Preken

zondag 5 april: Palmzondag.

By 5 april 2020No Comments

Lezing A-jaar uit he H. Evangelie volgens Mattheüs hst 21, 1-11

Jezus zou Jeruzalem binnengaan op de dag die wij Palmzondag zijn gaan noemen. Begin  van de zogenoemde Goede Week vol tegenstellingen: Gejuich op Palmzondag ‘Hosanna in de hoge’. Op Goede vrijdag: ‘aan het kruis met hem’.

In zijn lot herkennen we de manier waarop no steeds met mensen wordt omgesprongen: onschuldig gevangen genomen en vastgezet, vals beschuldigd en veroordeeld, gemarteld ten dode toe, slachtoffer van machtsaspiraties van medemensen, slachtoffer van corruptie en bedrog.

In de aanvaarding van zijn lot heeft Jezus ons een voorbeeld gegeven van vergeving en zachtmoedigheid, van zich toevertrouwen ondanks alles aan zijn en onze hemelse Vader, die Hem met Pasen om zijn trouw deed opstaan uit de dood.

De Goede Week geeft aanleiding om ons te bezinnen op wie we zijn en hoe we leven. Het geloof in Jezus en de navolging van zijn model van menszijn draagt nu al eeuwig leven in zich.

Zouden we aan het overwegen daarvan wat kunnen hebben, ook nu we gevangen zijn in het coronavirus en vagen  naar boven komen over hoe we tot nog toe hebben geleefd, alsof we alles in handen hadden? We ervaren onze kwetsbaarheid en raken zoveel kwijt waarvan we dachten dat het ons voor altijd verworven eigendom zou zijn. We ervaren, dat we minder in handen hebben dan we dachten. We ervaren dat we deel uitmaken van een groter geheel dat ons omvat.

Is het niet de gunstige tijd om God in gedachten te nemen, die de Mensenzoon, ook zijn Zoon onder ons heeft doen leven in onbaatzuchtige, mensen en aarde omvattende liefde? Zijn Zoon, die zijn leven gaf om in ons wakker te roepen de vrijheid van Gods kinderen t.a.v. de dingen van deze wereld en er geen slaaf van te zijn.

Mogen we de tijd vinden voor het ‘doorleven’ van de Goede Week. Mogen wij er inspiratie in vinden bij het gaan van onze eigen levensweg.

Mogen de palmtakken die wij vandaag ter hand nemen een uiting zijn van ons geloof in Hem, die door lijden en dood heen groeide naar Pasen, ons daarin meenam en ons daarom beschermt.