Preken

Zondag 21-7-2019: 16e zondag door het jaar.

By 22 juli 2019 No Comments

Lezingen Genesis 18, 1-10a; Kolossenzen 1, 24-28; Lucas 10, 38-42.

Aan de zorg voor ons leven besteden we alle aandacht. We willen onze tijd tussen geboorte en dood graag zo zinvol mogelijk doorbrengen. We werken ervoor, verzorgen onszelf. Als sociale wezens géven we aandacht en hebben we aandacht nódig. Daartoe maken we van de ene kant onszelf ook nuttig en profiteren we van de andere kant van wat anderen allemaal voor ons doen.  We rijden op wegen, die we niet zelf hebben hoeven aan te leggen; we hoeven maar naar de supermarkt t gaan en vinden er een keur van levensmiddelen door anderen gemaakt en ingepakt. We hebben aan onze kant van de wereld de zorg voor ons leven goed voor elkaar, al blijven er nog altijd mensen onder ons die buiten de boot vallen; en zijn er ook nog die bewust of door ziekte niet deelnemen aan het werkzame leven, dat ons leefsysteem in stand houdt. We kunnen dankbaar zijn aan het adres van de generaties vóór ons en aan het adres van de mensen van nu voor onze mogelijkheden en garanties van leven op dit moment.

De Bijbelteksten van vandaag  benadrukken in ons werkzame en zorgende leven de  waarden van de gastvrijheid en van het luisteren naar de ander/Ander.  Abraham, een nomade, ervaart in de moeilijke en karige  omstandigheden van zijn soort leven aan de rand van de woestijn gastvrijheid als een heilige plicht. Gasten zijn niet zomaar voorbijgangers, zoals op een camping mensen gaan en komen. Gasten die aan Abrahams tent aanlanden zijn voor hem bijzonder, niet alledaags; ze zijn hem heilig , in de drie mannen ziet hij God aanwezig. (Het lijkt wel de Drie-eenheid, God in 3 gestalten) Hij heet hen welkom en doet alles om hen goed te ontvangen; hij geeft wat hij heeft, onbaatzuchtig. Hij is niet gastvrij om er iets voor terug te krijgen. Hij weet ook niet of hij zijn gasten nog ooit zal zien. Maar een dergelijke levenshouding wordt van Godswege beloond. Abraham luistert naar wat zijn gasten te vertellen hebben.  Het volgend jaar, bij een nú door hen aangekondigd nieuw bezoek, zal het al bejaarde echtpaar de zo verlangde zoon hebben als stamhouder. Abraham, ook genoemd de vader van alle gelovigen, ervaart datgene wat hij meemaakt niet als iets gewoons. Het kan zijn dat de rust en de stilte in het leven als nomade hem ontvankelijk maakt voor het bijzondere in het leven.
Hier sluit het Evangelieverhaal op aan. Jezus is in het Evangelie van Lucas met zijn leerlingen, en een soms grotere, soms kleinere groep mensen, op tocht naar Jeruzalem. Onderweg onderricht hij en maken hij en zijn metgezellen van alles mee. Zo ook bij de zussen Marta en Maria bij wie Jezus met zijn metgezellen aanlandt. Gastvrijheid spreekt ook voor de zussen vanzelf. Nu zijn er, zoals we weten bij het ontvangen  van gasten twee dingen belangrijk: de zorg dat hen niets te kort komt; maar ook de belangstelling voor hen als persoon; het luisteren naar wat ze te vertellen hebben over hoe ze het maken, hoe het leven voor hen verloopt en wat er belangrijk voor hen is. En luisteren is ook in ónze, overdrukke tijd ontzettend belangrijk. Er is, ook bij ons, een grote behoefte om gehoord en gezien te worden. Maar de mogelijkheid tot luisteren loopt gevaar te worden weggenomen door drukte, door lawaai en doordat iedereen tegelijk aan het woord wil komen.

Aan zorg dat het gasten aan niets ontbreekt is niks mis, het is de kant die Marta behartigt, haar activiteit; Maria luistert, is ontvankelijk voor wat de ander, in dit geval Jezus, te vertellen heeft. En de ander, daar gaat het om. Na de woorden van Jezus dringt het waarschijnlijk ook tot Marta door, dat wat zij doet, ook te maken heeft met aandacht voor de ander. Echter het luisteren, zoals Maria dat doet is daarbij nodig. Dat de meesten van ons materieel niet te kort komen en daardoor ook gasten goed kunnen ontvangen mag  ons helpen tijd vrij te maken voor het luisteren naar de ander. We kunnen ervan leren. Amen. AR.