. O, als we niet worden als kinderen, gaan we dat koninkrijk van God nooit binnen. Een kind betrapte mij op mijn ongeloof. Met 50 cent verander je de wereld. Als ze zeggen: je hebt miljarden nodig, voordat je iets kunt uitrichten tegen armoede, geloof ze niet. Als ze zeggen: het is allemaal een druppel op een gloeiende plaat, geloof ze niet. Als ze zeggen: het is hun eigen schuld dat daar zo’n armoede is, geloof ze niet. Als ze zeggen: daar kunnen wij toch niets aan doen, die mensen leven nu eenmaal zo, geloof ze niet. Als ze tegen je zeggen dat je machteloos bent, dat je met dat naïeve geloof geen steek verder komt, dat God er wel een bedoeling mee zal hebben, geloof ze niet!
Kijk, zegt Martha, tegen Jezus: Ik wil best geloven, maar U bent te laat. Nu is mijn broer al vier dagen dood. We kunnen het dus wel vergeten. Ik wil best in U geloven, ik wil geloven in de verrijzenis, en als het goed gaat in mijn leven, is dat geloof ook niet zo moeilijk, maar nu is het voorbij. Hij is dood. U bent te laat. Het is te laat om te geloven.                                                                                      ‘Haal die steen weg’, zegt Jezus. De omstanders twijfelen en protesteren. ‘Niet doen. Het heeft geen zin. We zijn machteloos. Je kunt met je geloof de dood niet verdrijven. Je kunt met 50 cent de wereld niet veranderen’.Maar Jezus houdt vol. Als je gelooft, zul je het onmogelijke zien. Haal die steen weg. Huub Oosterhuis dicht in een van zijn liederen: ‘Wie het houdt bij wat hij heeft, zal sterven ongeleefd’. Wie niet geeft om zelfbehoud, die zal leven, die zal uiteindelijk meemaken, dat God ook nog iets in te brengen heeft, dat Hij met ons meedoet, meeleeft, meebouwt. Die zal de heerlijkheid van God zien. (Johannes 11,40)  ‘Haal die steen weg’. Je moet niet alles geloven wat ze zeggen, vooral niet als het erop neerkomt dat je niets hoeft te doen. Je moet zelfs niet geloven wat je tegen jezelf zegt, vooral niet als het erop neerkomt dat alles blijft zoals het is. De steen van het ongeloof wordt weggehaald, en Jezus roept: ‘Lazarus, kom uit het graf’. De dood van de moedeloosheid is een overbodige dood. Jezus neemt er geen genoegen mee dat mensen sterven aan twijfel en cynisme. ‘Maak hem los en laat hem gaan’, zegt Jezus. Vrij worden van vastgeroeste ideeën, loskomen uit de knellende wetten waarmee mensen elkaar gevangen houden. Het lijkt een onmogelijk en onaards wonder, wat Jezus hier verricht. Maar zijn bedoeling is heel duidelijk. Als je zegt: het is te laat, als je niet wilt leven om leven mogelijk te maken, als je niet wilt geloven dat goedheid en liefde sterker zijn, krijg je die steen van z’n levens dagen niet meer weg. Wie gelooft dat je met vijftig cent voor een kijkdoos de wereld kunt verbeteren, wie gelooft in de eigen mogelijkheden tot vrede en gerechtigheid, die zal merken dat God als een stuwende kracht met ons meegaat. Dat kind met die kijkdoos haalt met gemak die steen weg. ‘Kom er maar uit, meneer. Kijk maar in de wereld zoals ik die zie. Er is nog iets om te geloven. U bent nog niet te laat’.
Joost Jansen besluit zijn overweging bij dit Evangelieverhaal met de woorden: ’Jezus wekt tot leven door zijn warme menselijke nabijheid. We komen in dit verhaal niet een wonderdoener tegen, maar een volbloed mens die compassie heeft, die mee-lijdend is. Als je iemand hebt die zo met jou begaan is, als er een gemeenschap is die zo mensen nabij is, dan wek je tot leven. Ook al ben je nog zo suf, zo terneer geslagen, als iemand jou niet laat vallen, jou opbeurt, dan blijf je leven. De ander zorgt dan, dat je weer bij je eigen bron nieuwe energie kunt putten. Jezus deed dat bij zijn vrienden, wij bij onze tochtgenoten. ‘Tot leven wekken’: wij kunnen het allemaal. Hoe? Door verder te kijken. Verder over de rand heen, over die grens heen. Door troost te zijn voor die ene mens, die ene kennis of buur. Door zelf rechtop te blijven, en de ander nabij’.

zondag 22 maart 2020: 4e zondag van de veertigdagentijd.

