Zondag 22-1-2023: 3e zondag door het jaar A (St. Sebastianusviering)

By Preken

Allemaal van harte welkom in deze viering.

Vandaag vieren wij in onze kerk St. Sebastianusviering. Ik begroet daarom heel bijzonder ons Schutterij sint Sebastianus, Eys met bestuur en leden en al haar geledingen, al eeuwenlang van zo grote betekenis voor dorp en parochie. Onze schutters beleven een aantal waarden, die daarbij van belang zijn: gevoel voor traditie, inclusief de band met de parochiegemeenschap, de waarde van de folklore, onderlinge samenhang en kameraadschap, maar ook de ambitie om steeds goed voor de dag te komen. Door deze waarden is onze schutterij meer dan 500 jaar een sieraad en een bindende factor voor ons dorp die het gevoel voor eigenheid stimuleert. Ook vandaag bijzonder ‘Jubilate’ aan de jubilarissen.

40 jaar: Joost Odekerken & Pastoor Alfons Kurris

12,5 jaar: Bjorn Bormans, Suzanne Palosi, Juliette Lahaije, Bert Luja, Vincent Mullenders en Rosalie Odekerken

 

Beste jubilarissen, ik wil jullie graag van harte bedanken voor jullie inzet in onze Schutterij.
Ik wunsch uch nog veul joare van plezier en gezondheet.  En proficiat met uch jubileum.

Preek

Beste mensen, we gaan snel door de tijd, die ons ter beschikking staat. Pas een maand geleden vierden we de geboorte van Jezus. We volgden het verhaal van zijn geboorte, veertien dagen later met Driekoningen luisterden we naar het bezoek van de magiërs uit het Oosten, mensen van buiten het eigen volk, aan het Jezuskind. De vorige week zondag begon tot  de ‘Tijd door het jaar’. Meteen zetten we een grote stap van het kind Jezus naar de volwassen Jezus. Van de tijd dat hij opgroeide was van hem blijkbaar weinig bekend. Hij leefde blijkbaar het leven van ieder kind, ging met Maria en Jozef naar de Jeruzalem tempel, bleef daar hangen om mee te doen aan de discussies ter plekke over de Wet en de profeten.

In het Evangelie van vandaag begint Jezus zijn optreden in het openbaar in Galilea. Na de dood van Johannes de Doper was Hij, misschien ook uit angst voor koning Herodes, daarheen vertrokken. Matteüs ziet zijn optreden als een vervulling van een aankondiging van de profeet Jesaja: ‘het volk dat in duisternis zat heeft een groot licht aanschouwd’. En Jezus begint meteen met waar het hem om begonnen is. Hij zegt: ‘bekeer je want het Rijk der hemelen is nabij”.

Niet zomaar ‘bekering’ dus, maar bekering vanwege het nabij zijn van het rijk der hemelen of het rijk van God, een rijk van goedheid en gerechtigheid. Dat Rijk van God wordt zichtbaar in Jezus’ persoon, in zijn manier van acceptatie van zijn levensopdracht, in zijn manier van omgaan met zijn medemensen.

“Bekeer u” betekent de uitnodiging om zijn manier van leven over te nemen, als een weg die leidt naar een waardig leven. Voor het resultaat van die manier van leven, verwijst Jezus de leerlingen van Johannes de Doper naar wat er te zien is: blinden zien, doven horen, melaatsen worden gereinigd en aan de armen wordt de Goede Tijding beloofd.

Kunnen we in onze tijd iets doen met zo’n oproep van God?  Kunnen wij als christenen in navolging van Jezus’ mensbeeld, het Rijk van God realiseren in ons aardse bestaan van nu?
Het antwoord op die vraag heeft te maken met hoe wij het leven in onze tijd ervaren. We kunnen tevreden zijn met onze vrede. We kunnen tevreden zijn met de toename van onze algemene welvaart, die ook een grotere vrijheid met zich meebracht. Maar er lijkt ook een collectieve onrust te ontstaan in de aandacht voor onze toekomst door de veranderingen die zich voordoen in de wereldpolitiek. Onrust ook over de morele kwaliteit van ons bestaan, de waarden en normen, die eraan ten grondslag liggen. Vaak worden deze niet meer gemeenschappelijk gedeeld.

Laten we nooit vergeten dat Jezus ook ons roept, net zoals Hij die vissers heeft geroepen. Dat Hij ook van ons vissers van mensen wil maken, zodat we leven zoals Hij ons heeft voorgeleefd. Laten we, zoals Hij, mensen zijn met aandacht voor anderen, op zoek naar het goede voor onze medemensen, mensen van liefde en vrede. Mensen die, met als Jezus, aandacht hebben voor mensen in nood. Alleen wanneer we zo willen leven, brengen we het Rijk van God nabij. En leven zoals Jezus, zoals God zelf het ons heeft voorgeleefd, dat is het leven van elke mens.

Wij vieren vandaag het naamfeest van Sint. Sebastianus. Sebastianus heeft wel Gods roeping begrepen en heeft ervoor ingestaan. Wij horen van zijn levensverhaal dat menselijkheid en gerechtigheid waren hem echter alles waard. Verenigingen, zoals de schutterij zijn in mijn ogen instellingen waarin menselijkheid wordt ontplooid en gediend; waarin mensen elkaar zien en waarderen, ook in hun verdiensten. Mogen wij ook zoals Sint sebastianus onze roeping in deze wereld verstaan en een type mens neerzetten, dat gerechtigheid en liefde aanwezig doet zijn in onze vaak harde samenleving. Amen.

