Preken

Zondag 3-6-2018: Sacramentsdag. (Piepert).

By 4 juni 2018 No Comments

Lezingen Exodus 24, 3-8; 1 Korintiërs 11 23-26; Marcus 14, 12-16.22-26

Tijdens de voorbereiding op de 1e Communie laten we aan de ouders een dvd zien meteen serie opnamen gemaakt van een kunstwerk van Eric Wijnants. Het stelt een wereldbol voor met daarbuiten zon en maan. Op die wereldbol worden de oerelementen uitgebeeld: vuur (en daarmee licht) aarde, lucht en water. Maar het kunstwerk geeft ook de uitersten weer van ons menselijk handelen In het ene uiterste grijpt men elkaar naar de keel en staat elkaar naar het leven; in het andere uiterste deelt men met elkaar het brood en geeft elkaar te drinken, m.a.w. men deelt het leven met elkaar. De wereldbol van Eric Wijnants zit derhalve vol symboliek. Parallel aan de afbeeldingen draait een bandje met de geschiedenis van onze Eucharistie of H. Mis. Het begon met een dankfeest voor de eerste vruchten van de aarde. Omdat men de aarde met al wat daar op is als een vrucht zag van Gods scheppende liefde droeg men die eerste vruchten op aan God, at men ervan en at er vlees bij van pasgeboren lammeren. Het tot meel gemalen graan was vers, er was nog geen zuurdeeg of gist van gemaakt, dus men bakte er ongedesemde broden van. Die kun je in onze supermarkten krijgen onder de naam ‘matses’, plat, rond, brood. Dat is dus het oorspronkelijke feest. Toen de 12 stammen van Israël omwille van hongersnood in eigen land naar Egypte trokken, waar hun broer onderkoning was werden ze tot slavernij gebracht. Maar God houdt niet van slavernij, van wat dan ook. Mozes kreeg van God de ingeving het volk te bevrijden en organiseerde de uittocht. Juist op de dag van de eerste vruchten en de ongedesemde broden vertrokken de Joden uit Egypte, staken de Rode Zee over en waren veertig jaar onderweg als nomaden door de woestijn. Die uittocht werd de tweede laag van het feest. Ieder jaar werd de uittocht gevierd met Pesach (Pasen) en werd het daarbij behorende verhaal verteld op vraag van het jongste kind: ‘Vader, waarom is deze avond zo anders dan andere avonden’. Ook Jezus hield met zijn leerlingen het Paasmaal en herdacht met hen de uittocht uit de slavernij. Maar het Laatste Avondmaal, dat Jezus met zijn leerlingen hield, werd een bijzondere gebeurtenis. U hebt dat kunnen horen in de lezing van het Evangelie in de versie van Marcus. Het zegengebed dat Jezus uitsprak was een dankgebed voor de schepping met zijn eerste vruchten. Dat afscheidsmaal was voor de christenen de inleiding op Jezus’ lijden, dood en opstanding. Jezus was de voor het heil van de mensen beschikbare dienaar tot de dood toe. ‘Daarom heeft God Hem hoog verheven en Hem de naam geschonken, die elke naam te boven gaat’ zegt Paulus in zijn brief aan de Filippenzen (hst2,9). Het vieren van de herinnering daaraan aan dat laatste avondmaal met alles wat daarop volgde werd dé viering van de christenen. Die viering vond plaats op de zondag, de dag des Heren. Men kwam er naartoe uit dankbaarheid, dankzegging, eucharistie-dankzegging, niet omdat het verplicht was. Gerelateerde afbeeldingIn de 13e eeuw kwam Juliana van Cornillon uit Luik op de gedachte om op een aparte dag buiten we Witte Donderdag bijzonder aandacht te schenken aan het Brood dat na de Eucharistieviering was overgebleven, waarin Jezus Christus tegenwoordig en bewaard in de kerk. In 1264 werd het een verplichte feestdag. In 1277 trok de eerste Sacramentsprocessie door Keulen.

Herinneren we ons op deze Sacramentsdag de oorspronkelijke dankbaarheid b.g.v. de eerste vruchten; herinneren we ons dat God geen slaven wil van wat dan ook maar vrije mensen. Herinneren we ons wat Jezus voor ons deed in leven, sterven en opstanding tot een leven waarin wij delen door ons doopsel; en zijn we hier op deze morgen bijeen, niet omdat het moet, maar omdat we dankbaar zijn en ertoe geroepen zijn brood en leven met elkaar te delen. Amen AR.