Preken

Zondag 17 september 2017: Oogstdankfeest….

By 18 september 2017 No Comments

Iedereen van ons weet bij enig nadenken, dat er een wederzijdse afhankelijkheid is tussen ons en de natuur die ons omgeeft. De natuur, het klimaat waarin we leven, beïnvloedt ons en wij de natuur door ons gedrag. We ademen de lucht, we drinken water zonder erbij na te denken. We zaaien en planten en vinden het vanzelfsprekend dat de aarde vruchten voortbrengt. We beïnvloeden van onze kant de natuur, die ons omgeeft haar te verzorgen maar ook bv. door industrie en autoverkeer, zodat de aarde opwarmt. Gevolgen: meer orkanen en stormen, grotere warmte en meer plensbuien, overstromingen, afname van de stabiliteit in de bergen.
Vandaag is het een dag om stil te staan bij wat de aarde, weliswaar ook door ons werken, allemaal aan voedsel oplevert, opdat wij kunnen leven. We beseffen bij tijd en wijle –denk ik- allemaal dat we wonen in een relatief veilige streek met een mild klimaat en vruchtbare bodem. Weliswaar hebben de fruittelers dit jaar de pech, dat vorst dit jaar veel bloesem deed bevriezen. Maar alles bij elkaar is de aarde met haar vruchtbaarheid ons gegeven.
Datgene wat hier gisterenavond door kinderen naar voren is gedragen, dank zij de medewerking van onze agrariërs (landbouwers en veetelers), fruittelers en tuinverzorgers maakt zichtbaar hoe vruchtbaar onze aarde is. Wij kunnen ons koesteren in de welvaart, gebouwd op de v ruchtbaarheid van onze aarde.
Bij de misoogsten door droogte of overstromingen worden we des te meer gewaar hoe goed wij het hebben, maar ook hoe er gemis aan voedsel en water is voor de mensen in de getroffen streken. Ook worden we gewaar hoezeer een goede verdeling van voedsel en water een bron is van vrede, vluchtelingenstromen uit de armoedegebieden indamt en mensen helpt zich te ontwikkelen in de gebieden waar ze leven.

De auteur van het boek Prediker, een van de boeken uit de wijsheidsliteratuur van het Oude of Eerste Testament, houdt ons mensen bij de werkelijkheid van alledag. Hij beschrijft de wisselende stemmingen en situaties waarin wij leven. Planten, zaaien en oogsten, zorg voor aarde en leven horen daarbij. Met alle arbeid, die we ons moeten getroosten is de aarde met zijn vermogen tot groei en wasdom ons gegeven. De groei gaat door in warmte en met regen, overdag als we onze bezigheden hebben en ’s nachts, als wij slapen.. Die mogelijkheid van onze aarde is ons gegeven. Alle reden om God dankbaar te zijn maar ook de moeite te waarderen van al degenen, die zorg ervoor dragen, dat we ons kunnen voeden en kunnen genieten van de schoonheid van de aarde. Ik denk aan de al genoemde agrariërs, de fruittelers, de mensen in de glastuinbouw, de mensen van de groenvoorziening, al degenen, ie hun tuin verzorgen en er groente en bloemen kweken. Zij ‘verzorgen’ de aarde en leven van haar opbrengst.
Het Evangelie gebruikt het zaaien, en het uitgroeien van het kleine mosterdzaadje tot een grote boom, om de mogelijke toekomst van het Rijk van God op onze aard in beeld te brengen. De ‘vogels van de hemel’, die wij zijn, kunnen er onze toevlucht nemen, er nestgelegenheid en beschutting vinden.
Zo geeft deze oogstdankdag aanleiding om verschillende facetten van ons leven onder de aandacht te brengen: dankbaarheid voor hetgeen we ontvangen en tot stand mogen brengen. Daarbij willen we vandaag begin van de vredesweek, ook de mensen die gebrek hebben aan eten en drinken voor ogen houden en de vrede die door dat gebrek wordt bedreigd. Tenslotte worden we gewezen op het koninkrijk van God, dat -door ons toedoen- beschutting geeft aan alle ‘vogels des hemels’ waarmee wij, mensen, bedoeld zijn en deze beschutting zo hard nodig hebben. Amen.           AR.