Preken

Zondag 21-10-2018: Missiezondag.

By 22 oktober 2018 No Comments

29e ZONDAG DOOR HET JAAR B 2018 (Missiezondag) (‘God is ons een toevlucht en sterkte’ Psalm 46).
Lezingen: Jesaja 53, 10-11; Hebreeën 4, 14-16; Marcus 10, 35-45

Het is noodzakelijk, beste mensen, dat er besturen zijn op politiek, economisch, sociaal en religieus gebied, want als ze er niet zouden zijn, zou -bij zoveel meningen- ons bestaan chaotisch worden. Besturen, het bekleden van een hoge positie verschaft noodzakelijk invloed, macht en aanzien. Maar daar zit ook precies de verleiding. Het hebben van macht immers kan leiden tot misbruik, geldingsdrang, eerzucht en heerszucht. Het hebben van macht over anderen leidt tot, bijvoorbeeld, gevallen van misbruik waar dan ook: in kerkgenootschappen en hun instellingen, in internaten, in sportorganisaties, dans- en toneelscholen of zelfs thuissituaties . Deze volstrekt verwerpelijke misbruikgevallen vinden hun oorzaak in de ongelijkwaardige positie van slachtoffer en misbruikpleger. Men is opvoeder, trainer, ouder en is daardoor de meerdere van degene die opgevoed of getraind wordt en maakt misbruik van die positie. Bij de kerken wordt die positie ook nog gesteund door haar hoge morele standaarden, die ze erop na houdt, maar waar niet iedereen, ook niet van het kerkelijk kader, zich aan houdt. Zo kunnen er ook negatieve gevolgen genoemd worden van macht op politiek , economisch en sociaal gebied.
Zulke negatieve uitwerking van het hebben van macht strookt niet met de opvattingen over eerste en voornaamste zijn volgens het Evangelie, de goede tijding vn Jezus. Als een paar leerlingen Jezus vragen om de voornaamste posities in zijn koninkrijk zegt hij op de eerste plaats: daar ga ik niet over; vervolgens geeft hij een uiteenzetting over waar het in het Koninkrijk Gods om gaat: (in de vertaling van 2004: wie van jullie de belangrijkste wil zijn, zal de anderen moeten dienen en wie de eerste wil zijn zal ieders dienaar moeten zijn, want ook de mensenzoon is niet gekomen om te dienen en zijn leven te geven als losgeld voor velen’.Afbeeldingsresultaat voor god is onze toevlucht en sterkte De dienaar heeft het belang van de ander voor ogen en niet zijn eigen behoeftebevrediging. Integendeel, al dienende wordt zijn leven hoe langer hoe meer door het dienaar zijn bepaald. Zo was dat bij Jezus zelf. De kerk mag nu lijden onder de vaak ook nog toegedekte schandalen van misbruik en daardoor heel veel gezichtsverlies hebben geleden, dat laat onverlet, dat er in de loop der eeuwen tallozen geweest zijn, die de oproep van Jezus tot dienen op de juiste manier hebben verstaan en er gehoor aan hebben gegeven. Op deze missiezondag mogen we ons dat best eens realiseren. De motivatie van deze mensen was hun verlangen om mensen te dienen vanuit hun geloof in Jezus en gestimuleerd door zijn voorbeeld. En de motivatie van Jezus zelf was zijn relatie met God: ‘God was zijn toevlucht en sterkte’. Uit God leefde hij onder ons. Tot God leerde hij ons bidden. Dat geeft aan het leven van gelovige mensen een nieuwe dimensie: de dimensie van het gelovige vertrouwen, dat we –wat er ook gebeurt, wat ons ook overkomt- gedragen worden; dat uiteindelijk alles zich ten goede keert; dat we zelfs aan tegenslag, aan pijn en verdriet, aan strijd en teleurstelling kunnen leren om meer en meer mens te worden, begrijpender, liefdevoller, vergevingsgezinder, barmhartiger. De vernederde profeet leefde niet vergeefs. Jezus, die een vernederende dood aan het kruis bewust tegemoet ging, leefde niet tevergeefs. Mensen die zich met inzet van hun leven geven aan hun medemensen leven niet vergeefs. ‘God is ons een toevlucht en een sterkte’ ook als ons gesuggereerd wordt dat onze wereld in alles maakbaar zou moeten zijn en wij alles zelf in handen moeten nemen. We ervaren immers, dat dit niet zo is. Veel in het leven overkomt ons. Mogen we als gelovigen zo zijn als we als christen geroepen zijn om te zijn: dienende mensen, die hun sterkte en toevlucht vinden in God.