Preken

Zondag 31 december: Feest v.d. Heilige Familie

By 31 december 2017 No Comments

Wat gaat zo’n laatste dag van het jaar allemaal door ons hoofd? We hoeven geen jaaroverzicht te maken zoals de TV. Wel is het goed even pas op de plaats te maken en stil te staan bij gebeurtenissen in 2017 die een bijzondere indruk hebben nagelaten. Misschien zijn er zaken waar we met dankbaarheid aan denken. Ook zijn er dingen gebeurd die ons verdriet deden en waardoor wij met zorg kijken naar de toekomst. Nou vertellen de lezingen vandaag over geloof, hoop en toekomst. En dat is precies wat wij nodig hebben op deze laatste dag van het jaar. Het helpt ons het afgelopen jaar in Gods hand te leggen en in vrede af te sluiten en het jaar dat voor ons ligt met vertrouwen tegemoet te gaan. Door zijn geloof – zo horen we – ging Abraham op weg naar een plaats die God hem wees. Door hun geloof kregen hij en zijn vrouw Sara een zoon en stonden ze aan het begin van een familie die zou uitgroeien tot Gods eigen volk. Het geloof van Abraham bezit zoveel kracht dat het hem in beweging zet om een onvoorstelbare en ongewisse toekomst tegemoet te gaan. De kracht van hun geloof maakt hem en zijn vrouw Sara vruchtbaar en zij ontvangen een zoon. Zo wijst de lezing ons erop: waar mensen durven geloven in God, mogen ze ook delen in zijn kracht. Dat kan wonderen te weeg brengen. Dat geldt niet alleen voor Abraham en Sara, maar ook voor ons. Hoe groter ons geloof, hoe sterker Gods kracht in ons werkzaam is. U zult vragen: ‘Hoe kom je aan zo’n geloof? Kijkend naar ons eigen geloof moeten we erkennen dat twijfels een grote rol blijven spelen.

Afbeeldingsresultaat voor de heilige familieOok in de evangelielezing horen we over de kracht van het geloof. Ze verhaalt hoe Maria en Jozef, zoals gebruikelijk in het joodse geloof, met hun zoon Jezus naar de tempel gaan om te danken en hem aan God aan te bieden. Daar treffen ze de oude Simeon. Hem was toegezegd dat hij niet zou sterven, voordat hij de Messias zou zien. In het kind Jezus herkent Simeon de Gezalfde van God, Hij die de mensheid redding zal brengen. Simeon looft en dankt God dat hij Jezus mag zien en in zijn armen houden. Voorts ontmoeten zij er de hoogbejaarde profetes Hanna. Ook zij herkent in het jonge Kind de Messias en brengt God hulde en dank. Wij vragen ons misschien af: waarom zijn het zulke oude mensen die ons ten voorbeeld worden gesteld vanwege hun geloof: Abraham en Sara, Simeon en Hanna? Waarom geen jonge mensen in de kracht van hun leven ? Misschien dat we het antwoord op deze vraag al vermoeden: aan alle vier is nl. beloofd dat hun diepste verlangen nog tijdens hun leven zal worden vervuld. En wat zien we? Als niemand het meer verwacht – zij zelf misschien ook niet meer – dan gebeurt het wonder alsnog en wordt de belofte ingelost. Deze verhalen drukken ons op het hart, dat wij nooit de hoop mogen opgeven. Hoop houdt ons alert en gaande. Deze verhalen zeggen duidelijk dat we altijd mogen vertrouwen op God en op de belofte die Hij aan mensen doet. Wat we ook tegenkomen, wat ons ook ten deel valt op onze levensweg: eens wordt alles ten goede gekeerd en komt het goed. Hierop te durven vertrouwen vraagt echter een geloof als dat van Abraham en Sara, of Simeon en Hanna.

Ook Maria en Jozef worden ons ten voorbeeld gesteld. Door met hun Kind naar de tempel te komen en het aan God toe te wijden, treden ze in de gelovige traditie van het volk Israel. Dat kan ons voor de vraag stellen hoe wij onze kinderen in contact brengen met ons geloof? We beseffen dat we alleen geloof kunnen overdragen dat ons aanspreekt en waar we zelf van leven. Daarbij gaat het ook over zaken als: hoe gaan wij om met onze kinderen en met andere mensen? Waar besteden wij onze tijd aan; wat krijgt de meeste aandacht? Waar geven we ons geld aan uit? Het gaat over thuis bidden en naar de kerk gaan om ons geloof te vieren; over rituelen rond Advent en Kerstmis, de vastentijd en Pasen; rituelen rond geboorte en sterven enz.

Maria en Jozef verbazen zich over wat de herders vertellen en over de woorden van Simeon. Maria blijft er over nadenken, horen we. De manier waarop Jezus later vertelt over zijn Vader in de hemel zal hen verbaasd hebben, alsook zijn bekommernis om zieken, zondaars en anderen die geminacht werden. Zijn bevrijdend optreden onder mensen heeft hen enerzijds blij gemaakt, maar ook met zorgen vervuld, zoals alle ouders als hun kinderen eigen wegen gaan.

Wij staan vandaag op de drempel van een nieuw jaar. Dank zij Jezus en het geloof van onze ouders durven wij het afgelopen jaar toe te vertrouwen aan Gods barmhartigheid en het in zijn handen te leggen, met ups en downs zo als het geweest is. Met hoop en vol verwachting, maar ook met aarzelingen en zorgen beginnen we straks aan 2018. We mogen onze zegeningen tellen en God danken voor wat ons geschonken is in het afgelopen jaar. Tevens mogen wij bidden dat zijn H. Geest ons te hulp komt, zodat ons aarzelende geloof gaat lijken op dat van Abraham en Sara, van Simeon en Hanna en van Jezus zelf.
Ik wens U voor straks een goede jaarwisseling en vooral een gezegend en ZALIG 2018 ! Vrede en alle goeds. AMEN