Kapelaan Siju 

15-1-2023: 2e zondag door het jaar A 2023

By Preken

Lezingen: Jesaja 49, 3, 5-6; 1 Korintiërs 1, 1-3; Johannes 1, 29-34

Zo te zien en te beluisteren in de media neemt onder mensen de verwarring toe. Er zijn crises van verschillende aard. Er leven vragen als: waar vinden we houvast? Van wie kun je op aan voor zekerheid en veiligheid van leven? Wie kun je vertrouwen? Wat is waar? Men constateert polarisatie: ‘ben je de discussie aan het winnen, maar elkaar aan het verliezen?’  Men constateert een toenemende kloof tussen rijk en arm; toenemende tegenstellingen; spanningen tussen belangengroeperingen, tussen politieke partijen, tussen politiek en volk. Ook binnen gezinnen zouden de spanningen toenemen. Instinctmatig gedrag zou het winnen  van redelijkheid. Nu is verschil van mening van alle tijden. Zijn tegenstellingen per se slecht? Een Frans spreekwoord zegt, dat uit ‘de confrontatie van tegengestelde meningen waarheid voortkomt’. Om vervreemding van elkaar tegen te gaan is een respectvolle dialoog met elkaar van belang.  Van belang is daarbij nog een gemeenschappelijk uitgangspunt waarover we het eens zijn bij ons gesprek met elkaar; een gezamenlijke kijk op wat goed, schoon is en waar, waarop iedereen zich kan/wil richten? De huidige verwarring zou te wijten zijn aan het gebrek aan uitgangspunten  waar we het over eens zijn. Ieder van ons wordt bezig gehouden door zorg voor eigen leven en belang. Individuele vrijheid, onafhankelijkheid, zelf kunnen inrichten van het leven zijn daarin van betekenis. Het is eigen aan democratie, een vorm van leven met elkaar. Naar die vrijheid op korte termijn verlangen, bijvoorbeeld, veel Oekraïense vluchtelingen. Ze willen als vrije mensen naar eigen land en leven terug keren. In de Bijbelverhalen verlangden de ballingen in Babylon terug te keren naar hun eigen land; de slaven in Egypte gaan op weg naar  de vrijheid, die ze zouden krijgen in een eigen, ‘beloofd land’. Europa heeft momenteel zorg voor het behoud van zijn vrijheid in een open en democratische samenleving. Men bespeurt daarbij de druk van anders geregeerde landen als Rusland en China; men bespeurt bij ons  intern ook stromingen, die in plaats van een open samenleving ‘eigen volk eerst’ nastreven.

Als christenen leven we midden in de wereld van nu. De vraag is of en wat we als christenen kunnen betekenen in deze, onze kleine wereld van alledag en de grote wereld verder om ons heen. Voor de geschiedenis, die wij nu hier en nu doormaken gaan we te rade in de geschiedenis van God met zijn volk en van het volk met zijn God in vroeger tijd. Eigen aan die geschiedenis is dat het volk niet in zichzelf is opgesloten, maar naar buiten kijkt, in de ene God gelooft die de Schepping in het leven heeft geroepen; een God die voortdurend met zijn mensen bezig is en hen Zijn idee voorhoudt van een ‘betere wereld voor iedereen’, zonder kwaad en met volop leven.

We zien in de lezingen van vandaag hoe binnen dat volk leidinggevende mensen in Godsnaam het belang van allen voor ogen hebben: ‘het volk van God’ maar ook de zogenoemde heidenen, alle mensen dus zulk een leidinggevende is in de eerste lezing de profeet Jesaja, die het godsvolk na de ballingschap terug in eigen land moet brengen en daarmee ook terug moet brengen tot God. Maar hij (met zijn volk) moet ook ‘een licht zijn ook voor de zogenoemde ‘heidenen’. De leidinggevende in de Evangelielezing van vandaag is  Jezus Christus, Mensenzoon en GodsZoon, die ‘de zonden van de wereld wegneemt’ . Beide profeten van betekenis, dus, voor de concrete wereld waarin ze leven en voor het heil van allen. We weten allemaal, dat Jezus zijn ‘zending’ overdraagt op zijn volgelingen: ”Gaat en onderwijst en maakt allen tot mijn leerlingen”. Het gaat daarbij niet op macht omwille van de macht, maar om het heil van de wereld.

Het stelt ons voor de vraag naar de betekenis van ons geloof in God voor de wereld waarin wij nú leven? Onze geloofsgemeenschappen hebben een moeilijke periode achter de rug t.g.v. onder andere de misbruikaffaires. Ook binnen de kerk blijft de mogelijkheid van ontrouw en kwaad. Maar onze ‘boodschap’ heeft het heil van alle mensen op het oog.

Gezien de in de wereld aanwezige verwarring, onzekerheid en het wantrouwen, zouden we als christenen, gelovend in Gods barmhartige liefde en gelovend in naastenliefde als kracht om tegenstellingen te overwinnen,  een nieuwe start moeten maken, trouw aan onze opdracht in Godsnaam  in onze wereld een teken van liefde te zijn, van aandacht,  begrip, barmhartigheid, mededogen en vergeving.

Emeritus pastoor Reijnen.     

2023  7/8 jan.  WIJ ZIJN GODS STARTKAPITAAL VOOR EEN NIEUWE WERELD

By Preken

Het verhaal over de drie wijzen is door de evangelist Matteus samengesteld aan de hand van uitspraken over een Messias-koning zoals we die vinden bij de profeet Micha en in de Psalmen. Het vormt een onderdeel van een drieluik, samen met het verhaal van Jezus’ Doop en van de bruiloft in Kana. Het zijn verhalen om zijn lezers duidelijk te maken wie Jezus is.