By | Preken

Lezingen: 1 Samuel 16.1b.6-7.10-13a; Efeziërs 5, 8-14; Johannes 9, 1-41.

OVERWEGING

Het is dit weekeinde halfvasten. In vroegere en strengere tijden slaakte men een klein zuchtje van verlichting, dat de ‘vastentijd’ er half op zat. Nu zouden we een zucht van verlichting willen slaken als we zouden weten dat de piek van het coronavirus voorbij zou zijn. Maar die piek moet, zeggen ze, nog komen. Laat ons dus nog maar even zuchten, gebukt als we gaan onder het juk van het virus.

Waar gaat het dit weekeinde over in de lezingen van de H. Schrift?

U kunt de lezingen uit de Bijbel erbij nemen, maar voor degenen, die misschien geen Bijbel hebben vertel ik het kort.
In de lezing uit het 1e Boek Samuel wordt er een nieuwe koning gekozen in plaats van Saul, die teveel steken heeft laten vallen. Samuel trok naar Bethlehem waar een zekere Isaï woonde, een vader van zeven zonen. Toen de profeet de oudsten zag, sterke kerels, dacht hij dat hij wel een van hen tot koning zou moeten zalven, maar het werd de jongste, nog maar een herdersjongen, weliswaar ’knap, met rossig haar en sprekende ogen’. Cruciaal in het verhaal is wat in de profeet opkomt bij het zien van de forse, sterke zonen: ‘Het gaat niet om wat de mens ziet: de mens kijkt naar het uiterlijk, maar de Heer kijkt naar het hart’ . Bij zulk een tekst kunnen we nadenkend bij stilstaan.

De 2e lezing uit de brief van Paulus aan de Efeziërs bevat de aansporing, dat we ‘licht geworden door onze gemeenschap met de Heer, ook zouden leven als kinderen van het licht.

Tenslotte de lezing uit het Evangelie van Johannes. Dat gaat over blindheid. Jezus geneest een blindgeboren bedelaar. Er leefden in die tijd merkwaardige opvattingen zelfs bij de leerlingen van Jezus, dat, als iemand met een handicap geboren was, het gezien moest worden als een straf van God voor de zonde. Jezus geeft aan dat dit geenszins het geval is. Het is overigens geen gewone genezing doordat Jezus zegt: ‘wordt ziende’. Nee Jezus maakt wat slijk van aarde en wat speeksel, strijk dat op de ogen en vraagt aan de man zich te gaan wassen in de vijver Siloam (gezondene). De man neemt de moeite dat te doen en komt genezen van de vijver vandaan. Hij spreekt positief over Jezus en over wat Hij gedaan heeft. Maar de farizese tegenstanders van Jezus nemen daar geen genoegen mee. ‘Die man (Jezus) komt niet van God want hij onderhoudt de sabbat niet’. Het genezen door Jezus op de sabbat was al een oud conflict tussen Jezus en zijn tegenstanders, die dat beschouwden als ‘werken’ en dat mocht niet op de sabbat. Het standpunt van Jezus was: ‘de sabbat is er voor de mens en niet de mens voor de sabbat’.
De eigenlijke waarde achter het houden van de sabbat was: geen slaaf worden van je werk maar ook bewust tijd hebben voor God en voor elkaar. Dat was in Jezus’ tijd  verworden tot een dwingend voorschrift van de kant van de godsdienstige overheid. Jaren geleden had onze zondag daar ook trekken van. Ik weet nog dat mijn moeder niet mocht breien of naaien. Haken mocht ze wel. Werken in de tuin was ook verboden. Achteraf gezien was dit wellicht allemaal wat te strak. Wat we niet zouden mogen verliezen is de waarde, dat we vrije mensen zouden moeten zijn, de individueel en als gemeenschap geen slaven zouden moeten zijn van wat dan ook. We zouden altijd tijd moeten vinden om elkaar en God te ontmoeten.

