Preken

Zondag 23-6-2019: Processie Piepert.

By 23 juni 2019 No Comments

SACRAMENT VAN DE ONTMOETING

Uit veel vakantieverhalen blijkt dat het bezoeken van kerken een favoriete bezigheid is van toeristen. Of je nu gelovig bent of niet: er is veel te zien in die vaak oude gebouwen.

God is natuurlijk niet zichtbaar, maar toch voelen we ons met al die beelden, gekleurde ramen en afbeeldingen om ons heen a.h.w. omgeven door een zekere heiligheid. We ervaren vaak de gewijde sfeer die er hangt. Sommigen ervaren het kijken naar die ramen, beelden en schilderingen als een ontmoeting. Je kunt tot het besef komen dat God in de afgebeelde figuren onze aandacht wil trekken. In de bijbelse verhalen merken we dat ook. Zo is er sprake van mensen die worden genezen, of van engelen of profeten. Als God onze aandacht probeert te trekken, heeft Hij  vaak te maken met zware concurrentie. Er is immers in ons leven zoveel geluid en muziek; zoveel beelden die op ons afkomen. Probeer daar maar eens tussen te komen! Toch blijft God contact zoeken. Hij wil ons ontmoeten. Het kunnen kleine momenten van nabijheid zijn. Als we God bv. bedanken voor ons eten of voor vriendschap die we hebben ontmoet. Als we God bidden om hulp of een kaars opsteken voor een speciale intentie. Of als we op een stil moment de tuin inkijken en even nergens aan denken. Het zijn momenten die ons deugd doen, ogenblikken van genade. Daarnaast zijn er godsontmoetingen die door de Kerk officieel sacramenten worden genoemd. Daarin komt God heel dichtbij en raakt ons a.h.w. aan. We denken aan de Doop, het H. Vormsel of de Ziekenzalving. Het kunnen heel indringende momenten zijn. Vooral ook gebeurt dat, als wij ter Communie gaan en God zich innerlijk met ons verbindt. Maar misschien is het voor ons iets te vanzelfsprekend en gewoon geworden. Veel mensen ontmoeten liever goede vrienden of een of andere beroemdheid. ‘Wat levert zo’n ontmoeting met God nu eigenlijk op?’, vragen ze zich misschien af. “Wat wil God van ons dat Hij zoveel moeite doet om met ons in contact te komen?’    In Jezus maakt Hij duidelijk zijn, dat Hij onze dienaar wil zijn. God wil dat wij niet bang zijn, niet voor mensen, noch voor de toekomst en niet voor de dood. Wie God  werkelijk ontmoet, verliest zijn angst. Maar zijn bedoeling is ook dat wij eerbied krijgen voor het geheim van het leven. Dat wij niet kapot maken wat mooi is en zorgvuldig omgaan met wat kwetsbaar is. Medemensen niet beschadigen en kinderen beschermen. God wil ons ontmoeten om ons vrij te maken van dwang. Ik denk aan de dwang om van alles te willen hebben; het verlangen om gelijk te krijgen of anderen onrecht betaald te zetten. Die dwang kan ons nl. zo in de greep houden dat we niet alleen anderen maar ook onszelf beschadigen.  Als wij durven geloven dat dit God voor ogen staat en met deze overtuiging ter Communie gaan, dan kan er iets met ons gebeuren. Dan wordt deze ontmoeting met Jezus een sacrament.
Het zal duidelijk zijn dat godsontmoetingen zich niet laten afdwingen. Een echte ontmoeting komt van twee kanten. Als we God echt willen ontmoeten, is daar ruimte en rust voor nodig. Stil durven worden, tijd nemen, aan God  voorleggen wat er diep in ons omgaat en luisteren naar de stem van ons hart. Het kan zomaar gebeuren, bv. bij het werken in de tuin, als we een liedje zingen, als we genieten van de stilte of het even niets doen, dat God zijn kans grijpt en wij Hem echt ontmoeten.
Naar aanleiding van het Evangelieverhaal dat Jezus een grote menigte te eten geeft door het breken en delen van het voedsel dat is er, kunnen we stellen     dat in onze streken niet zozeer het delen van geld en voedsel voorop hoeft te staan, als wel het delen van aandacht en zorg voor elkaar, het omzien naar elkaar, vooral naar mensen in nood; naar hen die verloren lopen in hun zorgen, verdriet of eenzaamheid. Wat wij hier in de kerk doen met het delen van brood en wijn is ‘slechts’ een voorbeeldgebaar. Onder deze tekens mogen wij Jezus ontmoeten en ons met Hem verenigen, maar het eigenlijke werk begint pas buiten dit kerkgebouw. Hier wordt ons de opdracht om te breken en met elkaar te delen toevertrouwd. Moge Jezus onze zwakheid te hulp komen. AMEN.