Enerzijds is Hij een mens als wij. Anderzijds is Hij van goddelijke oorsprong. Matteus wil ons laten zien: dit Kind van Bethlehem, geboren uit Joodse ouders in de stad van David, heeft een betekenis die verder reikt dan de grenzen van het Joodse land. Zijn boodschap is bestemd voor alle volken van de wereld. De wijzen over wie hij vertelt mogen we beschouwen als vertegenwoordigers van heel de niet-joodse wereld. Koning Herodes begrijpt dat de wijzen in feite vragen naar de Messias, want hij heeft de hogepriesters en schriftgeleerden geraadpleegd. Dat zijn de mensen die Bijbel kennen. Daarom voelt hij zich bedreigd en maakt hij plannen om zijn mogelijke rivaal om het leven te brengen. Ook de religieuze leiders raken verontrust. Tegenover de machthebbers in Jerusalem plaatst Matteus in zijn verhaal de wijzen. Zij hebben hun veilige thuis verlaten op zoek naar licht. Deze mensen weten niets van het verbond dat God met zijn volk heeft gesloten in de loop van de geschiedenis, maar zij gaan af op de tekens die ze menen te zien in de stand van de sterren. Zo komen ze in Jerusalem met de vraag naar de pasgeboren koning van de Joden. Wij hebben recent gevierd dat Jezus in Bethlehem geboren is en ook waarom. Een Redder wordt Hij door de engel genoemd. Hij is nl. gekomen om de wereld te genezen en te helen. Wij  realiseren ons dat misschien niet zo, maar mét het verhaal van zijn geboorte wordt in één adem verteld waarom wij geboren zijn. Het is ook onze bestemming de wereld heel te houden en te maken. Als mensen die het goede willen, leven wij in een wereld waarin het kwaad  machtig schijnt te zijn.  Wij zijn niet geboren om op aarde een kapitaal te vergaren. We zijn  veeleer Gods startkapitaal voor een nieuwe wereld, een wereld waarin mensen rijk zijn omdat ze de moed hebben om te delen van wat ze bezitten, een wereld waarin het leven waardevol is, omdat God ons de toekomst toevertrouwt.  We zijn niet geboren om grenzen te trekken en anderen buiten te sluiten. Net zoals het Kind van Bethlehem maken wij deel uit van het volk van God dat bestaat uit mensen van goede wil, welke kleur, taal of nationaliteit we ook hebben. We zijn beslist niet geboren om te horen dat we niets voorstellen of minder waard zijn dan een ander.  Integendeel: Jezus neemt het juist op voor wie in de ogen van anderen niet in tel zijn. ‘ Wat je voor hen doet, heb je voor Mij gedaan’, zegt Hij. In woord en daad maakt Hij duidelijk hoe kostbaar ieder mens is in de ogen van God. We mogen aannemen dat God – dieper dan ouders  die een kind verwachten – ook van ons gedroomd heeft, nog vóór wij geboren werden. Hij ziet zoveel goeds in ons. Het komt er echter nu op aan dat we dat zelf ook willen zien. Matteus vertelt dat het de wijzen geen rust laat om te ontdekken wat die bijzondere ster voor een boodschap voor hen heeft. Klopt het wat zij vermoeden over die pasgeboren koning?  Voor ieder van ons is het van levensbelang te ontdekken wat het doel en de zin is van onze geboorte, waarom God  ons het leven heeft geschonken heeft. Waar heeft God van gedroomd voordat wij geboren werden. Wat heeft God in ons gezien? Het verhaal vertelt dat de wijzen het Kind in de kribbe kostbare geschenken aanbieden. Ook al hebben we de idee dat wij niet veel te bieden hebben, toch zijn  we  meer dan welkom bij zijn kribbe.  We worden door Hem uitgenodigd, niet zozeer te waken over alles wat wij menen te hebben of te zijn, maar om op verkenning te gaan als de wijzen. Proberen te verstaan wat de signalen ons te zeggen hebben die wij dagelijks op onze levensweg tegenkomen. We wandelen daarbij niet in volslagen duisternis. Jezus is de heldere Ster die ons oriëntatie biedt. Wij krijgen geen kant-en-klare  oplossingen aangereikt voor de problemen waar wij mee worstelen, maar het knielen en toeven bij zijn kribbe geeft ons licht en kracht, moed en vertrouwen. Met Jezus voor ogen zullen wij ontdekken waarom wij geboren zijn. Ons  leven  heeft een doel, of we nou oud of jong zijn, gezond of ziek, beperkt of rijk getalenteerd: God heeft deze wereld door ons  iets te zeggen. Waarschijnlijk is het niet goed op de oude voet verder te gaan, maar moeten we  een andere weg te kiezen zoals de wijzen.
ZALIG NIEUWJAAR!

Emeritus pastor Franssen.

Oudjaar 2022/ nieuwjaar 2023.

