Preken

Zondag 15-4-2018: 3e zondag van Pasen.

By 15 april 2018 No Comments

Lezingen: Handelingen 3, 13-15.17-19; 1 Johannes 2, 1-5a; Lucas 24, 35-48.

Lucas zegt aan het begin van zijn Evangelie, zijn verhaal over de lotgevallen van Jezus, dat hij alles van voren af aan nauwkeurig is nagegaan, om het ordelijk op schrift te stellen. Hij wendt zich tot een zekere Theofilus. Voor hem wil hij hij de betrouwbaarheid aantonen van de berichten, die deze heeft ontvangen over wat er allemaal is gebeurd met Jezus van Nazareth.

We kunnen ervan op aan, dat de leerlingen van Jezus, toen ze hem niet vonden in zijn graf, langzaam maar zeker Hem zijn gaan ervaren als ‘de levende’, als degene die na zijn kruisdood tot leven is gekomen. Dat was heel bijzonder want dood is tenslotte dood, het definitieve einde van ons aardse leven. Maar ze geloofden in Gods kracht en in wat van God werd gezegd in de Schriften. Die God had Jezus uit de dood opgewekt op basis van diens manier van leven in dienst van de mensen en overeenkomstig Gods wil. De samenvatting van Jezus leven en de intentie ervan wordt vermeld door Petrus in zijn Pinksterpreek in de eerste lezing. Maar, zo simpel kwam dat geloof niet tot stand, zoals de afgelopen week bleek uit het verhaal over leerling Thomas . Die wilde bewijzen zien, dat Jezus dezelfde was voor zijn dood en na Pasen Hij wilde de littekens van de wonden zien bij de Jezus van Pasen en die en ze aanraken. En nog een ander verhaal: Een paar van Jezus’ volgelingen ontvluchtten diep teleurgesteld Jeruzalem op weg naar Emmaüs. Het was voorbij, Jezus was geliquideerd. Uitleg van de Schriften door een mee oplopende ‘vreemdeling’ en de manier van breken van het brood zoals tijdens het laatste avondmaal leerde hen dat de vreemdeling Jezus was, die leefde. Evengoed wisten de leerlingen nog niet goed raad met de nieuwe situatie. Het was verschrikkelijk wennen. Ze waren ook bang en leefden met gesloten deuren. Gaandeweg echter raakten de leerlingen ervan doordrongen dat Jezus leefde en dezelfde was als vroeger zoals blijkt uit het evangelieverhaal van vandaag. Hij eet in het bijzijn van zijn leerlingen een stukje geroosterde vis. Maar toch is het ook anders. Gerelateerde afbeeldingNa zich vertoond te hebben gaat Jezus ook weer. Hij is niet meer de blijvend fysiek aanwezige van vroeger. Hij leeft en is de dood en het kwaad voorbij. Gods kracht, voor wie niets onmogelijk is, heeft hem op doen staan. Het is van de kant van God een bevestiging van de manier van leven van Jezus al, aangegeven in de oude Joodse geschriften. De kerk van alle eeuwen geeft Jezus’ Goede Tijding door en roept op zijn leefwijze na te volgen. In de taal van het H. Schrift: ‘kom tot inkeer en hecht geloof aan het goede nieuws (Evangelie)’. (Marcus 1, 15).

Als wij dan door de doop het geloof in het goede nieuws hebben aangenomen en dat in het Vormsel hebben bevestigd, hebben we ons eigenlijk bereid verklaard te leven in de Geest van Jezus. Dat betekent niet, dat ons leven per se gemakkelijk verloopt. Mijn klasgenoot, op 43-jarige leeftijd overleden, schreef vóór zijn dood: God heeft ons niet een kalme reis beloofd, maar wel een behouden aankomst’. Jezus zelf, toch bij uitstek een man Gods, heeft in lijden en dood geen kalme reis gehad, maar is mat Pasen wel behouden aangekomen. Zo wij. We kunnen ons wel afvragen waarom ons ziekte en allerlei ander lijden kan overkomen. Maar die behoren tot onze mogelijkheden als mens. Dat menselijk levenslot heeft Jezus juist met ons gedeeld. In de manier waarop hij daarmee is omgegaan in trouw aan zijn mensen, in trouw aan God heeft hij ons een voorbeeld gegeven. Het was de basis van zij opstanding ten leven. Wij kunnen er hoop uit putten, dat wij die geloven en daarnaar proberen te leven door alle waardigheden heen, mogen delen in Jezus’ eeuwig leven. Dat vieren we iedere keer als we bijeen komen voor de H. Mis, als we doen zoals Hij: brood en leven met elkaar delen. Mogen onze vieringen ons tot steun en bemoediging zijn. Amen