Preken

Zondag 20-10-2019: 29ste zondag door het jaar.

By 20 oktober 2019 No Comments

Lezingen: Exodus 17, 8-13; 2 Timotheüs 3, 14-4,2; Lucas 18, 1-8.

Deze maand oktober is het ‘missiemaand’, dit weekeinde vieren we Missieweekeinde (missiezondag). Dachten we vroeger vooral aan de missie van katholiek Nederland en zijn missionarissen over heel de wereld; vandaag de dag mogen we ook denken aan onze ‘missie naar binnen’, ónze missie in eigen land’. Pas vanuit de eigen geloofsovertuiging en proces van verdieping van ons geloof, kunnen we het geloof doorgeven hier en elders. Bovendien wijzen het groot aantal priesters uit voormalige missielanden erop, dat de beweging momenteel omgekeerd is: zij komen ons helpen en oproepen ons geloof te bewaren en te beleven.

Onze missie naar binnen, in eigen land, in eigen omgeving  krijgt nog bijzonder de aandacht  door de  berichten in de media m.b.t. de bezuinigingsoperatie bij ons bisdom. Men heeft dit jaar een tekort van 1.3 miljoen. Drie diensten worden opgeheven, een aantal mensen, soms jarenlang in dienst van het bisdom worden ontslagen. De organisatie van ons bisdom en  fijnmazig netwerk van parochies, was tot voor kort gebaseerd op de ‘volkskerk’, waaraan ieder meedeed en ook financieel naar vermogen deelnam. Het moet bisschop Smeets en zijn staf niet gemakkelijk gevallen zijn een dergelijke beslissing te  nemen. Het gaat immers niet alleen om geld, maar ook om mensen, om pastorale dienstverlening van de kant van het bisdom op het gebied van ‘lekenvorming’, de ‘relatie kerk en samenleving’ en de ‘catechese’. Klaarblijkelijk leverden ze te weinig pastoraal en financieel rendement om ze te kunnen handhaven. Het betekent ook, dat aandacht voor geloofsverdieping,  vorming van parochianen en dienstbaarheid vanuit de kerk aan de samenleving op het bordje van dekenaat en parochies komt te liggen. De vraag daarbij is of die voldoende toegerust zijn om dit aan te kunnen.

Wat de financiën betreft. Dankbaar mogen constateren dat we financieel dank zij het wijs beleid van kerkbesturen en daarin de penningmeesters van cluster Morgenster, onze parochies nog  redelijk overeind kunnen houden. Toch lopen ook bij ons de inkomsten terug. Een aanzienlijke financiële hulp komt van de staat, omdat onze kerken monumenten zijn. Maar dan nog moeten we bij restauraties en onderhoud toch nog altijd 30 % uit eigen middelen betalen.

Wat de pastoraal betreft. Pastoraal gezien zullen we ons dekenaal en parochieel moeten buigen over de vraag, hoe we vorming, geloofsverdieping en dienstbaarheid aan de medemens nog meer kunnen gaan behartigen?    ‘Nog meer’…., want in de loop van de jaren is al het nodige door de kerkbesturen in gang gezet, soms ook weer verdwenen bij afnemende belangstelling. Maar bij wat er nog altijd is, denk ik aan de vorming die degenen die de H. Schrift lezen tijdens onze vieringen aan elkaar opdoen. Momenteel lezen we samen de 1e Brief van Paulus aan de inwoners van Korinte. Ik denk aan ons Zorgoverleg van onze cluster Morgenster waarin de aandacht voor zieken, rouwenden, alleenstaanden, ouderen en ouders centraal staan. Regelmatig zijn er bijeen komsten in de pastorie waardoor deze een ’parochiehuis’ genoemd mag worden. Ik denk aan ons Liturgisch Beraad  met zijn zorg voor het op elkaar afstemmen van de vieringen in cluster Morgenster; en de permanente vraag hoe we de vieringen zo levendig mogelijk kunnen maken. Ik denk aan de Pastoraatsgroep uit onze drie parochies die zich momenteel bezig houdt met ons beleidsplan  voor de komende jaren. Ik denk aan de volwassenencatechese met bezinning aan de hand van films/video’s over godsdienstige onderwerpen; ik denk aan de oudersgesprekken over thema’s van deze tijd. Er zouden meer deelnemers mogen zijn, maar het –misschien nog te onbekende- aanbod is er.

Tot slot: de Schriftlezingen van vandaag  wijzen erop, enerzijds, dat juist als bij Timotheüs onze opdracht ons als gelovige gemeenschap is: ons geloof te laten ‘zien’ in woord en daad. We mogen erop vertrouwen dat God met ons is. Maar de slotzin vandaag uit het Evangelie geeft te denken: ‘Zal de mensenzoon bij zijn komst het geloof op aarde vinden? Dat het antwoord ‘ja’ mag zijn, daartoe dient onze missie naar buiten en naar binnen. Amen. AR