Medeparochianen, Sinds mijn nieuwe benoeming ervaar ik dat iedere dag een uitdaging met zich meebrengt. Een nieuwe parochie, nieuwe mensen, nieuwe gewoontes, een verhuizing het zijn allemaal zaken die mijn leven veranderen en mij uitnodigen om me aan te passen. Maar boven al deze praktische uitdagingen staat er nog een grotere: het maken van preken op zondagen zoals deze. Want de lezingen die wij in deze weken horen, zijn niet eenvoudig of geruststellend.
De ene zondag horen wij Jezus zeggen: “Vuur ben ik op aarde komen brengen.” Een andere keer waarschuwt Hij: “Weinigen zullen gered worden.” En vandaag opnieuw worden wij geconfronteerd met harde woorden: “Wie niet alles haat om Mij te volgen, kan mijn leerling niet zijn.”
Juist vandaag, op onze Vrijwilligersdag, klinkt deze boodschap. Terwijl wij dankbaar stilstaan bij het werk van zoveel vrijwilligers die met hart en ziel hun tijd, energie en talenten inzetten voor onze parochie en voor elkaar, worden wij uitgedaagd door Jezus’ radicale oproep. U begrijpt hoe moeilijk het is om hierover te preken. Toch geloof ik dat deze woorden ons juist vandaag veel te zeggen hebben.
Wij leven in een wereld waarin wij zoveel vasthouden: ons bezit, onze relaties, onze plannen, onze dromen. Vaak denken wij dat zonder deze dingen ons leven geen zin heeft. We bouwen ons bestaan rond werk, familie, vrienden, status en comfort. Op zich is daar niets verkeerd aan, want het zijn allemaal gaven van God. Maar het gevaar is dat wij die gaven verwarren met de Gever zelf. De lezingen van vandaag nodigen ons uit om dieper te kijken, om ons hart te onderzoeken en Jezus werkelijk op de eerste plaats te zetten.
Jezus zegt heel duidelijk: “Wie niet afstand kan doen van alles wat hij bezit, kan mijn leerling niet zijn.” Dat klinkt hard, bijna onmenselijk. Wie kan dat eigenlijk? Wie kan zeggen dat hij of zij werkelijk alles kan loslaten?
Daarom vraagt dit Evangelie om diepe overweging. Jezus wil ons niet leren om onze ouders, kinderen, vrienden of ons eigen leven letterlijk te haten. Hij gebruikt een krachtig beeld om onze aandacht te trekken. In de taal en cultuur van zijn tijd was “haten” een manier om te zeggen: het ene op de tweede plaats zetten ten opzichte van het andere. Zijn boodschap is dus: niets en niemand mag belangrijker zijn dan onze toewijding aan Hem. Het woord “haten” betekent hier eigenlijk: ont-hechten. Het betekent bereid zijn om alles op de tweede plaats te zetten, zodra het ons belemmert om Hem te volgen.
Het is een moeilijke oproep. Wie Hem wil volgen, kan dat niet half doen. Het is geen hobby, geen bijkomstige bezigheid, geen levensstijl die we er zomaar bij nemen. Jezus vraagt volledige toewijding. Hij zegt: “Wie zijn kruis niet draagt en Mij volgt, kan mijn leerling niet zijn.” Navolging is altijd verbonden met het kruis. Het christelijk leven is niet de gemakkelijkste weg, maar het is wel de weg die leidt naar het ware, volle leven.
Waarom vraagt Jezus dat van ons? Omdat Hij zelf zo heeft geleefd. Zijn gehoorzaamheid aan de Vader was totaal. Zijn liefde voor ons was zonder voorbehoud. Hij hield niets achter. Zijn trouw leidde Hem zelfs naar de dood aan het kruis. Hij gaf zichzelf helemaal. En juist daarin ligt onze redding, ons leven, onze hoop. De radicaliteit van Gods liefde is dat Hij niets voor zichzelf hield. En daarom is het logisch dat Hij van ons vraagt om ook alles te geven.
Laten wij onszelf vandaag dus de vraag stellen: wat houdt mij nog tegen om Jezus werkelijk te volgen? Misschien is het mijn gehechtheid aan geld, misschien mijn behoefte aan zekerheid, misschien mijn trots, mijn gewoontes, mijn angsten. Iedereen van ons draagt zo’n last mee. Het Evangelie van vandaag nodigt ons uit om eerlijk te kijken naar wat ons bindt en te vragen: kan ik dit loslaten om dichter bij Christus te komen?
Dit loslaten betekent niet dat wij zonder liefde leven. Integendeel: wie alles loslaat omwille van Christus, ontvangt alles honderdvoudig terug. Wie zijn leven verliest omwille van Hem, vindt het echte leven.
Laten wij daarom in deze Eucharistie bidden om de moed om onszelf te ont-hechten, om ons kruis op te nemen, en om Jezus na te volgen in alle eenvoud en trouw. Moge Hij ons de kracht geven om steeds meer te leven vanuit zijn liefde, zodat ons leven zelf een getuigenis wordt van de radicaliteit van Gods liefde voor de wereld.
Ik wens u een gezegende week, en alle genade op uw gebeden. Amen.
Kapelaan Siju.