Wat er ook van zij, de blindgeboren man weet wat hem aan goeds is overkomen. Hij houdt daaraan vast. Zijn tegenstanders gooien hem buiten. Als Jezus he weer ontmoet en hem vraagt of hij gelooft in  de Mensenzoon blijkt hij niet alleen fysiek te zien, maar ook met de ogen van het geloof. Hij gelooft in de Mensenzoon. De tegenstanders zij  pas echt blind. AR

Zondag 22 maart 2020. Gebedscirkel ingesteld over de Nederlandse Bisdommen.

By | beschouwingen

Zondag 22 maart 2020: GEBEDSCIRCEL OVER DE NEDERLANDSE BISDOMMEN

BIDDEND VERBONDEN’

Via NPO 2, Facebook.com/krokatholiek en de website: kro-ncrv.nl/katholiek

Biddend verbonden begint om 9.45 met een geloofsgesprek van Leo Feijen met kardinaal  Eijk waarna de Eucharistieviering vanuit de Lambertusbasiliek in Hengelo.
Om 12.00 wordt het gebed online overgenomen op de Facebookpagina KRO-NCRV.nl/katholiek en de daarbij behorende website.

Iedereen kan v.a. 12.00 u via internet meebidden met het gebed van een bisschop vanuit zijn eigen bisdom.
Online wordt de gebedscirkel gestart met bisschop van den Hout vanuit het bisdom Groningen-Leeuwarden.

De gebedscirkel wordt om 16.35 afgesloten met een korte vesperviering vanuit de St. Janskathedraal in de Bosch met bisschop de Korte.

Zondag 15 maart 2020. 3e zondag van de vasten: Op zoek naar levend water.

