Preken

Zondag 18 juni 2017 Sacramentsdag.

By 19 juni 2017 No Comments

UITNODIGING ONS LEVEN TE DELEN

Het overkomt een collega op zijn pelgrimstocht naar Compostella: Het is zondag en de winkels zijn dicht. Hiij heeft geen voedsel meer. Goede raad is duur. Als ze tegen de avond in een abri aankomen, vragen medepelgrims of hij niet hoeft te eten. Hij biecht dan eerlijk zijn nood op en de anderen laten hem delen in hun eten. Hij zegt: ‘Het was niet alleen dubbel lekker omdat ik honger had. Het was ook lekker, omdat de anderen zich over mij ontfermden. Ze gaven iets van zichzelf. Het doet ons vandaag denken aan het Laatste Avondmaal van Jezus. Hij had zijn leerlingen niets meer te bieden dan zijn eigen leven. Als het er echt op aan komt, hebben we meer nodig dan voedsel om onze honger te stillen. We hebben dan iemand nodig die zijn leven met ons deelt door zijn aanwezigheid. In het Evangelie van deze dag houdt Jezus een preek. Als uitgangspunt neemt Hij een tekst uit het Boek van de Uittocht die luidt:               ‘Brood uit de hemel heeft Hij hen te eten gegeven’. Uitgaande van dit Schriftwoord zegt de christengemeente rond de apostel Johannes: ‘Jezus zelf is het ware Brood uit de hemel’. Als het volk Israël o.l.v. Mozes door de woestijn trekt, rijst al snel de vraag: Wat moeten wij hier in deze dorre woestijn? Ze krijgen op hun vraag antwoord in de vorm van manna, brood uit de hemel. Maar dat brood uit de hemel doet je ook weten waar je aan toe bent en waar je heen moet. Het is het symbool voor de Thora, de Wet, de leefregel van God. Als je dat brood niet dagelijks tot je neemt, dan blijft je leven een woestijn, blijf je steken in het zand en blijft je leven zonder zin. Nu is de algemene verwachting binnen het jodendom dat God het manna opnieuw zal schenken bij het verschijnen van de Messias. De kleine christengemeente rond Johannes durft openlijk te verkondigen dat de nieuwe tijd reeds is aangebroken en dat de Messias al is verschenen en dat het hemels manna opnieuw is neergedaald. Wat men bij het Joodse volk eeuwenlang had vermoed, gehoopt en verwacht, is reeds gebeurd. Het ware manna, het echte Brood des levens is Jezus zelf. En dat Brood geeft leven dat blijft. Het is nu al werkelijkheid voor wie in Jezus gelooft. Voor de Joden en ook voor Jezus’ leerlingen zijn deze woorden uitermate schokkend. Het hele offerritueel van de tempel, vastgelegd in de Thora, wordt op die manier achterhaald verklaard. Het Evangelieverhaal van deze dag wil duidelijk maken: er is geen of- of meer tussen wat God te zeggen heeft en wat Jezus zegt en doet. Hij die alles wat Hij is en wat Hij heeft gegeven heeft, Hij is het voedsel dat je nodig hebt, alle drank waarnaar je dorst. Hij is met heel zijn wezen, met huid en haar, met vlees en bloed, het woord van God. En het is voor ons dus zaak dat helemaal in ons op te nemen.
In het vieren van de Maaltijd van de Heer nodigt Hij ons telkens opnieuw uit onszelf te breken en te geven aan elkaar als brood, vooral ten behoeve van hen die onze aandacht en onze hulp het meest nodig hebben.