Preken

zondag 19-8-2018: Jezus nodigt ons uit één te worden met hem.

By 19 augustus 2018 No Comments

Gerelateerde afbeelding

We hebben het misschien wel eens gehoord: oma , spelend met haar kleinkind, roept uit: ‘ Ik zou je wel op willen eten!’ Absurd om te denken dat ze haar kleinkind iets zou willen aandoen. Ze zegt alleen dat ze dit kindje wil knuffelen, want ze is er dol op. Wie is dat niet af en toe? We gebruiken dan woorden die veel te groot zijn, maar iedereen begrijpt wel wat we ermee willen zeggen.

Over grote woorden gesproken: gebeurt dat misschien in het verhaal van Jezus dat wij vandaag horen? We zeggen: wat een taal! ‘Je moet mijn vlees eten en mijn bloed drinken’ Zijn dergelijke woorden nog wel van deze tijd? We zijn toch geen kannibalen! Toch heeft Jezus het over eten en drinken. Wat moeten we daarmee? Zou Jezus ons niet willen uitnodigen om er een tandje bij te zetten? Een paar weken geleden begon dit verhaal met de wonderbare brooddeling: vijf broden en 2 visjes voor een menigte van ruim 5000 mensen. Maar achteraf, in het vervolg van het verhaal blijkt dat velen Jezus alleen maar zoeken om meer van dit soort wonderen. Is het gemakzucht of zucht naar sensatie? Wat wordt er dan meer van ons verlangd? We weten uit ervaring: Als je mensen wilt blijven boeien en sterken, dan moet er meer gebeuren! Maar wonderen gebeuren maar heel af en toe, zeker in onze dagen. Wat is er dan meer nodig? Het stelt Jezus teleur dat velen zich tevreden stellen met volop eten en drinken , hun natje en droogje. Wat is dat ‘tandje meer’ ? Is het niet ons voorturend oriënteren op wat Jezus heeft gedaan: jezelf geven , je leven breken en delen ten bate van anderen. Niet op een blauwe maandag, maar proberen die relatie te onderhouden. Het klinkt misschien eenvoudig, maar er zijn momenten en periodes in ons leven dat dit veel van ons vraagt. Als je bv. plotseling geconfronteerd wordt met een ongeneeslijke ziekte. Blijf dan maar eens je leven delen. Je hele leven wordt overhoop gehaald en je raakt gefixeerd op je zelf en je eigen problemen. De ellende van de buitenwereld laat je dan koud. Als je wilt bidden en je richten tot God lukt dat vaak niet, al zou je het nog zo graag willen. Het spreekt niet vanzelf dat je blijft denken aan mensen die het veel en veel minder hebben, als bv. je baan op de tocht staat en je in financiële problemen raakt. Het vraagt politieke moed, als je merkt dat het je bij de verkiezingen stemmen gaat kosten, omdat anderen kiezen voor hun eigen portemonnee. Het vraagt moed om niet gemakkelijk mee te praten, als er geroddeld wordt en mensen in een verkeerd daglicht worden gesteld op een feestje. Daarmee maak je je meestal niet sympathiek. Afbeeldingsresultaat voor dit is mijn lichaam dit is mijn bloedGebruikt Jezus misschien daarom het beeld van ‘mijn vlees eten en mijn bloed drinken’? Het gaat er Hem denk ik om dat wij ook in moeilijke momenten met Hem en met elkaar verbonden blijven. Het gaat er Jezus om dat wij niet leven bij de waan van de dag. Dat we geen oppervlakkig bestaan leiden waar alles draait om ons natje en droogje, om ‘brood en spelen’. Wat er bij de viering van de Eucharistie en het Avondmaal gebeurt is op een rituele manier zichtbaar maken wat Jezus gezegd en gedaan heeft. Belangrijker is natuurlijk wat er in het echte leven gebeurt: Op al die momenten en al die plaatsen waar mensen leven ten dienste van elkaar, waar niet het eigen geluk voorop staat, maar het welzijn van de ander, waar er mededogen wordt getoond en vergeving wordt geschonken, daar blijven woorden geen woorden; daar worden die woorden vlees en bloed. Daar is er sprake van waarachtig leven. En dat is toch Gods bedoeling met ieder van ons: dat wij als vrije en gelukkige mensen door het leven gaan.
We weten echter ook dat ons dat niet zomaar in de schoot wordt geworpen. Leven ten dienste van elkaar kost ons kruim. Dat geldt niet alleen in onze omgang met elkaar, maar ook voor onze relatie met God. Als we echter tijd nemen en moeite doen om onze band met Hem te onderhouden en te verdiepen, dan zullen we hiervan de rijke vruchten plukken. Toegegeven:  De mystieke woorden van de apostel Johannes lijken erg hoog gegrepen en onbereikbaar voor gewone mensen zoals wij, maar ze worden tastbare werkelijkheid in onze omgang met elkaar. Jezus nodigt ons daartoe uit:  intenser één te worden met Hem en dieper verbonden te raken met elkaar. Eten en drinken, luisteren, bidden en ons inzetten, zodat zijn boodschap in ons vlees en bloed wordt. Laten wij daar samen om bidden. AMEN