14e ZONDAG DOOR HET JAAR A 2026 Eys 9.30,
Wahlwiller 11.00.
Lezingen: Zacharia 9, 9-`10; Romeinen 8, 9.11-13; Matteüs 11, 25-30.
Het is zomer, tijd voor vele evenementen zoals festivals en op het gebied van de popmuziek in verschillende delen van het land en van de sport (WK-Voetbal en Tour de France). Massa’s mensen houden zich ermee bezig. Deze evenementen leiden een tijdje af van het gewone leven van alledag.
Welnu, in dat gewone leven spelen andere kwesties: het al of niet hebben van werk, de kwaliteit van onze relaties, onze veiligheid en geborgenheid, het zich al of niet thuis voelen in het leven, en met name gezondheid. Zij spelen een bepalende rol in ons leven. (Roland Koeman, zei bij zijn afscheid als coach van het Nederlands elftal: ‘er zijn belangrijker dingen in het leven als voetbal’. Zijn vrouw is al enige tijd ziek.). Hoe het met de omstandigheden waarin wij, en andere volken, leven gesteld is kunnen we dagelijks in nieuws- en praatprogramma’s volgen. We worden van de ene kant gewaar hoe mensen in redelijke welstand verkeren, maar we worden ook gewaar hoe mensen in moeilijke omstandigheden ermee worstelen, om overeind te blijven; hoe instanties erin slagen te helpen, maar ook hoe ze kunnen falen. Het betekent dat er door velen een zoekt plaats vindt naar houvast, zeker in een tijd als de onze. Dat houvast kent verschillende ankers. De een vertrouwt zich toe aan de ideeën die op het moment leven. Men kan van opvatting zijn dat we zelf onze richting van leven hebben te bepalen en zelf de voorhanden problemen dienen op te lossen. Maar het hoe dat moet gebeuren kan heel verschillend zijn. Het kan de kant uitgaan van ‘ik-gerichtheid’ of het kan de kant uitgaan van het begaan zijn met het lot van de ander. We ervaren zelf of bewonderenswaardige goedheid van liefdevolle mensen; maar we ervaren of vernemen ook van waanideeën, van met gebrek aan respect voor mensenlevens in oorlog en geweld, misbruik, mensenhandel, in drang om te vernietigen. Wij, mensen, zijn gecompliceerde wezens, die kunnen pendelen tussen geluk en tragiek.
Wij zijn hier bijeen om ons geloof te vieren. In ons samenzijn zoeken we bij elkaar houvast in het luisteren naar teksten over de geschiedenissen van mensen met God zoals die opgetekend zijn in onze H. Schrift of Bijbel. Met name in het Evangelie, de Goede Tijding van Jezus Christus . We beluisteren daarin Gods visie op de waardigheid van de mens. Daarin zoeken we houvast. (Onze Paus Leo heeft daar onlangs in een rondzendbrief een beschouwing aan gewijd. Ik hoop, dat die spoedig in het Nederlands verschijnt. De brief heet ‘Magnifieke Mensheid’. Nu we vandaag bijeen zijn kunnen we onszelf afvragen wat de lezingen van vandaag ons te zeggen hebben. Laten we beginnen met het Evangelie. Matteüs, de auteur vermeldde in enkele zinnen drie onderwerpen in gezegden van Jezus. We hadden het ér zojuist over we op zoek kunnen zijn naar houvast in het leven. Wie vindt dat en waar? Jezus prijst zijn hemelse Vader. Niet de voorhanden autoriteiten van Jezus’ tijd; niet de groeperingen, die het voor het zeggen hadden en hun ‘op hun eigen ik gerichte wil ‘ oplegden aan hun medemensen, vinden inzicht en houvast, maar gewone mensen, die zijn als kinderen. Zij voelen aan wat belangrijk is in het leven, de dingen die we eerder hebben opgenoemd: werk, relaties, thuis zijn in het leven. Ze voelen aan dat ze deze dingen uiteindelijk niet zelf in handen hebben maar dat ze hen worden gegeven. Geloven wordt dan ‘het zich toevertrouwen aan Gods op mensen gerichte liefde’. Jezus zelf heeft met God een Vader-Zoonverhouding. Hij heeft ons geleerd dat God zich eveneens tot ons verhoudt als een Vader. (Straks bidden we samen het ‘Onze Vader’). Als wij dan houvast en hoop zoeken worden we uitgenodigd onze toevlucht tot Hem te nemen en wat daaraan hangt zelf gedragen heeft en draagbaar kan maken. De eerste lezing was uit het boek van de profeet Zacharia, profeet in Judea na de terugkeer van de ballingen uit Babylonië. Het gaat erover dat degenen, die echt vrede zijn toegedaan mensen zijn mensen zijn van eenvoud, nederigheid en bescheidenheid, afgekeerd van macht en gewelddadigheid, het tegendeel van wat we nu vaak zien. Mogen wij liefdevolle en op elkaar betrokken mensen zijn, die zich toevertrouwen aan de in Jezus Christus zichtbare ons liefhebbende God, bij Wie we steun vinden en de wederwaardigheden van het leven. Amen
Emiritus pastoor Reijnen.
