Preken

Zondag 26-2: ZORGEN IN VERTROUWEN

By 1 maart 2017 No Comments

Wat hebt U gedacht bij Jezus’ woorden in het Evangelie van deze dag? Vrome praat! Ik maak me wel zorgen voor de dag van morgen. Ik maak me zorgen dat onze aarde niet ten onder gaat aan verkwisting en uitbuiting. Wie maakt zich geen zorgen over de vrede met die aanslagen en dreigingen van terroristen? We maken ons wel degelijk zorgen over spanningen in onze gezinnen, families en onze buurt. De boodschap van Jezus lijkt wel haaks te staan op wat wij meemaken. Wat moeten we ermee? Luisteren en snel wee vergeten? Maar Jezus is een ziener, een Man met een profetische visie. Hij blijft niet hangen in wat wij dagelijks meemaken. Nee, Hij schetst een ideale wereld. Dat wil niet zeggen dat Hij de ogen sluit voor de realiteit. Het Evangelie vandaag is een fragment uit de Bergrede, de ‘ínaugurale rede’ van Jezus zou je kunnen zeggen. Het is zijn ‘verkiezingsprogramma’. Als een nieuwe Mozes richt Hij zich tot zijn toehoorders en schetst een nieuwe levensstijl. De Bergrede is de nieuwe Thora, de nieuwe leefregel voor de volgelingen van Jezus. Hij gaat uit van alles wat het Eerste Verbond aan goeds heeft gebracht aan het volk Israël, maar zegt ook telkens: ‘ Ik zeg jullie..’ M.a.w. Wat eens geweest is en de nieuwe realiteit van Jezus worden aan elkaar gekoppeld. Ook de werkelijkheid van alledag en het visioen van het Rijk van God dat Jezus voor ogen staat.
Gaat het er in de liturgie van dit weekend om je geen zorgen te maken? Nee, het gaat Jezus om een leven in vertrouwen: vertrouwen in elkaar en vertrouwen in God. In wezen zegt Jezus: ‘Kijk toch naar de wonderen van de schepping; laat je betoveren door de schoonheid van de natuur en verwonder je over de zorgeloosheid van vogels en bloemen. Laat dat eens op je inwerken en realiseer je dat de hemelse Vader hen voedt en kleedt. Als God zo doet met bloemen en vogels, hoeveel te meer zal Hij dan niet zorgen voor jullie?’ Het gaat Jezus dus om een leven in vertrouwen, een vertrouwen dat gevoed wordt door het bidden van het ‘Onze Vader’, het centrale gedeelte uit de Bergrede en het centrale gebed van de christenen. In het ‘ Onze Vader’ spreken we God aan als Grond van ons bestaan, als Degene die het beste met ons voorheeft, als Richtingwijzer voor een zuiver bestaan waarin mensen met elkaar leven in verbondenheid. Wie leeft in vertrouwen, heeft gewoon dezelfde zorgen die iedere mens op aarde heeft of eens zal krijgen. Maar door het vertrouwen kun je er wel anders mee omgaan. Wie leeft in vertrouwen kijkt net even verder dan wat onmiddellijk voorhanden is. Wie leeft in vertrouwen neemt de zaken zoals ze zijn, maar plaatst ze wel in het licht van God.
Dat is ook wat we bij sommige mensen waarnemen. Daarvoor hoef je niet eens je licht op te steken bij de heiligen. Zo kom je ouders tegen, die rustig blijven als hun kinderen puberstreken uithalen. Ze weten dat het eens anders zal worden. Ze blijven vertrouwen. Een vrouw die ondanks haar dodelijke ziekte haar man en kinderen blijft bemoedigen. Zij blijft vertrouwen. Een gemeenschap die zich inzet voor verzoening tussen strijdende partijen en de moed niet opgeeft Zij blijft vertrouwen, omdat er Eén is geweest die na zijn verrijzenis tot zijn leerlingen heeft gezegd: ‘Vrede zij met jullie’…..
Deze houding van vertrouwen staat in tegenstelling tot een mentaliteit die al zijn troeven zet op de mammon, ook wel de geldduivel genoemd, zucht naar bezit en rijkdom en allerlei andere zaken waarmee mensen hun leven proberen veilig te stellen. Jezus stelt: ‘Als je alsmaar bezig bent met het veilig stellen van je eigen leven ( met de mammon), dan verlies je je aandacht voor wat ons het meest ter harte moet gaan: nl. het zoeken van Gods Koninkrijk en zijn gerechtigheid: d.w.z. het zorgen dat alles en iedereen tot zijn recht komt. Jezus zegt in het Evangelie van deze dag niet: ‘Laat je maar lekker verwennen door God. Die zorgt immers overal voor’. Néé, Hij drukt op de alarmbel van de gerechtigheid. Hij zegt: ‘Gebruik je energie voor de dingen die er écht toe doen’ Jezus trekt niet in twijfel dat we goed voor onszelf moeten zorgen, maar wijst ons op al die mensen die buiten de boot vallen, mensen die elementaire levensbehoeften moeten missen, niet voor zichzelf kunnen zorgen en niet delen in onze welvaart. Gods Koninkrijk wordt pas zichtbaar en tastbaar, waar iedereen recht wordt gedaan. Als we daarvoor durven ijveren, gaan we met andere ogen naar Gods schepping kijken. Dan worden andere zaken belangrijk. Het lezen uit de Bijbel en het breken en delen van Brood en Beker(Eucharistie) zijn voor ons Bron van vertrouwen, als wij er tenminste op in willen gaan. Zij voeden ons vertrouwen en wijzen ons richting om met alles wat we meemaken te kunnen omgaan. En als we ons soms zorgen maken, dan is het niet meer als voorheen. Wij vertrouwen ons toe aan de zorg van God voor ons, zijn mensen. Wij vertrouwen erop dat de goede God ons voldoende energie zal geven om met alles wat ons overkomt op een goede manier om te gaan. Zo leven wij van vertrouwen. Dat is een veilige grond! AMEN.