By Preken

Als we gaan wandelen in een streek waar we nog nooit geweest zijn, dan is dat altijd een beetje spannend. Het maakt ons onzeker of we wel de goede route lopen en of we voldoende richtingaanwijzers treffen en waar we uitkomen. Wie weet voor welke verrassingen we komen te staan. Zo voelt het ook vandaag, nu wij binnengaan in een nieuw jaar. Als je nare dingen hebt meegemaakt, krijg je wel eens de raad: ‘Tel je zegeningen!’. Nou hebben velen in het afgelopen jaar zaken ervaren die hen verdriet hebben gedaan of bang hebben gemaakt: een ziekte, het overlijden van een dierbare of een ander verlies. Voorts de vreselijke oorlog in Oekraïne met zoveel doden, gruwelijkheden, verwoestingen en ellende als gevolg. Dat leg je niet zomaar naast je neer. Anderzijds hebben we waarschijnlijk ook zaken ervaren die ons dankbaar stemmen. Kardinaal Danneels heeft eens gezegd: ‘ Als je gaat bidden, begin dan altijd met danken. Daarna heb je nog tijd genoeg om te vragen’. Met Kerstmis en de jaarwisseling hebben we misschien vooral behoefte wensen uit te spreken en te vragen, toch worden we ook uitgenodigd om terug te kijken en te danken. Want het spreekt niet vanzelf dat wij  leven en er mogen zijn. God danken voor de talenten, kansen en goede gaven die we onverdiend hebben ontvangen. Vandaag is dus  ook een dag om God te danken. Er worden in deze dagen heel wat goede wensen uitgewisseld. Ze wekken wel eens de indruk dat die automatisch in vervulling gaan door ze uit te spreken of te schrijven, maar weten we wel beter! De franse dichter Paul Claudel heeft eens geschreven: ‘God is als de zee. Hij overspoelt ons met zijn gaven zoals Hij doet met het strand. Dan trekt Hij zich terug, telkens opnieuw en steeds verder. Zo maakt Hij ruimte voor ons menselijk handelen. M.a.w. God neemt ons niet uit handen wat wij zelf kunnen doen. Vertrouwend op de talenten waarmee Hij ons overspoelt, trekt Hij zich telkens terug om volop ruimte maken voor onze inzet’. Tot zover dit citaat. God heeft het beheer van zijn schepping in onze handen gelegd. En Jezus – mens geworden Zoon van God –  heeft voorgeleefd hoe we dat kunnen doen. Hij heeft zijn vrienden gevraagd te getuigen van zijn Boodschap en te ijveren voor de groei van zijn Rijk. Hij belooft de H. Geest te schenken aan ieder die erom bidt. Zo mogen ook wij vragen om het licht en de wijsheid van de H. Geest, zodat we zien welke mogelijkheden ons worden geboden om onze bijdrage te leveren. De huidige Belgische Kardinaal Jozef de Kesel schrijft in zijn recente boek ‘Geloof en Godsdienst’: ‘De God die wij aanbidden is een God die niet zelfvoldaan genoeg heeft aan Zichzelf, maar die op zoek is naar ons mensen. De Bijbel laat zien dat Hij een relatie met ons wil. Hij wil gekend en geliefd worden net als wij. Hij hoopt dat er tussen Hem en ons een band groeit van respect, bewondering en vertrouwen. Dat is het mysterie van de menswording van God. Zijn liefde is zo groot dat Hij onze eindigheid en broosheid  heeft gedeeld en met ons wilde zijn  (Emmanuel).’ God wil een relatie die dieper gaat dan ons verlangen elkaar als familie en vrienden te ontmoeten. Hij wil betrokken zijn bij alles wat wij meemaken en ons bezig houdt. Hij wil ons leven delen als onze trouwste vriend. Hij hoopt dat wij Hem deelgenoot laten zijn van wat ons blij en dankbaar maakt, maar ook van onze angsten en twijfels, zorgen en verdriet. Als wij zo’n relatie op prijs stellen en willen onderhouden, kunnen we niet volstaan met een kaarsje of gebedje als we in de narigheid zitten. Dan vraagt dat om regelmatig contact zoals we dat doen met familie en vrienden. Hen betrekken wij bij ons dagelijks leven en daar maken we bewust tijd voor vrij. Zo’n relatie moet ook Maria gehad hebben met God. Ze schrikt hevig als de engel Gabriël haar verschijnt. Ze vraagt zich ook af wat zijn boodschap te betekenen heeft en hoe dat allemaal moet, maar als de engel haar vragen beantwoord heeft, geeft ze haar ‘Fiat’ en zegt: ‘Laat met mij gebeuren wat God van plan is. Zij durft vertrouwen op de Machtige die grote dingen doet. In het Evangelie van deze dag vertelt Lucas dat Jozef en Maria verbaasd zijn over het verhaal van de herders, maar Maria bewaart al deze woorden in haar hart en blijft erover nadenken. God zal zich heus niet verwonderen als wij vandaag aarzelend en met knikkende knieën over de drempel stappen van het nieuwe jaar, maar ook voor ons klinkt de boodschap van de engel: ‘Vandaag is jullie een Redder geboren. Hij is de Messias, de Gezalfde van God’.  In verband met de aarzelingen en onzekerheid waarmee wij aan dit nieuwe jaar beginnen moest ik denken aan een legende over een mens die stipt geleefd had volgens  de voorschriften van de Wet en de regels van het geloof.  Aangekomen bij Petrus verwachtte hij met open armen te worden ontvangen aan de hemelpoort. Tot zijn ontsteltenis nam Petrus hem eerst mee naar een zijkamer die volgestapeld stond met dozen en pakjes. Op zijn vraag wat dat te betekenen had, legde Petrus hem uit dat het ging om pakjes en geschenken die hij op aarde verzuimd had te openen en aan zich voorbij had laten gaan. Heel jammer, want nu ging dat niet meer! Wat het nieuwe jaar ons zal brengen weten we niet. Wel hebben we het sterke vermoeden dat het niet goed is, als we ‘pakketjes’ die ons misschien van Godswege worden aangeboden, ongeopend retour laten gaan, omdat we niet weten wat er in zit en de inhoud niet vertrouwen. Dat we geboden kansen voorbij laten gaan. Het kan nl. gaan om kostbare geschenken, want kwaadaardige zaken hoeven we van God niet te verwachten.  Laten wij daarom bidden om de moed en het Godsvertrouwen van Maria. God wil immers ook met ons een relatie van respect, verwondering en vertrouwen, een relatie die ons veilig zal voeren door het nieuwe jaar.

AMEN.

Overwegingen Kerstmis 2022:

By Preken

24 December ‘Kerstmis- Nachtmis’ in Eys.

Preek:
Heden! Vandaag! “Vannacht is u een redder geboren”. Zo verkondigen de engelen aan de herders. En zij antwoorden: “Laat ons naar Bethlehem gaan, om te gaan zien wat de engelen vertellen. Wij herders, zijn die mensen die leven in de schaduw van de nacht. Wij zijn dus degenen aan wie de engelen hun boodschap meedelen. Vier weken lang zijn we bezig om ons voor te bereiden op Kerstmis. Dus is het tijd dat we ons afvragen: “Wat betekent Kerstmis voor ons? Is het meer dan ‘Stille nacht, heilige nacht’, ‘Nu zijt welkome’ en nog zoveel meer vertrouwde kerstliederen die wij in deze tijd zingen? Leeft onze kerstverwachting misschien alleen hier in de kerk, houdt ze na de viering op, en spoeden we ons naar huis om ons eigen kerstfeest voor te bereiden, met lekker eten en drinken, mooie cadeaus en een gezellig familiefeest?

Als Kerstmis niets meer is dan dat, eindigt het feest in de avond, neemt de realiteit het weer over en is het een stuk minder feestelijk. Want de kerstvrede moet dan plaats ruimen voor vrede in Oekraïne, voor de groeiende bezorgdheid om het milieu en het klimaat, de groeiende strijd voor gelijke rechten voor mannen en vrouwen, de wereldwijd groeiende organisaties op zoek naar een betere wereld voor iedereen, de groeiende armoede van miljoenen armen.  Voor miljoenen vluchtelingen die hetzelfde meemaken als Maria, is er geen plaats in de herberg en trouwens ook nergens anders. Dit moeten wij natuurlijk allemaal in de kerstvrede opnemen

Het is die realiteit die het ware kerstcadeau verduistert. Echter door onze ogen op het duister   te richten kunnen wij onze aandacht niet vestigen op het Licht en ons hiervan laten doordringen, namelijk de komst van God in ons midden is héél bijzonder. God die zijn zoon, als mens aan de wereld heeft gegeven om ons zijn Liefde te leren. Hij wil graag Liefde in de harten van de mensen. Dat moet ons kerstfeest zijn. Een feest van vreugde en dankbaarheid omdat God er wil zijn voor ons. ‘Wees niet bevreesd. Heden is u een Redder geboren’, zegt de engel tegen de herders. De Redder die ons verlost van het kwaad, van egoïsme, van vertwijfeling en wanhoop, als wij vooral zijn Liefde in ons hart toelaten.

