11e ZONDAG DOOR HET JAAR A 2026. 14-6 9.30 Eys.
Lezingen: Exodus 19, 2-6a; Romeinen 5, 6-11; Matteüs 9, 36-10,8
‘De vraag naar de betekenis van religie, godsdienst en het al of niet aanwezig zijn van God in onze mensenwereld lijkt momenteel nogal wat mensen bezig te houden. Een sociale wetenschapper als de Duitser Hartmut Rosa, bijvoorbeeld, publiceerde een boekje dat ‘Democratie om religie vraagt’. (Een ‘aardse aangelegenheid’ als democratie heeft -goed begrepen- een religieuze basis). Maar in onze tijd verlangen gelovige vaak ernaar zich te kunnen verantwoorden in een wereld van onverschilligen voor geloof en Kerk. (NB. Wat zit achter het verschijnsel van 25.000 doopsels met Pasen in Frankrijk dit jaar; 800 in Belgisch bisdommen?).
Voormalig pastoor Bernhard Hegge van Vijlen, Holset en Lemiers, nu werkzaam als geestelijk begeleider en docent in Rolduc, houdt a.s. vrijdag aldaar een lezing over: ‘Heeft de mens God nodig? Een ander signaal: kardinaal Wim Eijk, aartsbisschop van Utrecht, vertelde in het geloofsgesprek op de TV, jongstleden zondagmorgen, gelukkig te zijn dat een toenemend aantal jongeren ‘God weer nodig’ blijken te hebben.
Laten we vooropstellen dat geloven of niet een keuze is van een -naar wij geloven- vríje mens. Niemand wordt gedwongen te geloven.
Er zijn overigens nogal wat factoren, die invloed uitoefenen op het al of niet geloven. Het milieu waarin we opgegroeid zijn en leven is zeker belangrijk. Op het moment echter lijkt ook het zoeken van mensen naar een houvast van belang.
Er zijn echter ook tegenkrachten. Na de tweede wereldoorlog is het gedachtegoed van de Verlichting (v.a. de 18e eeuw) doorgedrongen tot in brede lagen van onze bevolking. Sinds die tijd hebben we een sterke ontwikkeling doorgemaakt op het gebied van wetenschap en techniek. We zijn daardoor welvarend geworden. Daarmee groeide ook het idee dat wij mensen zelf alles in handen hebben en na verloop van tijd alles kunnen oplossen. God is daarbij niet nodig.
In zekere zin is in die opvatting de klad gekomen door de covid-pandemie van 2020 waardoor we in een korte tijd onze kwetsbaarheid hebben ervaren. We beseffen nu hoezeer we onderdeel uitmaken van wat bestaat en leeft op onze aarde. Onze vrijheid is niet absoluut. We zijn ook afhankelijk. Willen we in de toekomst nog kunnen bestaan, kunnen niet zomaar onze gang gaan. Daar is bovendien de onzekerheid bijgekomen m.b.t. de goede gezindheid van mensen. We hebben te maken met oorlog en geweld, met raddraaiers, met misbruik van mensen en mensenhandel, met mensenstromen op de vlucht voor armoede en bestaansonzekerheid. U kunt dat iedere dag volgen op de TV.
In onze omgeving zien we, gelukkig, wellicht veel zorg- en liefdevolle mensen te midden waarvan we mogen leven. Maar de vraag naar de zin van alles, het verlangen naar zorgvolle betrokkenheid en liefde leeft wel degelijk. In de zoektocht daar naar kan ontvankelijkheid ontstaan voor een boodschap van hoop, die ons in onze godsdienst wordt aangereikt. In die boodschap zijn we geen, onszelf overschattende, bazen of heersers, maar dienaren van onze menselijke werkelijkheid, van medemensen en schepping, die ons door God zijn toevertrouwd. Op het ogenblik zijn wij hier samen in onze kerk. We hebben geluisterd naar verhalen die ons zijn overgeleverd en ons vertellen over een naar ons toegewende, liefdevolle God, die zich van oudsher over zijn volk ontfermde (1e lezing van vandaag). God, die zelfs mens werd onder ons in Jezus Christus. Hij deelde met ons ons levenslot. Jezus noemde zichzelf graag ‘Mensenzoon’, een van ons, maar is tegelijk Gods Zoon.
We luisteren in onze vieringen telkens naar die verhalen. We laten ons erdoor bemoedigen, inspireren, corrigeren en uitdagen. We erkennen onze zwakte en kwetsbaarheid en vertrouwen ons al biddend toe aan God. We delen Jezus Christus met elkaar in het delen van het ‘levend Brood dat uit de hemel is neergedaald’, zoals Hij zelf zegt Johannes 6, 41ij zelf zegth. Op die manier vormen wij gemeenschap van gelovigen, zijn we ‘verbonden met elkaar in Jezus Christus’ (naam van de ‘toekomstbrochure van ons bisdom’). Net als de 12 leerlingen, met name genoemd in het Evangelie, en op het einde van het Evangelie alle gelovigen, worden wij uitgenodigd Jezus’ missie van op God en mens betrokken liefde uit te dragen in onze gekwetste en naar heil zoekende wereld.
Wij hebben een liefdevolle God nodig, God heeft liefdevolle mensen nodig. Amen .
Emeritis pastoor Reijnen
