Skip to main content
Preken

Zondag 28-1-2024: 4e zondag door het jaar B 2024

By 29 januari 2024februari 16th, 2024No Comments

Lezingen: Deuteronomium 18, 15-20; 1 Korintiërs 7, 32-35; Marcus 1, 21-28

Het aanbod, beste mensen, aan nieuws, commentaar op het nieuws en praatprogramma’s over het nieuws is groot. Als je wil, kun je er een groot gedeelte van de dag mee vullen. Ze helpen ons bij onze meningsvorming al doen we er goed aan ook zelf te blijven nadenken. Ze beïnvloeden wellicht ook onze angst voor of vertrouwen in wat er komen gaat. Oorlogen en geweld kunnen ons angstig maken. Daarentegen kunnen de maatregelen die genomen worden om onze koopkracht op peil te houden (wat meer in de portemonnee) ons juist wat meer vertrouwen geven. De meesten van ons hebben het -in vergelijking met vele anderen op onze wereld- zo slecht nog niet.
Maar is dat genoeg? Te midden van wat ons allemaal overkomt willen we toch ook het gevoel hebben zelf zinvol te leven, van betekenis te zijn voor anderen, voor de samenleving. Daartoe zoeken we naar een zinvol werk, naar vriendschappen en goede relaties met medemensen, naar liefdevolle verhoudingen met partners en kinderen in huwelijk en gezin. We ervaren echter dat ‘liefhebben’ en ‘liefde ontvangen’ ‘werkwoorden’ zijn, die telkens om inzet en overgave vragen. Regelmatig kunnen ze er ook om vragen om zelf een stap terugdoen en de ander in liefde vóór laten gaan. In plaats van ‘genieten kan dat ook ‘zelfopoffering’ met zich meebrengen. Erg is daarentegen als men zich niet gehoord, niet gezien voelt en overbodig. Het maakt het bestaan niet de moeite waard.
De vraag is hoe dan ook ‘wie ons de weg door het leven wijst en op wie we ons kunnen richten op onze weg door het leven’. Hebben we genoeg aan alle meningen, die dag in dag uit in de media, in programma’s en commentaren op ons afkomen? Hebben we genoeg aan onze gesprekken met elkaar? Hebben we richtingwijzers waar we ons aan kunnen oriënteren, zoals aan woorden en gedragingen van goede mensen om ons heen? Als christenen hebben we richtingwijzers, die ons individueel maar ook samen oriënteren. Het zijn de verhalen uit de H. Schrift. Die vragen er weliswaar om dat we kunnen geloven in God. Dat is voor menige mens van nu een probleem. De hedendaagse aandacht gaat vooral uit naar de mens en wat hem allemaal op onze aarde bezig houdt. Toch kan ook bij hedendaagse gelovigen de vraag leven hoe de almachtige God het lijden kan toelaten, oorlog en geweld, de grote afstand tussen rijk en arm? Ook hierop vinden we een antwoord we in onze H. Schrift.
Het scheppingsverhaal zegt ons, dat God de aarde met al wat daarop is aan ons, vrije mensen, in verantwoordelijkheid heeft toevertrouwd. Momenteel staat de aarde en hoe we ermee zijn omgegaan, menigmaal verkeerd zijn omgegaan volop in de belangstelling. We kunnen kiezen voor het goede zowel als het kwade. Wij zijn als het ware partners van God. Regelmatig heeft God gezorgd voor profeten, ook hedendaagse profeten, goede mensen, met een bijzonder, charismatisch aanvoelen Zij hebben ons in Godsnaam laten weten wat goed voor ons is (1e lezing). Wij, mensen, hebben altijd de vrijheid gehad ons iets van hen aan te trekken of niet. Op onze vrijheid en verantwoordelijkheid heeft God nooit inbreuk gemaakt. Maar Hij heeft de voorwaarden waaronder wij bestaan in takt gelaten. God is ons juist in onze voorwaarden van bestaan, van geboorte tot dood, tegemoet gekomen in de menswording van Jezus, die wij met Kerstmis gevierd hebben. De lezing uit het evangelie van Marcus laat ons zien wie Jezus is. Uitgerekend de kwaden voelen precies aan wie Hij is: ‘de heilige Gods’  die de in de macht van kwade machten verkerende mens, bevrijdt. Jezus geneest dan ook deze in kwaad gevangen mens. De synagoge-gangers die naar Jezus luisteren zijn verbaasd. In Jezus horen ze iemand, die spreekt met het eigen gezag van de liefde, de betrokkenheid, richting aangevend hoe te leven. Het Evangelie van Marcus is daarbij wars van alle sensatie. Jezus’ optreden mag geen ‘event’ worden. Wie Jezus werkelijk is wordt – na zijn menswording- pas echt duidelijk in zijn lijden, dood. Ook die heeft Hij met ons gedeeld, en wel op een heel bittere manier.. ‘Daarom heeft God Hem (met Pasen) verheven en een Naam gegeven boven alle namen’. Jezus is voor ons ‘weg, waarheid en leven’, m.a.w. betrouwbare wegwijzer en model op onze zoektocht door het leven. Amen

Emeritus pastoor Reijnen.