Alleen het ware Licht, de Liefde van Christus, kan de duisternis verdrijven die als een schaduw over deze wonderbaarlijke schepping rondgaat. De Redder die liefde en vrede brengt in ons leven. Dat doet Hij niet vanuit een paleis vol macht met pracht en praal, maar vanuit een kribbe in een stal, want Hij is niet uit op macht en heerschappij, maar op barmhartigheid, op eenvoud, op aandacht voor iedereen, op liefde en vrede. Door Hem dwalen wij niet langer rond in het land van de doodse duisternis, maar zien we een groot licht dat over ons straalt, zegt Jesaja in de eerste lezing.

Wij kunnen ons afvragen: “Zijn wijzelf ook een licht voor onze medemensen, of vertoeven we liever in de duisternis van ons eigen ik, ons eigen welzijn? Niet dat het kwaad is aandacht te hebben voor onszelf, zeker niet, maar we mogen onze medemensen niet vergeten. Dat is wat God ons op deze dag wil bijbrengen. Dat Jezus geboren werd in een stal is een teken van zijn barmhartigheid voor alle mensen, en die barmhartigheid vraagt Hij ook van ons.

Beste mensen, niemand heeft God ooit gezien, maar Jezus heeft ons Hem wel doen kennen, en dat vieren we op deze Kerstdag. Niet als een strenge straffer leren we Hem kennen, maar als een barmhartige Vader, niet ver weg van ons en onbereikbaar, maar midden onder ons. En net als dat kind in de kribbe zijn ook wij zijn kinderen. Hij geeft ons liefde en innerlijke vrede. Hij schenkt ons vertrouwen om ons altijd weer in te spannen om zijn liefde uit te dragen voor arm en rijk, jong en oud, ziek en gezond. Hij is onze hoop om ons in te zetten voor een betere wereld. Een wereld waar ook wijzelf van genieten, want God trekt altijd met ons mee. En dat is het heerlijkste kerstcadeau dat we ons kunnen indenken.

Een mooi voorbeeld hiervan is Moeder Teresa. Toen ze eens op een bus wachtte, stond naast haar een blind meisje met mango’s in haar mand. Ze wilde die mango’s op straat verkopen. Toen de bus kwam, duwde iemand het meisje weg waardoor de mango’s op de grond vielen. Er was daar niemand om haar te helpen. Iedereen had haast om in de bus te komen. Moeder Teresa verzamelde alle mango’s en gaf haar haar mand terug. Toen raakte dit meisje haar aan en vroeg: “Ben jij Jezus?”

Dat is wat wij ook kunnen doen. Wanneer wij in ons leven Jezus’ boodschap uitstralen, kunnen mensen in onze aanwezigheid de liefde van Jezus ervaren. Als wij in Hem geloven zoals Hij ons dit leerde en altijd in liefde met Hem verbonden blijven en zijn liefde doorgeven zullen wij bijdragen aan het geluk van de medemensen. Laten we in deze mis bidden voor deze genade van het Kind Jezus opdat ook wij in ons leven Zijn liefde kunnen uitstralen.

Ik wens ons allen een vreugdevol zalig Kerstfeest toe!!! Amen

Kapelaan Siju.

*******************************************************

24 December ‘Kerstmis- Nachtmis’ in Nyswiller en 25 December 1e Kerstdag in Eys. 

KERSTMIS GEBOORTE VAN DE HEER  2022
Lezingen Nachtmis: Jesaja 9, 1-3.5-6; Titus 2, 11-14; Lucas 2, 1-14;
Dagmis: Jesaja 52, 7-10; Hebreeën 1, 1-6; Johannes 1, 1-18

Al weken zijn we bezig met het voorbereiden van de kerstdagen. Die vallen in het winterseizoen als de dagen kort zijn en de nachten lang. Dan willen we licht. De temperaturen zijn dan ook lager met de mogelijkheid van vorst, zoals vorige week. Dan willen we warmte. De korte dagen en lange avonden wekken bij menigeen gevoelens van eenzaamheid en neerslachtigheid. Dan vinden we baat bij aandacht en hartelijkheid. We  bedenken allerlei oplossingen: we gebruiken meer sfeerverlichting, een trui extra als de thermostaat wat lager staat; er is steun voor de voedselbank en goede doelen; we gaan samen aan tafel voor een maaltijd, bezoek aan alleenstaanden. Veel mensen vinden afleiding en vertier in kerstmarkten en –evenementen. Het zijn allemaal goede dingen. Zij helpen door donkere tijden en menigvuldigheid van problemen heen.

Maar voor ons christenen is er meer, is 25 december sinds het jaar 336 een bijzondere dag. Toen ontstond namelijk het kerstfeest in Rome op de tijd dat door Romeinen de omslag van donker naar licht werd gevierd: het feest van de onoverwonnen zon. Voor christenen was/is God de schepper van het licht en Jezus hét Licht van de wereld. Zijn komst, zijn geboorte, werd de komst van het werkelijke ‘Licht dat iedere mens verlicht en naar de wereld kwam’(Johannes 1,9). In Hem werd God mens. ‘Degenen die Hem aannemen, kregen het vermogen om ‘kinderen van God te worden’ (Johannes 1,12). Het zijn ’mensen die God liefheeft’ (Lucas 2, 14)

Geen machthebbers, maar eenvoudig volk, herders  in Bethlehems velden werden als eersten door hemelse boden op de hoogte gebracht van de Goede Tijding: Er was een kind geboren, een gezalfde van God waar al lang naar was uitgekeken. Die wilden ze gaan zien. Die was ook hun verlangen: iemand die het land zou bevrijden van Romeinse bezetting; die hen een stem zou geven tegenover de leiders die in het land de dienst uitmaakten, die zou zorgen voor een eerlijke verdeling van wat de aarde oplevert. Zo hadden ook de mensen in het verleden gedroomd in hun eigen omstandigheden van leven. Profeten, zoals Jesaja, mensen van God met een diepere kijk op het leven,  hadden hem al aangekondigd  Zou dit kind Jezus, ‘God redt’ geheten, dan nu het begin zijn van vervulling?  Zou Hij zorgen voor een wereld van liefde en gerechtigheid? De herders gingen op zoek en vonden alles zoals hen dat was verteld. Ze beleefden wat hen overkwam als een wonder waar ze alleen maar met eerbied naar konden kijken. Het stemde hen blij en verwachtingsvol. Ze werden de eerste geloofsgetuigen een rol die later werd overgenomen door gelovigen, door apostelen en evangelieschrijvers, zoals Johannes Hij noemt Jezus Woord van God  vanaf de schepping van de wereld, en nu mens geworden onder ons.

