Preken

Zondag 22-7-2018: 16e zondag door het jaar.

By 23 juli 2018 No Comments

Lezingen: Jeremia 23, 1-6; Efeziërs 2, 13-18; Marcus 6, 30-34

We weten allemaal, beste mensen, dat er leiding moet zijn in een samenleving en dat als men iedereen individueel maar zijn gang laat gaan het een chaos wordt. Er zal leiding moeten zijn, die de vele opvattingen samenbrengt en er orde in schept. Leiders voelen zich vaak geroepen om de belangen van hun volk, zoals zij die zien, te dienen. Ze stellen zich kandidaat. Maar ze moeten wel gekozen worden, aangewezen of benoemd. Politiek is dat zo, in het bedrijfsleven is dat zo, maar ook in geloofsgemeenschappen.
Koningen en leidinggevenden in het oude Israël worden herders genoemd. Denk aan de eerste lezing van vandaag uit de profeet Jeremia. Ook Jezus Christus noemt zichzelf herder: ‘Ik ben de goede herder. Ik geeft mijn leven voor mijn schapen’. Het Evangelieverhaal van vandaag geeft weer dat liefde voor de mensen in nood de drijfveer is van Jezus’ herder zijn van mensen. Als Hij rust zoekt met zijn leerlingen komen mensen naar Hem toe. Hij heeft niet eens tijd om te eten. Zijn voorbeeld is het model voor de christelijke herders tot in onze dagen. Hun taak is dienstbaar te zijn aan het heil of het heel worden van mensen, individueel en gezamenlijk. De basis daarvan is zoals bij Jezus de liefde voor mensen en voor wat we allemaal meemaken.
Binnen de katholieke kerk is een bisschop van een bisdom dé herder in het territorium dat aan hem is toevertrouwd. Hij heeft de volheid van het herdersambt van Jezus Christus. Hij kan evenwel niet overal tegelijk zijn en daarom heeft hij priesters, diakens en pastoraal werkenden als zijn helpers. Maar er is een groot verschil in de manier van bisschop zijn. Afbeeldingsresultaat voor bisschop wiertzBisschop Lemmens, zeventig jaar geleden, toen het geestesklimaat in onze provincie nog katholiek was, was anders bisschop als bisschop Wiertz. Die moest herder zijn in een veranderende wereld, te midden van mensen met hun eigen opvattingen, te midden van gelovigen, die zich mondig genoeg voelen om zelf uit te maken of, wat en hoe ze willen geloven, terecht of niet. Uit de reacties bij zijn afscheid blijkt dat hij het goed gedaan heeft. Zijn voorbeeld was daarbij paus Franciscus. Die haalt mensen naar zich toe, nodigt uit, ontvangt, gaat op hen toe.
Kerkelijke leiders maken in deze tijd zelf een leerschool door. Goede herders erkennen, dat God aanwezig is in de mens, door Hem geschapen. Herders zijn gebaat met een luisterend oor voor mensen en hun verhalen. Ze hebben respect voor de levensweg die mensen gaan. Van de andere kant is daar het Evangelie, de Goede Tijding van Jezus. Hij kent het goede en het kwade in de mensen. Hij roept zijn toehoorders op hun toevlucht tot Hem te nemen: ‘Kom naar mij, jullie die vermoeid zijn en onder lasten gebukt gaan, dan zal ik jullie rust geven’ (Matteüs 11, 28). Gerelateerde afbeeldingDie uitnodiging komt voort uit zijn begaan zijn met mensen, zoals blijkt uit de laatste zin van het Evangelie van vandaag: ‘Hij voelde medelijden met hen, want ze waren als schapen zonder herder; en Hij begon hen uitvoerig te onderrichten’. Een eigentijdse herder als onze Paus brengt zijn geloof in Jezus en zijn Evangelie in praktijk. Hij laat het zien en hoopt dat christelijk geloven weer gaat aanspreken. En mensen, gelovigen en ongelovigen, zijn enthousiast, meer dan menig kerkelijke leider, die vreest dat zijn status erdoor wordt aangetast. De huidige goede herders leven met de vraag kan ik onze gelovigen zover helpen, dat ze in vrijheid en verantwoordelijkheid bijdragen aan het tot stand komen van een wereld zoals God die wil, een wereld van liefde en gerechtigheid? Jezus’ Goede Tijding wordt aan mensen aangeboden en niet afgedwongen. Bidden we vandaag voor een goede, nieuwe bisschop, een herder die luistert en toch ook zijn mensen onderricht. Bidden we, dat het niet aan de herders zal liggen, zoals in de tijd van Jeremia, dat mensen verloren lopen. Mogen wij allen door ons leven als christenen in liefde en gerechtigheid een herderlijke taak vervullen in onze moderne, vaak voor veel mensen veel te harde wereld. AR