Preken

Zondag 30-12-2018: Feest van de H. Familie.

By 30 december 2018 No Comments

Als je het begin van een verhaal niet kent, is het moeilijk om het vervolg te begrijpen. Daarom enkele woorden vooraf: Elkana heeft twee vrouwen: Hanna en Penina. Penina heeft kinderen. Dat betekent sociaal gezien zekerheid voor je oude dag. Bovendien werd het religieus beschouwd als een teken van goddelijke zegen. Hanna is tot nu toe onvruchtbaar gebleven. Dat veroorzaakt rivaliteit tussen beide vrouwen. Een vrouw die haar man geen kinderen kon schenken, gold in die dagen als tweederangs. Het werd beleefd als schande. Dat knaagt aan Hanna en daarom is ze vorig jaar naar het heiligdom van Silo gegaan om God te vragen om een kind. God heeft haar smeekgebed verhoord en ze is moeder geworden van een zoon. Samuel noemt ze hem, want – zo zegt ze – ‘Ik heb hem aan de Heer gevraagd’. De geboorte van een zoon zou de rivaliteit tussen beide vrouwen kunnen versterken, maar Hanna verhindert dit door haar keuze haar zoon aan God af te staan. Gerelateerde afbeeldingAls hij voor zijn voeding niet meer van haar afhankelijk is, brengt ze haar kind naar het heiligdom en vertrouwt hem toe aan de priester Eli. Voor ons onbegrijpelijk: een moeder die haar kind afstaat, maar ze doet het. Ze laat haar kind los en vertrouwt hem toe aan de Eeuwige. Hij mag zijn eigen weg gaan. Hij groeit op in de tempel en dient daar God,zo lezen we.
Het Evangelieverhaal gaat over Jezus,twaalf jaar oud. Dat betekent in het Jodendom dat je op drempel staat van je volwassenheid. Er wordt van je verwacht dat je voortaan leeft volgens de voorschriften van de Joodse Wet. Jezus is met zijn ouders op pelgrimstocht naar Jerusalem om daar Pasen te vieren. Dat deden ze ieder jaar. Zijn ouders zijn vrome Joden die trouw de Wet volbrachten. Toen hun kind acht dagen oud was, hebben ze Hem laten besnijden. Op de 40e dag brachten ze hun kind naar de tempel om het daar aan God op te dragen en nu hebben ze volgens hun gewoonte in Jerusalem Pasen gevierd en zijn ze op de terugweg. Na één dag ontdekken ze dat Jezus zich niet bij het reisgezelschap bevindt. Wat zullen ze zich verwijten hebben gemaakt. Hebben ze hem dan toch te veel vrijheid, teveel vertrouwen gegeven? Blijkbaar is Hij zijn eigen weg gegaan. Er zit voor Maria en Jozef niets anders op dan terug te gaan naar Jerusalem en Hem daar te zoeken. Drie dagen doen ze erover.Gerelateerde afbeelding Dan vinden ze Hem in de tempel, tussen de leraren. Als een leerling zit Hij daar, luistert en stelt vragen. Luisteren, open staan, nieuwsgierig zijn, vragen, doorvragen. Zo leert Jezus in gesprekken met de leraren de Wet en de Profeten kennen. Zo vinden zijn ouders Hem terug te midden van leraren die Hem inwijden in de geheimen van God. Daar is Jezus, 12 jaar oud, blijkbaar al mee bezig: met de dingen van zijn Vader. Zijn ouders snappen het niet. Misschien mag je zeggen: Jezus onthult hier zijn afkomst én zijn bestemming. Net zoals de kleine Samuel thuis was in de tempel, zo geldt voor Jezus dat Hij kind aan huis is bij God. Hij gaat vervolgens met zijn ouders mee terug naar Nazareth waar Hij verder opgroeit.
Als ouders wil je graag je geloof aan je kinderen doorgeven. Ik denk dat het daarbij niet gaat om je kinderen godsdienstles te geven, maar dat je hen vragen stelt; dat je niet bang bent te vertellen wat je zelf gelooft en wat dat voor je betekent; wat dat geloof met je doet. Dat is niet makkelijk, maar wel van onschatbare waarde vanwege de band die je hebt met je kinderen. Een eerlijk antwoord en een sprekend voorbeeld: dat doet wonderen in de opvoeding. En oprechte belangstelling voor gedachten, ervaringen en vragen van je kinderen. Je eigen twijfels hoef je niet te verbloemen. Ze geven misschien aanleiding tot een eerlijk gesprek.Gerelateerde afbeelding Ouders zijn immers geen allesweters, evenmin als priesters en catecheten. Kinderen mogen merken dat ook wij zoekende gelovigen zijn, net als zij. Onze kwetsbaarheid is geen teken van zwakte en ongeloof, maar een bewijs dat wij elkaar als zoekende gelovigen serieus nemen en respecteren. Tot slot dit: Weet U wat zo bijzonder is aan dit verhaal van de 12-jarige Jezus? Op het eind van het Lucasevangelie gaat Jezus nl. opnieuw naar Jerusalem en dat gebeurt opnieuw met Pasen. Hij gaat er zijn levenseinde tegemoet. Hij gaat verloren in de dood. Opnieuw is Jezus kwijt, drie dagen lang. Opnieuw gaan er mensen op zoek, vrouwen. Zij vinden Hem niet. Zijn graf is leeg en engelen zeggen hun: ‘Waarom zoeken jullie de Levende bij de doden? Hij is niet hier. Hij is opgewekt uit de dood.’ ’s Avonds loopt Hij met mensen op naar Emmaus als een vreemde, als een leraar die de Schriften uitlegt, te beginnen bij Mozes en de Profeten. Het moment van herkenning is het breken van het brood. Medechristenen, geldt ook niet voor ons: als we hier samenkomen rond zijn Woord en Tafel mogen wij ons dicht bij Jezus weten. Als wij Hem zoeken, laat Hij zich vinden, hier/nu in ons midden: als een Leraar die naar ons luistert en ons vragen stelt. Als wij Hem toestaan met ons mee te gaan blijkt Hij onze reisgezel te zijn, die ons voedt met de dingen van zijn Vader’. Zo mogen ook wij kind aan huis zijn bij God. Laten wij bidden dat het zo mag zijn.
AMEN.