Eeuwenlang hebben mensen uitgezien en verlangd naar een ‘betere wereld’ en dat doen we nog steeds. Zelfs degenen die verkeerd doen verlangen ernaar. Zij hebben weliswaar een verkeerd zicht op wat heilzaam is voor henzelf en de samenleving. Ons verlangen vindt zijn grond waar we onze wereld, ook de huidige, als ‘verre van volmaakt’ ervaren. ‘Het Nieuws’ van alledag is daarvan een getuigenis. Regelmatig lopen we aan tegen onze onmacht. Naast intens goed ervaren we intens kwaad. Daarbij kunnen we het niet nalaten te hopen, te zoeken naar troost en bemoediging, licht, warmte en geborgenheid. Dit soort woorden schrijven mensen die kunnen geloven en zich God durven toevertrouwen met een hoofdletter: Licht, Warmte, Aandacht, Geborgenheid, Leven, Liefde. Zij worden ons aangereikt in Jezus, een van ons, Mensenzoon en in zijn manier van leven erkend als gericht op God, Gods Zoon, onze Redder. Putten we hoop en vertrouwen uit zijn menswording en proberen we ons ernaar te gedragen. Zalig Kerstfeest. AR.

Emeritus pastoor Reijnen.         

 

BEZINNING ADVENT DOOR DE WEEK: vrijdag 23 december 2022

By Preken

 

BEZINNING ADVENT 2022 A-jaar

 

4e Adventsweek, vrijdag 23 december 2022         

Lezingen van de dag: Maleachi hst 3, 1-4; hst 4, 5-6; Lucas 1, 57-66

Maleachi is de laatste van de 12 kleine profeten, opgenomen in de geschriften van ons zogenoemde Oude Testament. Er is verder weinig over hem bekend. Zij Hebreeuwse naam betekent ‘mijn bode’ zo functioneert hij ook. In Godsnaam stelt hij aan de orde: Gids liefde voor Israël, de inbreuken op het Verbond door priesters en volk; de komst van de bode en de oproep tot bekering voor de dag van Jahweh (Hij die is) aanbreekt. Dat zal namelijk een dag van oordeel zijn. U kunt de bijbel ter hand nemen en de tekst lezen. Voor wie niet in het bezit van een bijbel is het volgende:

In de 5e eeuw vóór Christus kondigt Maleachi de komst van een bode aan. Hij noemt zelfs de naam van Elia, die de weg voor de Heer zal banen. Het gaat om de bekering van priesters en volk, kinderen en ouders. Zo niet dan volgt van de kant van de Heer een banvloek.

Als u de tekst uit het evangelie van Lucas leest, valt op hoe de aankondiging van Maleachi een plaats vindt in zijn Evangelie. Tijden en gebeurtenissen lijken zich te herhalen. De bode heet hier Johannes de Doper. Hij vervult  de rol van de profeet Elia van vroeger. De geboorte van Johannes de Doper en zijn wonderlijke naamgeving  (‘Jahweh is genadig’) wordt verteld. En de vraag wordt gesteld: ‘Wat zal er worden van dit kind?’ Dat weten we intussen. Johannes zal aan de Jordaan zijn toehoorders oproepen tot bekering en hen ten teken hiervan in de rivier dopen. Hij erkent in Jezus de komende in wie ‘dag van God’ aanbreekt. Dat wordt een ‘dag van redding’ voor degenen, die zijn boodschap van liefde voor God en medemensen verstaan; een ‘dag van vrede’ voor alle mensen van goede wil; maar ook ‘een dag van onheil voor degenen, die Jezus’ boodschap afwijzen.

**Zoek een moment waarin u niet wordt afgeleid en ingekeerd in uzelf stil kunt zijn.
**Lees de Bijbeltekst of de tekst hierboven en stel de vraag: wat heeft die tekst mij te zeggen?
(Bijvoorbeeld:  Waar voel ik bijval, waar weerstand en waar komen die vandaan?)
**Lees de tekst opnieuw en vraag u af of u nog aanvulling gevonden hebt?
**Probeer met eigen woorden weer te geven wat u gelezen hebt.
**Probeer er met eigen woorden een gebed van te maken.
**Blijf nog even stil en ga weer aan uw bezigheden.

Emeritus pastoor Reijnen.

Kerstwens Emeritus Pastoor Reijnen.

By Preken

Kerstwens 2022

Op donkere dagen verlangen we naar licht
op koude dagen naar warmte
in eenzaamheid naar aandacht.

Zij worden ons aangereikt van Godswege
in Zijn menswording in Jezus
aan allen die zich durven toevertrouwen.

Zalig Kerstfeest en een gezegend Nieuwjaar
Ton Reijnen C.Ss.R.

Zondag 18-12-2022: 4e zondag van de Advent A

By Preken

Preek

Beste mensen, Over enkele dagen is het weer Kerstmis. Wij bereiden ons voor op dit kerstfeest door onze huizen en straten te versieren, een kerststal en een boom te plaatsen, kerstkaarten te versturen, een kerstmaal voor te bereiden en we maken afspraken met familie of vrienden. Aan de materiële kant van zo’n feest wordt enorm veel aandacht gegeven. Maar hoe zit het met de geestelijke kant?

Het evangelieverhaal dat we net gehoord hebben klinkt ons waarschijnlijk heel bekend in de oren. Elk jaar horen we rond kerstmis die verhalen over de geboorte van Christus. En we beschouwen ze zoals vanzelfsprekend, dat we ons niet altijd realiseren wat er zich eigenlijk afspeelt in deze verhalen. Twee eenvoudige jonge mensen uit Nazareth, Maria en Jozef, waren met elkaar verloofd en zouden binnenkort trouwen. Ze hadden waarschijnlijk al veel plannen gemaakt over hun toekomstige leven samen: waar ze zouden gaan wonen, over kinderen die ze zouden krijgen en wat ze allemaal zouden gaan doen.

