Preken

Zondag 6 mei 2018. 6e zondag van Pasen.

By 7 mei 2018 No Comments

Processie naar Eyserheide, Kermis Eys
Lezingen: Handelingen 10, 25-26.34-35.44-48; 1 Johannes 4, 7-10; Johannes 15, 9-17.

Als je het Evangelie van vandaag moet geloven –en dat doen we toch- is de liefde de dragende kracht in het leven. De bron van alle liefde is God, die in Jezus mens geworden is. Hij heeft ons concrete levenslot met ons gedeeld, de vreugde en het verdriet, leven en (pijnlijke) dood, erkenning en vijandigheid. Naar ons geloof is God in Jezus mens geworden. Gezegd wordt dat waar liefde is er ook vreugde is, de vreugde omdat er mensen zijn die werkelijk van ons houden. Liefde gaat gepaard met vriendschap. Een vriend is een medicijn voor het leven, meent de Engelse abt Aelred van Rivaulx in de 12e eeuw. Vriendschap houdt in dat we acht slaan op wensen/aanwijzingen van je vrienden Je weet immers dat die voortkomen uit liefde voor jou. In het Evangelie heet dat het onderhouden van Jezus’ geboden Bovendien: ‘geen groter liefde kan iemand hebben dan dat hij zijn leven geeft voor zijn vrienden’.Gerelateerde afbeelding

Is liefde droom of werkelijkheid? Liefde kan iets zijn waarvan je droomt maar wat je niet ondervindt. Dat overkomt mensen, die geweld ondergaan (denk aan Syrie) of aan wier armoede niets wordt gedaan. Liefde als droom maar niet als werkelijkheid ondergaan achtergestelde en misbruikte mensen, mensen die men niet ziet staan wellicht omdat ze weinig aantrekkelijk lijken., niet mooi genoeg, niet slim genoeg om zichzelf te profileren. Werkelijke liefde vraagt klaarblijkelijk nogal wat en is niet vanzelfsprekend. Liefde vraagt bv. dat het eigenbelang gezien wordt niet zozeer in het alle aandacht schenken aan zichzelf, maar in het aandacht geven aan de ander. Die werkelijke liefde komt men tegen onder ons. Bijvoorbeeld in de onbaatzuchtige, zichzelf wegschenkende zorg voor elkaar. Die komt men tegen in het dagelijks trouw verrichte werk, in hartelijke aandacht voor elkaar, in de manier van omgaan met elkaars beperkingen en gebreken, in de trouw bij het verwerken van tegenvallers en in tijden van crisis. De liefde is de bron van veel andere deugden zoals eerbied voor de ander, geduld, ruimte bieden zodat de ander zich kan ontplooien. Liefde wil echter niet zeggen dat men over zich heen moet laten lopen; liefde erkent en aanvaardt eigen en andermans grenzen en brengt die ook ter sprake binnen de vriendschappelijke liefde. Gezien wat liefde vraagt kunnen we onszelf de vraag stellen of we werkelijk geloven in de liefde en in God als bron van liefde, die ons kracht geeft om werkelijk te leven vanuit het gebod van de liefde? Is ons menselijk falen niet een te gemakkelijk excuus om het er dan maar bij te laten zitten en het leven maar over ons te laten komen? Juist onze pogingen, bij al onze beperkingen, te leven vanuit het gebod van de liefde geeft aan ons christenen een eigen plaats in onze gekwelde, naar liefde verlangende wereld.

We vieren deze zondag hier op Eyserheide het gebaar van Jezus’ Laatste Avondmaal. Terwijl hij wist dat de overheden hem naar het leven stonden, brak hij brood en deelde het uit en liet hij de beker rondgaan. Daarmee gaf hij aan: ik houd van jullie, ik deel mijn leven met jullie, ik ben beschikbaar voor jullie. Het zegengebed over het brood en het delen van het Christusbrood met elkaar, moge ons helpen het leven in liefde te delen met elkaar.