Preken

Zondag 16-1-2022: (2022 2 C) Jezus is de wijn van de vreugde.

By 16 januari 2022No Comments

“Vrouw, is dat soms uw zaak?’ Wie heeft zich nooit  geërgerd aan de afstandelijke reactie van Jezus op de opmerking van zijn Moeder. Kees Waayman maakt in zijn commentaar bij de tekst duidelijk dat hier sprake is van een verkeerde vertaling, omdat mensen de Hebreeuwse manier van uitdrukken niet verstaan. Jezus vraagt: ‘Wat kunnen wij voor elkaar betekenen? Hoe kunnen wij elkaar helpen?’ Zijn toon is uitnodigend, welwillend. Dat blijkt ook uit het vervolg van het verhaal. Maria laat onmiddellijk blijken wat ze voor Jezus kan betekenen. ‘Doe maar wat Hij jullie zeggen zal’, zegt ze tegen de bedienden. M.a.w. Ik zorg dat die mensen jou vertrouwen op je woord. Zo maakt Maria het Jezus mogelijk zijn  liefdeskracht te laten stromen. Johannes vertelt niets over Jezus’ geboorte en jeugd, maar wel van Johannes de Doper die preekt aan de oever van de Jordaan. Hij doopt mensen die hun leven een andere wending willen geven. Onder hen bevindt zich ook Jezus die vraagt om gedoopt te worden.  De leerlingen die Jezus al heeft geworven stuurt Hij niet naar een speciale opleiding om hun Bijbelkennis te vergroten, maar Hij neemt hen mee naar een bruiloft in Kana. In die dagen duurde zo’n feest wel een week. Het was een gelegenheid voor familie van heinde en ver om elkaar weer te zien, ja een feest voor het hele dorp. In Jezus’ ogen is een huwelijk een heilige band die mensen helpt te groeien in goedheid, tederheid en vergeving. Maria heeft een diep vertrouwen in Jezus, omdat ze weet dat armen en zwakken een speciale plaats hebben in zijn hart. Daarom durft ze tegen de bedienden te zeggen: ‘Doe maar wat Hij  jullie zeggen zal.’ Het lijkt dat Jezus het geloof van eenvoudige mensen nodig heeft om wonderen te doen. Er is sprake van 6 kruiken, elk van 100 liter, alsof Johannes wil zeggen: Als God iets geeft, dan doet Hij dat overvloedig, want zijn liefde kent geen maat. Volgens Amos, de profeet, is de overvloed aan wijn het bewijs bij uitstek dat de tijd van de  Messias is aangebroken. Op tal van plaatsen gebruikt de Bijbel het beeld van het huwelijk om duidelijk te maken wat God voor mensen voelt. Een bruiloft is het vieren van de band tussen geliefden die zich aan elkaar geven met hun goede wil en hun kwetsbaarheid. In de  belofte van trouw vinden ze zekerheid in hun verbintenis. Zo ziet de Bijbel het huwelijk als beeld van het verbond dat God met zijn volk sluit. Hij kijkt naar ons als een bruidegom naar zijn bruid: met bewondering, eerbied en verlangen. Hij wil een persoonlijke band met ons, een relatie die het beste in ons wakker roept en ons doet groeien in eerbied, vertrouwen en genegenheid. Als Jezus zijn leerlingen meeneemt naar een bruiloft, wil Hij niet alleen de kracht en de schoonheid onderstrepen van de band tussen man en vrouw of tussen geliefden, maar ook duidelijk maken wat de diepste dorst is van iedere mens: nl. ons verlangen en onze diepe behoefte om lief te hebben en bemind te worden. Liefde blijft altijd mogelijk, ondanks onze grenzen en fouten. Als Jezus water in wijn verandert, zegt Hij daarmee, dat de reinigingsrite die Joden zo belangrijk vinden zijn tijd heeft gehad. Het verschraalde water van de Joodse Wet maakt Hij tot wijn  die het hart van een mens verheugt. Om dat te doen heeft Hij onze hulp nodig. Hij verlangt dat wij aandacht schenken aan ons innerlijk en onze talenten optimaal gebruiken. Het Bruiloftsmaal waartoe Hij ons uitnodigt is niet enkel de hemelse vreugde na de dood. Het begint hier en nu, als wij zoeken naar een persoonlijke relatie met Jezus. We worden ons dan bewust dat wij zijn geliefden zijn en Hij onze Bruidegom. Bij de profeet Hosea lezen we : ‘Ik –  zegt de Eeuwige tot zijn volk – Ik neem U als bruid voor altijd, in onverbrekelijke trouw’.  Soortgelijke uitspraken vinden we ook bij andere profeten. Ze gaan dus over God en zijn volk. In het Evangelie van deze dag gaat het dus niet zozeer over het huwelijk van twee particulieren, maar over de relatie van ontferming, trouw en tederheid die God zijn volk aanbiedt en die de profeten beschrijven als een bruiloft. Als u vraagt: wat betekent dit verhaal van Johannes voor ons, dan denk ik dat hij ons op het hart wil drukken: Mensen, realiseer je: de relatie die God met ons wil, kun je vergelijken met die van een echtpaar of van levenspartners. Ze verlangen naar elkaar en willen hun leven met elkaar delen. De één wil er zijn voor de ander. Niet zolang als het goed uitkomt, maar in trouw. Hun liefde heeft die trouw nodig om te kunnen groeien. Je hebt die trouw nodig om door tijden van ‘droogte’ en dorheid heen te komen. Het enthousiasme en de warmte van het begin zijn niet blijvend. Dat is geen ramp, want in elke relatie raakt de wijn wel eens op. Als je echter je best doet om met elkaar te blijven communiceren, de moed opbrengt om naar je partner te luisteren en te praten over wat er schuurt, dan kan die warmte terugkomen. Ook de opdracht van Maria aan de bedienden is kostbaar: ‘Doe maar wat Jezus je zeggen zal!’ Als we ook met Hem blijven communiceren, wijst Hij ons niet alleen de goede richting, maar geeft Hij ons ook telkens opnieuw hoop en kracht om onbaatzuchtig lief te hebben. AMEN