Preken

Zondag 8 sept. 2019: Durven loslaten om het leven te winnen.

By 8 september 2019 No Comments

Als we zelf aan sport doen of er naar kijken op de TV zien we dat er naast winnaars net zoveel of nog meer verliezers zijn. Een plaats op het erepodium is er alleen voor winnaars en het is best een kunst om een goede verliezer te zijn. In het Evangelieverhaal van vandaag is Jezus onderweg en blijkbaar is er een grote menigte die Hem volgt. Jezus is op weg naar Jerusalem en dat werpt een donkere schaduw over deze tocht. Hij heeft sterke vermoedens over wat Hem daar te wachten staat, want hogepriesters, Schriftgeleerden en Farizeeën kunnen zijn bloed wel drinken. Als Hij dan de menigte ziet die Hem volgt, maakt Hij een pauze om hen de vraag voor te leggen: ‘ Realiseer je je wel waar je mee bezig bent? Als je mijn leerling wilt zijn, moet je – indien nodig – je familie op het tweede plan durven zetten. Je moet niet bang zijn om je kruis op je te nemen. Anders kun je mijn leerling niet zijn.’ Aan mensen die Hem min of meer of af en toe een beetje volgen heeft Hij niets. Hij geeft dan twee voorbeelden. Als je gaat bouwen, moet je een goede berekening maken van wat  je dat gaat kosten. En een koning die door het leger van een ander bedreigd wordt,  moet een goede afweging maken van  wat hem nu te doen staat. Jezus wil de mensen die met Hem meetrekken confronteren met het prijskaartje dat er hangt aan het volgen van Hem. Voorafgaand aan dit verhaal heeft Jezus verteld over de man die een groot gezelschap heeft uitgenodigd voor een feestelijke maaltijd. Maar wat gebeurt er? Eén voor één komen ze zich verontschuldigen. De een moet naar zijn akker; een ander moet zijn ossen gaan testen. Een derde is pas getrouwd. Allemaal mensen die hun eigen plannen en werkzaamheden niet kunnen loslaten voor de eervolle uitnodiging die ze hebben ontvangen. Als Jezus dan de vele mensen ziet die met hen meetrekken zegt Hij: ’Realiseer je je wel waar je mee bezig bent? Als je je familie en je bestaanszekerheid niet kunt loslaten – indien nodig – dan kun je mijn leerling niet zijn.’  Dat loslaten is geen doel op zich, maar is gericht op de opdracht die Jezus beschouwt als de zijne: Zoeken naar wie verloren loopt en wie verdwaald is. Opkomen voor de mensen die over het hoofd worden gezien en door niemand worden uitgenodigd. Jezus noemt zelf armen, zieken, gebrekkigen en blinden. In onze dagen gaat het om vluchtelingen, eenzamen, mensen met een handicap, alleenstaande ouders en anderen om wie zich niemand bekommert. Als je je voor deze zwakkeren in de samenleving inzet, kan het zijn dat je vrienden verliest en zelfs je verwanten zich tegen je keren. Maar als je dat overkomt, hou dan vast aan mijn belofte: ‘Door standvastig te zijn, zul je het leven winnen. Geen haar van je hoofd zal verloren gaan’. (Lc. 21,18)  Op de weg die Jezus gaat, zul je zowel een zoeker zijn naar wie verloren loopt, alsook zelf een verlorene zijn d.w.z. iemand die geen zekerheid heeft in de vorm van geld, bezit of vrienden. ‘Wees echter niet bang; Ik zal je redden’, zegt Jezus. Hij roept ons niet op ons te onttrekken aan onze verplichtingen en verantwoordelijkheid t.o.v. de mensen die ons dierbaar zijn, maar om ons niet aan hen vast te klampen.  Als het nodig is om Hem te volgen, moeten wij ook mensen los durven laten en bezit durven relativeren.  M.a.w.  als leerling van Jezus moet ik me openstellen voor wat God met mij voorheeft en durven loslaten wat mij daarbij belemmert; mezelf leeg en vrij maken om ruimte te maken voor God die zijn plannen heeft met ieder van ons. Jezus vraagt zijn volgelingen de teugels over hun leven niet krampachtig zelf in hand en te houden, maar de H. Geest, de Wijsheid van God, de koers te laten bepalen van ons doen en laten. Want – zo zegt de auteur van het Boek Wijsheid – hoe kunnen wij, kleine beperkte mensen, begrijpen wat God wil, tenzij wij ons laten leiden door zijn Geest.                                                                     Als kind heeft Jezus al gehoord van Mozes, de grote Leider van zijn volk, die God ervaren heeft de Nabije. Tot hem heeft God gezegd:  ‘ Ik wil bij de mensen zijn. Ik zal er zijn. Mensen hoeven niet te vergaan van eenzaamheid. Ze mogen mijn Nabijheid ervaren. Jezus heeft die belofte aan Mozes op Zich genomen, maar het is duidelijk dat ze door ons mensen geleefd moet worden. Daarom heeft Hij mensen rond zich verzameld om die Nabijheid van God concreet te maken. En wij weten, het gebeurt metterdaad: mensen die goed kunnen luisteren en bij je je veilig voelt; mensen die er niet op uit zijn zelf in het middelpunt te staan maar anderen nabij zijn, ook al hebben die soms van hun leven een puinhoop gemaakt. Mensen die zich zo om hun naasten bekommeren, hebben vaak veel opgegeven. Het Evangelieverhaal van deze dag is een uitdaging van Jezus ons helemaal in te zetten voor iets moois en goeds: nl. Gods werk onder ons:  een barmhartige omgang met elkaar, een milde levenshouding, gewoon liefde tussen mensen! Geve de H. Geest ons de moed om deze uitdaging van Jezus aan te nemen en ervoor te gaan!  AMEN.