Preken

zondag 8-4-2018: 2e zondag van Pasen (beloken Pasen).

By 8 april 2018 No Comments

Lezingen: Handelingen 4. 32-35; 1 Johannes 5, 1-6; Johannes 20, 19-31

Na het op Pasen ten leven komen van Jezus, de gezalfde van God of de Christus, begint de geschiedenis van de gemeenschap van hen, die het stokje van Hem moeten overnemen. Die geschiedenis staat beschreven in het boek ‘de Handelingen van de Apostelen’. Ze werd geschreven door Lucas, de auteur van het Lucasevangelie. Beide boeken zijn geen gewone geschiedschrijving. Er steekt een bedoeling achter. Ze willen getuigenissen zijn over het heilzame werk van Jezus en de voortzetting daarvan door degenen die in Hem waren gaan geloven. Hoe leefden die eerste christenen? Waarop draaide die zich ontwikkelende gemeenschap? En kunnen we daar wat van leren? Welnu er heerste eensgezindheid in geloven in Jezus Christus en zijn bevrijdend optreden; het getuigenis van de 12 leerlingen van Jezus vormde de basis van het geloof; bovendien wat men had deelde men zuetrrlijke en broederlijk met elkaar; en men besteedde aandacht aan het gemeenschappelijk bidden. Aanvankelijk kwam men nog bijeen in de tempel. Dus de kenmerken waren: eensgezindheid in geloof; de belangrijke rol van de kerngroep van 12 apostelen die met Jezus was rondgetrokken; het delen met elkaar; en het samen bidden. Toch het nakomen daarvan kwam niet vanzelfsprekend tot stand. Het waren een soort idealen. Zelfs onder de twaalf leerlingen van Jezus was er sprake van twijfel. Gerelateerde afbeeldingZo bij de apostel Thomas in het Evangelieverhaal van vandaag. Die vroeg zich af of de Jezus van Pasen wel dezelfde was als die ze tijdens zijn leven, lijden en dood hadden gekend. Hij wilde feiten zien, de littekens van de wonden zien en ze aanraken. Ook is er over de christengemeenschap nog een ander verhaal waaruit blijkt, dat niet alles gladjes verliep. Niet iedereen was oprecht in het afdragen van geld voor de armen. Men hield bedragen voor zichzelf. Terwijl men dus een hoog ideaal had moest men ook echt moeite doen om er werkelijk aan te beantwoorden. Geloven en er zich naar gedragen waren en zijn niet vanzelfsprekend. Ze zijn altijd ook opgave. Kenmerk van de christenen was verder ook de vergeving: ‘wier zonden gij vergeeft’, zegt Jezus, ‘hen zijn ze vergeven’.

Thomas is door zijn twijfel bekend geworden als de ‘ongelovige Thomas’. De man is ons tot troost als ook wij bij tijd en wijle ook onze twijfels hebben bij het geloven in de ongelooflijke doorbraak van Pasen. Ook in onze tijd willen velen feiten zien, die hem overtuigen dat Jezus dezelfde is vóór en na Pasen. Thomas wordt op zijn wenken bediend als Jezus aan de leerlingen, inclusief Thomas verschijnt. Hij krijgt er wel een reprimande bij: Hij komt nl. pas tot geloof als hij gezien heeft. Jezus zegt tegen hem: ‘Zalig zij, die niet gezien en toch geloofd hebben’. Waarschijnlijk is dat door Lucas ook opgetekend met het oog op de massa’s gelovigen daarna. Die moeten het namelijk doen met het getuigenis van de apostelen en daar geloof aan schenken. Het andere verhaal, met in het geding het zusterlijk en broederlijk delen met de armen, vertelt van een stel, dat geld voor zichzelf hield in plaats het te besteden aan de armen.

Toch zijn de vier kenmerken of idealen van de eerste christengemeenschap nog altijd richtingwijzers voor de geloofsgemeenschappen ook van de onze: eensgezindheid in geloven op basis van het getuigenis van de apostelen; broederlijk delen en samenkomen voor gebed en overweging. Zij vragen om blijvende bezinning op de vraag of we daar als gelovigen, die door de doop deel uitmaken van de geloofsgemeenschap, voldoende aan beantwoorden? De godsdienstsocioloog Franz Xaver Kaufmann is van mening dat alleen de echt geëngageerde christelijke geloofsgemeenschap in onze tijd kans heeft te overleven. Het geloof in Jezus als de Christus, die door God uit de doden is opgewekt en leeft, en wij door onze doop zijn gaan delen in zijn verrezen leven moge ons behulpzaam zijn. Amen