Preken

zondag 16-12-2018: 3e zondag v.d. Advent.

By 17 december 2018 No Comments

Lezingen: Sefanja 3, 14-18a; Filippenzen 4, 4-7; Lc 3, 10-18

Afbeeldingsresultaat voor sefanja 3De zondag die vandaag in onze kerken wordt gevierd heeft de naam gekregen ‘Verheug U’. Meer dan de helft van de voorbereidingstijd op Kerstmis zit erop, de doorbraak van het Licht, dat Jezus Christus is komt dichter en dichterbij. De tekst met het ‘verheug u, komt voor in de Schrifttekst van vandaag. Sefanja, als profeet werkzaam tussen 640 en 630 vóór Christus, en ook later de apostel Paulus hebben daarbij een paar suggesties. Sefanja heeft als voorwaarde voor de vreugde dat men onrecht achterwege laat; Paulus spoort de inwoners van Filippi in Macedonië aan te laten zien dat ze christenen zijn door hun vriendelijkheid en door een zekere onbezorgdheid t.a.v. het materiële; daar niet alle waarde aan te hechten. Als het erop aankomt is het verstandig zich aan God toe te vertrouwen en dankbaar te zijn. Het resultaat ervan is: nieuwheid van leven, een vrede tot in het diepst van de ziel, een vrede van God die alle verstand te boven gaat. Het kan dat zulk een tekst ons verstand te boven gaat. Zit onze huidige wereld niet boordevol zorg omdat ze meent helemaal op zichzelf te moeten terugvallen? En vertrouwen de mensen elkaar wel? Is er voldoende reden voor om elkaar te vertrouwen, om te denken dat men het goed met elkaar voorheeft? Er is zoveel van het tegenovergestelde van betrouwbaarheid en van elkaar op aan kunnen. Onderhuids broedt menigmaal het ongenoegen, de ergernis om het niet gezien worden, om de achterstelling. Het verlangen naar geborgenheid, vrede, liefdevolle aandacht is groot, maar de werkelijkheid is voor heel veel mensen daarmee in strijd.

Gerelateerde afbeeldingIs daar wat aan te doen? Het is een oude vraag. In de tijd van Johannes de Doper vroeg men hem al: wat moeten we doen? Hij heeft een advies. Laat ieder in zijn omstandigheden en functie doen wat hij doen moet, zijn/haar beroep, zijn/haar ambt naar behoren uitoefenen. Ieder beroep, iedere functie, iedere roeping heeft zijn eigen eisen. Voldoe daaraan en wat daarin omschreven en rechtvaardig is. En, zegt Johannes, ‘laat degene die dubbele kleding heeft delen met wie niets heeft en wie voedsel heeft laat hij hetzelfde doen’. Dat wil zeggen: deel het leven met elkaar. De bezitters met die minder hebben, de begaafden met de minder begaafden, de gezonden met de zieken en gehandicapten, de sterkeren met de zwakkeren. Zie naar elkaar om en heb aandacht voor elkaar. Dat is misschien op het eerste gezicht minder gemakkelijk, maar het sluit wel aan bij de mentaliteit waarmee Jezus Christus met Kerstmis onder ons gekomen is. ‘ Hij hield niet vast aan zijn gelijkheid met God, maar nam de gestalte aan van een slaaf en werd aan een mens gelijk’ (Filippenzen 2,6). Wij worden uitgenodigd om in eenzelfde mentaliteit te leven met als vrucht daarvan nieuwheid van leven en vrede in he diepst van onze ziel met Kerstmis en daaraan voorbij..