En dan ineens worden die toekomstdromen door elkaar geschud. God komt hun leven binnen en Hij vraagt aan Maria of ze moeder wil worden van Jezus, zijn Zoon. In het verhaal over de boodschap van de engel Gabriel aan Maria lezen we dat Maria geschrokken was van die vraag. Het was iets waar ze helemaal niet aan had gedacht en zich moeilijk voor kon stellen. Wat zou dat kunnen betekenen, vraagt ze en hoe zal dit allemaal moeten gebeuren. Het is een beslissend moment in haar leven en de rest van haar leven zal afhangen van haar antwoord. God stelde haar voor een moeilijke keuze…

Met een groot vertrouwen en een diep geloof spreekt Maria dan die eenvoudige woorden: ‘Zie de dienstmaagd van de Heer, mij geschiedde naar Uw woord. Al zie ik niet hoe dat alles zal verlopen en waartoe het zal leiden: ik wil afzien van mijn eigen plannen en doen wat Gij van mij vraagt’. Ook Jozef had moeite dit alles te begrijpen. Hij dacht er zelfs aan om stilte van Maria te scheiden, om haar niet in opspraak te brengen. Want volgens de joodse wet moest hij haar openlijk beschuldigen en voor de rechter brengen. Maar Jozef luistert naar Gods woord en ook Hij wil zich ten dienste stellen van Gods bedoelingen.  Maria en Jozef zijn de eenvoudige mensen, maar God heeft hen nodig. En alleen dankzij hun ja-woord kan God zijn verlossingswerk beginnen.

Beste mensen, ook in de komende kerstdagen stelt Jezus ons de vraag: mag ik in jouw leven binnenkomen? Wil je je hart voor mij openen? Ben je bereid je eigen plannen een beetje op te geven en te doen wat ik van je vraag? Ik heb je nodig om Mijn vrede, Mijn vreugde waar te maken in deze wereld. Want zonder mensen die ‘ja’ willen zeggen komt mijn Koninkrijk nooit.

Mogen wij dan in de komende week, zoals Maria en Jozef, met heel ons hart uitkijken naar de komst van de Heer of de zoon van God, die naar de aarde komt om ons Vrede te leren en Hem met open armen in ons leven binnenlaten.

Kapelaan Siju

zondag 11-12-2022: 3e Advent. Bent u de Messias of moeten we wachten op een ander?

By Preken

In het Evangelie van deze dag vertelt Matteus over Johannes de Doper die in de gevangenis zit. Hij is daar terecht gekomen, omdat Herodias, de vrouw van Herodes Antipas, een vreselijke hekel aan hem had. Hij had kritiek geleverd op het feit dat Herodes haar had afgepakt van zijn broer Filippus. Eigenlijk zou Johannes al gedood zijn, als de koning niet bang was voor het volk dat diep respect had voor de Doper. Het herkende in hem een profeet die opkwam voor gerechtigheid. Velen hadden geluisterd naar zijn preken en zich laten dopen in de Jordaan als een teken dat ze hun leven wilden veranderen. Bijzonder was voor hem de dag geweest dat Jezus naar hem toe was gekomen om gedoopt te worden. Matteus vertelt dat toen een stem uit de hemel had geklonken die zei: ‘Deze is mijn Zoon, mijn geliefde. Hij is een Man naar mijn hart’.  Dit gebeuren heeft op Johannes zo’n diepe indruk gemaakt dat hij vanaf dat moment zijn toehoorders erop wijst dat Gods Koninkrijk nabij is. Dat Jezus tot meer in staat is dan hij. Hij  heeft het sterke vermoeden dat in deze bijzondere mens de langverwachte  Messias onder hen is verschenen. Op Hem heeft Johannes zijn hoop gesteld. Maar nu zit hij opgesloten tussen gevangenismuren. Als je daar terecht komt, ga je vanzelf piekeren. Elke dag begint hij meer te twijfelen. Hij voelt zich teleurgesteld, ja zelfs mislukt. Af en toe dringen berichten tot hem door over wat deze Messias allemaal zegt en doet. Hij gebruikt geen dreigende taal, zoals Johannes deed. Hij zoekt zondaars juist op en heeft een heel andere aanpak. Zodoende vraagt Johannes zich af: Heb ik me dan zo vergist? Daarom stuurt hij enkele van zijn leerlingen naar Jezus toe met de vraag: Ben jij die komen zou of moeten we toch wachten op een ander? Als ze dan terugkomen, vertellen ze wat Jezus heeft geantwoord op zijn vraag: ‘Blinden gaan zien, lammen lopen, melaatsen worden genezen en doven kunnen weer horen’.  Is Hij dan toch de Messias, deze Jezus? Johannes weet heel goed dat de profeet Jesaja hem zó getekend heeft, de Gezalfde van God. Ook zegt Jezus nog: ‘Doden worden ten leven gewekt en aan armen wordt de blijde boodschap verkondigd’. Dat alles heeft Jesaja inderdaad voorzegd, maar waarom zegt Jezus dan niet dat gevangenen bevrijd worden? Wat voor Messias is Jezus dan wel, als Hij hem niet uit de kerker bevrijdt? Jezus heeft inderdaad zieken genezen en gepreekt, maar de structurele problemen in Israël heeft Hij niet aangepakt. De farizeeën zijn bij het volk nog steeds populair. De sadduceeën beheersen nog altijd de tempel en er is geen Romein uit het land verdreven. Jezus doet veel goeds onder het volk, maar de mensen die de macht hebben op religieus en politiek gebied, inclusief koning Herodes, zitten nog steeds stevig in het zadel. Geen wonder dus dat Johannes twijfelt en zich afvraagt wat voor Messias is Jezus dan, als Hij ook hem niet uit de gevangenis  bevrijdt?                   Zo zitten ook wij vol vragen en twijfels. Vaak willen wij Jezus toeroepen: ‘Waar blijft U met uw bevrijding en waarom laat U ons aanmodderen met onze problemen? Waar blijft U, terwijl wij U broodnodig hebben? Heersers vallen buurlanden binnen en richten ravages aan, jagen duizenden op de vlucht en beroven hen van elementaire levensbehoeften. Dictators bedriegen hun volk en zetten gevangen al wie hun visie niet deelt. Bedrijven en particulieren beschadigen omwille van materieel gewin het milieu of benadelen mensen. Waarom al die verdeeldheid, onverdraagzaamheid en gebrek aan solidariteit? Waarom voelen wij vaak uw afwezigheid, terwijl U toch beloofd hebt bij ons te zijn?’ Als wij vaak twijfelen aan de aanwezigheid en de werkzaamheid van de Messias bevinden wij ons niet in verkeerd gezelschap, want ook Johannes de Doper werd geplaagd door teleurstelling en twijfels. Jezus zegt tegen de leerlingen van Johannes ook: ‘Gelukkig wie aan Mij geen aanstoot neemt!’ Letterlijk staat er: ‘Zalig wie over Mij niet struikelt!’ We weten: ’Farizeeën en Schriftgeleerden ergeren zich aan Jezus, want Hij heeft bij het gewone volk meer gezag had dan zij. Veel rijken nemen aanstoot aan Hem, omdat Hij aanspoort hun rijkdom te delen met de armen.  Ook machthebbers hebben moeite met Hem, omdat Hij stelt dat wie de grootste wil zijn bereid moet zijn om te dienen en de minste te worden.
Wij zullen ons misschien niet direct aan Jezus ergeren, maar zijn boodschap strijkt ons wel vaak tegen de haren in. Jezus vraagt zijn gehoor: ‘Naar wie zijn jullie op zoek? Luxe, comfort en verfijnde kleding enz. vind je in paleizen, maar in Johannes hebben jullie een profeet gevonden die je onverbloemd zegt waar het in het leven op aankomt. Als je geluk zoekt, zit er niets anders op dan om te delen. Zoek je liefde? Dat lukt niet zonder elkaar te vergeven. Als je vrede wilt, dan moet er eerst recht worden gedaan aan armen en misdeelden. Recht doen is gewoon dagelijks werk en die mogelijkheid ligt in onze handen. Gods karavaan gaat niet verder als de zwakste even niet mee kan. Bidden wij om de moed ons in vertrouwen gewonnen te geven aan deze machteloze Messias. Wij kunnen geen Kerstmis vieren, als we niet door de knieën gaan voor het Kind en voor al wie machteloos is als Hij.  AMEN

