Preken

Zondag 27-1-2019: 3e zondag door het jaar.

By 28 januari 2019 No Comments

Lezingen: Nehemia 8, 2-4a.5-6.8-10; 1 Korinthe 12, 12-30; Lucas, 1, 1-4; (4,14-21).

Er wordt tegenwoordig veel gesproken over ‘nepnieuws’. Dat doet de vraag rijzen: kunnen we tegenwoordig nog aan op de waarachtigheid van het nieuws dat ons wordt voorgeschoteld? Nepnieuws probeert, als ik het goed begrepen heb, ons met valse voorlichting op de hand van iemand te krijgen die bepaalde, verborgen belangen nastreeft? Nepnieuws probeert ons dus voor iemands karretje te spannen, is niet waarachtig ofschoon het zich wel als feit voordoet. Dat veroorzaakt wantrouwen. Nu zit er altijd wel enige interpretatie in wat men in nieuws te horen of te zien krijgt. Niet voor niets zijn er verschillende kranten, tijdschriften en TV-zenders. Ze kijken en berichten allemaal vanuit hun eigen gezichtshoek. Dat is normaal, dat weet ook iedereen bij enig nadenken.
Er zijn verschillende soorten nieuws, bijvoorbeeld: over uitvindingen op het gebied van wetenschap en techniek; er is nieuws over verkiezingen en over de politieke, maatschappelijke en economische situatie in de diverse landen in de wereld; er is nieuws over ons leefmilieu; nieuws over de verdeling van armoede en rijkdom; nieuws over oorlog en vrede, nieuws over de krachtsverhoudingen op aarde; er is nieuws over godsdiensten en over wat al of niet van deze tijd gevonden wordt. Zij hebben allemaal met ons leven te maken.
Iedere keer als wij bijeenkomen voor het vieren van ons geloof wordt er ook over allerlei zaken gesproken. Het is geen nieuws in de zin waarop wij dat woord tegenwoordig verstaan, nieuws zoals ons dat wordt voorgeschoteld in de krant of op de TV. Toch bedoelen de Bijbelverhalen  ons het nodige bij te brengen over onderwerpen die te maken hebben met waarachtig en goed leven als mens, als christen. De bijbel doet dat over het algemeen op een verhalende manier. Verhalen kunnen in alle tijden verteld worden en hebben ruimte, zodat iedere tijd zich kan afvragen: wat valt er voor ons uit te leren.
Hoe dat werkt zien we in de eerste lezing van vandaag uit de H. Schrift. De nakomelingen van de ballingen, eertijds versleept naar Babylon, zijn terug mogen keren naar hun land. Ze hebben in de vreemde zo goed en zo kwaad als het ging vastgehouden aan hun van godsdienst doorweven gewoonten en gebruiken en hebben elkaar hun thuisverhalen doorverteld. In onze situatie zouden we kunnen denken aan vluchtelingen, die na het ontstaan van rust, terug kunnen en willen terugkeren naar hun eigen land om dat weer op te bouwen. Ze waren elders vreemden, maar hielden vast aan hun eigen cultuur. Nu bevinden ze zich weer op eigen bodem, werken aan de wederopbouw en vinden er de oude boeken terug met verhalen waaruit hun geschiedenis was opgebouwd. Ze raken diep ontroerd als hen daaruit hardop wordt voorgelezen. Ze horen hun oude levensverhalen terug vol van wijsheid. Wat hebben ze deze gemist. Ze trekken er hun lessen uit voor een waardevol menselijk leven in de huidige tijd, verbonden met God en met elkaar.
In de Evangelies treedt Jezus op als een nieuwe profeet, die de kern van de oude verhalen benadrukt. Lucas gaat die verhalen nauwkeurig nog eens na want hij wil niet dat aan de mensen nepverhalen worden voorgehouden. Hij schrijft zijn bevindingen op ‘met de bedoeling de betrouwbaarheid aan te tonen van de leer waarin wij onderwezen zijn’. Bij alle nieuws, dat ons overspoelt, waarachtig en nep, kunnen we blijven rekenen op de wijze lessen omtrent waarachtig menselijk leven in de verhalen van het Evangelie Zij pleiten voor verbondenheid en betrokkenheid op elkaar, op God en op het achterwege laten van het kwaad. Het is jammer dat vele mensen mede door afnemend kerkbezoek de verhalen niet meer horen. Wellicht zullen ze ooit de verhalen terugvinden en ontroerd raken omdat ze daarin herkennen wat hen eigenlijk en ten diepste dierbaar is. Ik zou zeggen: blijf komen, ook als het moeite kost om tijd vrij te maken, om naar  het Evangelie te luisteren en ervan te leren. AR