By | Preken

Het Evangelieverhaal vandaag speelt in Samaria, de middelste provincie van het toenmalige Palestina. De Joden uit Judea en Jerusalem m.n. beschouwden de Samaritanen niet als echte Joden. Wat is er gebeurd? Na de bouw van de 2e tempel (520-517 v. Chr. ) weigerden de Samaritanen eredienst te brengen in de tempel van Jerusalem. Ze deden dat in hun eigen tempel op de berg Gerizim. Als dan hun tempel in opdracht van de hogepriester uit Jerusalem in 108 v.Chr. wordt  verwoest, ontstaat er tussen Joden en Samaritanen een diepgewortelde tweespalt. De Samaritanen beschouwen Joden als afvalligen en rechtgelovige Joden op hun beurt mijden het contact met Samaritanen. Dat maakt het gesprek van Jezus met een Samaritaanse vrouw voor Joden tot een provocatie. De plaats waar het plaats vindt is de bron van Jacob, land van de voorvaderen, historische grond. Het is 12 uur ’s middags, het heetst van de dag, het uur van dorst en vermoeidheid.
Nou is er over die Samaritaanse vrouw in de loop van de eeuwen heel wat onzin verkocht. Er is gesuggereerd dat zij een zondares was, een  soort straatmadelief. 5 relaties heeft ze achter de rug en de man die ze nu heeft is haar man niet! Het feit dat ze op het heetst van de dag naar de bron komt, zou het gevolg zijn van haar schaamte. Ze wilde niet door anderen gezien en aangesproken worden. Als je echter het verhaal onbevooroordeeld leest, zie je dat deze vrouw allerminst last heeft van schaamte, schuldgevoelens en minderwaardigheid. Ze weet haar woord te doen en neemt zelfs het gesprek in handen. Ze blijkt een volwaardige gesprekspartner en wordt door Jezus als zodanig serieus genomen. Door haar aan te spreken doorbreekt Jezus een dubbel taboe. Hij begint een gesprek met een vrouw – in die dagen heel ongepast – en dan ook nog een Samaritaanse. De vrouw is zo zelfbewust dat ze zonder aarzelen ingaat op het aanspreken door Jezus. Jezus keurt haar situatie niet af. Mogelijk hield men zich in het vrijzinnige Samaria niet zo strikt aan de Joodse wetten en zeden. De vrouw toont geen moeite met de erkenning: ‘ Ik heb geen man!’, omdat ze weet hoe een Jood dat beluistert. We mogen er van uitgaan dat Jezus hier te doen heeft met een zelfstandige vrouw die gewend is haar eigen boontjes te doppen, een eigen huishouding voert en haar eigen relaties heeft. Nou dienen we bij de Evangelist Johannes er altijd rekening te houden dat er een diepere laag in het spel is, ook als hij verhalen vertelt. Net als in het verhaal van de bruiloft van Kana speelt ook hier de profetische gedachte mee: de Eeuwige, God zelf, is de bruidegom  van Israël en het volk  is zijn bruid. M.a.w. God en zijn volk zijn a.h.w. met elkaar getrouwd. In deze gedachtegang kan de vraag van Jezus: ‘Ga je man roepen’, verstaan worden als: ‘Wie is de God met wie  je getouwd bent?’. De vrouw herkent de vraag van Jezus als ‘profetentaal’ en Jezus als profeet. ‘Vijf mannen heb je gehad’, zegt Jezus. Mogelijk is dit een verwijzing naar de 5 Boeken van Mozes, die door de Samaritanen uitsluitend als echt onderdeel van de Bijbel worden erkend. ‘De man die je nu hebt, is je man niet’. Die opmerking van Jezus kan slaan op zijn idee dat deze vrouw  niet op de goede manier met God omgaat of getrouwd is.  Het gaat in dit verhaal over de vraag: Hoe ziet de ware echtverbintenis tussen God en zijn mensen er uit? Daarom stelt de vrouw in de loop van het gesprek uitdrukkelijk de vraag naar de plaats waar God aanbeden moet worden: ‘Moet dat perse in de tempel van Jerusalem of kan dat ook op de Gerizim ?’ Als Jezus  zegt dat noch Jerusalem noch de Gerizim de plaats is waar je God aanbidden moet, dan is ze op staande voet overtuigd. Als Jezus spreekt over ‘levend water’, denkt ze eerst aan bronwater, maar al snel heeft ze in de gaten dat Jezus beeldspraak gebruikt. Immers ook de Thora wordt ‘levend water’ genoemd en ‘gave Gods’. Als Jezus haar vervolgens attendeert op dat ‘levende water’ en de aanwezigheid daarvan in haar eigen hart, begint in haar de ‘bron’ te stromen. Doordat ze haar geestelijke dorst kan lessen bij de Messias, bekeert zij zich en wordt ze van vragensteller tot getuige van Jezus . Door háár getuigenis komt een groot deel van haar stadsgenoten tot geloof en tot de ultieme belijdenis: “Hij is werkelijk de redder van de wereld’.  In Jezus heeft deze vrouw een mens ontmoet die haar erkent en bevestigt als een echte gelovige. Hij brengt haar tot de herkenning  dat ze ‘levend water’, een bron heeft in zichzelf en in staat is anderen daarvan te geven.
In zijn antwoord op de vraag van de vrouw naar de plááts waar je God moet aanbidden zegt Jezus dat noch Joden noch Samaritanen alleenrecht kunnen claimen op de plaats waar je God kunt aanbidden. Geen berg, tempel of kerk kan God omvatten. Ook geen enkel volk of groep kan exclusief over Gods aanwezigheid beschikken. De Schepper van hemel en aarde is niet aan plaats of tijd gebonden. ‘God is Geest en wie Hem aanbidden, moeten Hem in geest en waarheid aanbidden.’, zegt Jezus. M.a.w. zorg dat je relatie met God lijkt op de band die goede partners met elkaar hebben: er zijn voor elkaar en open staan voor de ander; bereid  lief en leed met elkaar te delen; je aan elkaar toevertrouwen, durven vertrouwen dat je er mag zijn zoals je bent en dat je vergeving ontvangt als je de ander tekort hebt gedaan. Zoek God niet buiten je zelf, maar durf geloven dat Hij woont in de binnenkamer van je hart. God is dus niet op een of andere plaats, God is overal dichtbij en overal kun je tot Hem spreken. Aan ons de vraag of wij kunnen meegroeien in deze visie van Jezus? Durven wij God zien als Iemand die altijd dicht bij ons is en die we kunnen vinden in onszelf, in onze broeders en zusters, in heel zijn schepping?
St. Paulus  schrijft: ‘Gods liefde is in ons hart uitgestort’ Gods liefde is naar ons toegestroomd door Jezus die zich tot het uiterste heeft gegeven voor het geluk van zijn naasten. In die stroom van liefde mogen wij staan. Het doet deugd ons dat te realiseren en we kunnen daar niet vaak genoeg bij stilstaan. Want Jezus’ woord en zijn levensweg zijn levend water voor ons geloof en ons hart.
De Samaritaanse heeft door de ontmoeting met Jezus een bron ontdekt in zichzelf. En die bron blijft stromen zolang wij ze niet afstoppen of dicht gooien. Om zo’n relatie met ieder van ons is het Jezus te doen in het Evangelie van deze dag. Laten wij God erom bidden.
AMEN