Preken

zondag 3-2-1019: Maria Lichtmis.

By 3 februari 2019 No Comments

Vandaag komt het kerstgebeuren tot een afronding. Zo herinner ik me hoe in mijn jeugd de kerststal bleef staan tot na dit feest van Maria Lichtmis. Vandaag op de 40e dag van Jezus’ geboorte vieren wij een derde aspect van het mysterie van de openbaring van Jezus als Messias,. Eerst waren het de herders aan wie Jezus geopenbaard werd. Vervolgens de wijzen uit het oosten. Vandaag ontmoet Jezus voor het eerst zijn volk in de personen van Simeon en Hanna. Door de Geest gedreven is Simeon naar de tempel gekomen. En nog voordat het Kind Jezus aan Jahweh, God wordt opgedragen, draagt Simeon het Kind al in zijn armen. Hij voelt: dit is de beloofde Messias; hij weet: dit is de gezalfde des Heren en zegt: dit is het heil voor alle volken.
Waar moet je beginnen met opruimen, als kinderen of volwassenen er een puinhoop van hebben gemaakt? Vaak is het beste om maar in een hoekje te beginnen, zodat er langzaam maar zeker wat orde komt in de chaos en je het weer ziet zitten. Als je helemaal in het donker zit, is het zaak om ergens een lichtje aan te steken, zodat je je kunt oriënteren en de schakelaar ontdekt om de ruimte te verlichten. Maria en Jozef – zo vertelt Lucas – volgen gewoon de gebruiken van hun godsdienst. 40 Dagen na de geboorte brengen ze het Kind Jezus naar de Tempel, het huis van God. Ze volgen de gebruikelijke riten. Zo hebben onze ouders ons ook naar de kerk gebracht om gedoopt te worden. Tot zover niets bijzonders. Maar de ontmoeting met Simeon en Hanna maakt dit gebeuren bijzonder. Want Simeon zegt in wezen, dat God met dit Kind iets nieuws begint. God begint op een klein plekje van de aardbol met de bedoeling dat er op de hele wereld wordt ‘opgeruimd’  en orde geschapen. Je moet toch ergens beginnen. God  begint door in dit Kind een glimp  van Zijn licht te brengen. Hij wil met zijn licht mensen ontmoeten. Aan ons de vraag of wij Hem willen ontmoeten?  Maria en Jozef zullen wel geschrokken zijn. Immers wat wordt er allemaal gekoppeld aan hun Kind dat amper 40 dagen oud is! Zij hebben enkel de bedoeling Hem aan God toe te wijden. Onze ouders hebben dat bij ons Doopsel ook gedaan. En wat is er van ons geworden?  Wat gebeurt er als je aan God wordt toegewijd en er helemaal naar gaat leven? In de oude Simeon zien we een sprekend voorbeeld: hij is niet voortdurend bezig met zichzelf, klaagt niet over zijn oude dag, etaleert niet al zijn pijntjes en kwaaltjes. Hij is gefascineerd door deze  twee jonge mensen en ziet in dit kind een nieuw begin. De stokoude Hanna kan alleen nog maar bidden en dankt God om de geboorte van dit nieuwe leven. Dit Kind, 40 dagen oud, is een teken van hoop en wekt nieuw vertrouwen. Simeon spreekt een zegen uit over dit Kind en zijn ouders, maar zijn woorden zijn vol contrast: ‘Dit Kind is ook bestemd tot een teken van tegenspraak, opdat de gezindheid van vele harten openbaar moge worden’.  Welke de gezindheid van Jezus is maakt het vervolg van zijn levensverhaal  ons duidelijk: Hij zal een leven leiden dat volledig beheerst wordt door liefde tot zijn hemelse Vader en tot zijn naasten. Een manier van leven die desondanks de nodige weerstand oproept.  Al roepen wij met zijn allen dat die Man uit Nazareth het bij het rechte eind heeft gehad, toch komt er aan het licht wat Simeon heeft voorzegd: de gezindheid van velen wordt openbaar. Zolang wij alleen maar praten over Jezus-en-zijn-boodschap en het Evangelie naar onszelf toe uitleggen en snijden op onze maat, zolang zal er niets wezenlijks veranderen. Als Jezus’ woorden echter ons hart raken en wij in beweging komen om onrecht aan te wijzen en waar mogelijk te corrigeren, dan lijkt het alsof het Licht uit de tempel zich tegen ons keert. Dan blijkt dat het Evangelie ook een zwaard kan zijn, dat mensen in hun ziel treft. De Geest die Simeon en Hanna ertoe aanzette om naar de tempel te gaan en uit te zien naar dit Kind, is ook de Geest die Maria en Jozef gaande heeft gehouden, door alle licht en donker heen. Maria kon zien, soms even, dat in haar Kind de zegen van de Eeuwige concreet werd en het heil inderdaad onder de mensen werd gebracht.  Ook  wij zijn geroepen om licht te dragen!  Wij worden geroepen om licht te brengen waar het donker is, daar waar mensen elkaars leven verduisteren. We kunnen soms niet veel doen, maar we kunnen wel het licht van onze toewijding brengen en het laten schijnen voor mensen die daarop zitten te wachten en daar naar uitzien. Het is vaak al voldoende, als we wat warmte brengen, want dat werkt aanstekelijk. Het maakt nl. dat anderen zelf ook weer wat warmte en licht brengen in onze verkilde samenleving.
Om die genade willen wij ook samen bidden.  AMEN