Emeritus pastor Franssen.

Zondag 4-12-2022: 2e zondag van de Advent A 2022.

By Preken

Lezingen: Jesaja 11, 1-10; Romeinen 15, 4-9; Matteüs 3, 1-12.

Vermoedelijk worden velen van ons niet vrolijk bij het dagelijkse nieuws van radio en TV. Er is zoveel mis, Zoveel mensen wordt tekort gedaan of te weinig geholpen. Er zijn zoveel problemen. Vaak gaat het over zaken die op het bordje van de overheid liggen of worden gelegd. We leven echt in een andere periode dan we een paar jaar geleden ons voorstelden. We hadden het goed, er was sinds 1945 vrede; jaarlijks werden/worden op het militaire kerkhof in Margraten de slachtoffers van toen herdacht in dankbaarheid voor onze vrede;   we konden genieten van onze vrijheid en onze toenemende welvaart. Maar nu??? Zo te bespeuren is er veel ontevredenheid, veel negatieve kritiek, veel gevoeligheid t.a.v. ons eigen heil, veel wantrouwen jegens de overheid met de vraag of die wel goed voor ons zorgt?

Ga je de geschiedenis na dan wisselen perioden dat het ons goed en minder goed gaat elkaar af. En altijd blijft de droom van een goede, veilige en rechtvaardige wereld; we blijven verlangen naar een perfecte bestuurder, die alles oplost en ten goede leidt.  Profeten gaan ons voor in droom en verlangen. De apostel Paulus schijft in zijn brief aan de Romeinen: ‘Alles wat vroeger is geschreven, is geschreven om ons te onderwijzen, opdat wij door te volharden en door troost te putten uit de Schrift, in hoop zouden leven’. Daar sluit  de 1e lezing van vandaag uit het profetische Boek Jesaja bij aan. De perfecte bestuurder is niet voor het oprapen, maar moet ons geschonken worden. Zo iemand moet vol zijn van de wijsheid van God, standvastig, een mens van gerechtigheid met aandacht voor de minder bedeelden. Zo iemand voert dan ook een rechtvaardig beleid zoals door God bedoeld, met als resultaat vrede. In die vrede hoeft niemand bang te zijn en komt men voor elkaar op. Er zijn van dat type leiders geweest zoals Dag Hammerskjöld,  vann1953-1961 secretaris-generaal van de VN (in de tijd van de Koude Oorlog). In zijn diplomatieke werk voor mensen speelde zijn verhouding  met God een grote rol. God betekent voor hem een ultieme uitdaging zijn werk voor mensen goed te doen. In onze tijd moeten we, los van God, alles in eigen hand houden en zelf, onafhankelijk  onze boontjes doppen.  Gelovigen zien in de Advent ernaar uit dat de tijd aanbreekt dat –om met Jesaja te spreken- ‘de wolf huist naast het lam. (Stel je voor Poetin hand in  hand met Zylinski), ‘Niemand doet meer kwaad; de gehele aarde  zal vervuld zijn met liefde tot God’. Het begin van de invulling van dat verlangen is gemaakt met de menswording van Jezus, de gezalfde van God, die wij vieren met Kerstmis. Hij is de grondslag van onze hoop.

Het Evangelie is een ander verhaal. Johannes de Doper preekt aan de Jordaan en roept mensen die naar hem luisteren op zich te bekeren en als teken daarvan zich te laten dopen. Maar als schijn-gelovigen als Farizeeën en Sadduceeën zich tot hem keren brandt hij los en noemt hen ‘adderengebroed’. Zelf God in heel zijn wezen toegewijd moet hij niets hebben van hun schijnheiligheid en gebrek aan geloof. Johannes is voorloper. Hij wijst op Jezus, die na hem komt en de mensen zal dopen met de H. Geest en met vuur’ van waarachtigheid.

Advent tijd om uit te zien naar Jezus’ komst met Kerstmis; naar zijn komst in ons leven waar wij ons best doen in zijn voetspoor te leven. Wij kunnen als gelovige mensen eraan meewerken dat het Rijk van God her en der doorbreekt in onze wereld. Blijven wij met hoop en vertrouwen eraan werken dat Jezus’ Goede Tijding in leven blijft in onze zoekende en onzekere wereld. Amen
Emeritus pastoor Reijnen.