Preken

Zondag 15-2018: 3e zondag van Pasen.

By 15 april 2018 No Comments

GEEN DROOM MAAR TASTBARE REALITEIT

Onderweg naar de tempel heeft Petrus een verlamde man – uit naam van Jezus – genezen en doen opstaan. Als mensen hem verbaasd en vol bewondering aanstaren, zegt Petrus: ‘Het is de macht van Jezus, die door God uit de dood is opgewekt, die deze genezing heeft bewerkt’. Deze verlamde mens wordt bevrijd van de beperkingen en het gebrek aan waardering dat hij door zijn handicap moet ervaren. Deze genezing kunnen we beschouwen als symbool voor de bevrijding die God ons door Jezus brengt. M.a.w. Als je naar Jezus’ boodschap luistert, ze ter harte neemt en ernaar leeft, pak je a.h.w. Gods uitgestoken hand die je helpt op te staan uit wat verlamt en je gevangen houdt.

In het Evangelie vertelt Lucas hoe de twee leerlingen op weg naar Emmaüs, verslag doen van wat hun overkomen is.Gerelateerde afbeelding Ze hebben een vreemde ontmoet die luistert naar hun trieste ervaringen en hen vervolgens uitlegt wat de Schrift zegt over het lijden en sterven van de Messias. Zijn verklaring is zo bemoedigend en hartverwarmend, dat hun de ogen opengaan, als Hij aan tafel het Brood voor hen breekt. Als ze Hem herkennen, verdwijnt Hij meteen uit hun gezicht. Terwijl ze opgewonden aan het praten zijn, gebeurt er iets onverwachts. Ineens staat Jezus in hun midden. Zijn verschijnen wekt bij de leerlingen opwinding en vreugde, maar ook schrik en twijfel. Jezus toont hun zijn wonden om hen te laten zien dat Hij dezelfde is met wie ze naar Jerusalem zijn getrokken en gegeten hebben. Zijn eerste woord luidt: ‘Vrede zij met jullie’. En dat na alles wat er gebeurd is: het verraad van Judas; Petrus die tot drie keer toe heeft gezegd dat hij Hem niet kende. Toen Hij zijn kruis droeg en stierf, hebben bijna allen Hem in de steek gelaten. En nu die ontroerende begroeting: ‘Vrede zij met jullie!’ Hoe is het mogelijk?                                                                             Als wij de geloofsbelijdenis uitspreken , zeggen we tot slot: ‘ Ik geloof in de verrijzenis van het lichaam en het eeuwig leven’. Van mensen die gestorven zijn zeggen we dat ze geborgen zijn bij God en opgenomen zijn in zijn liefde. Dat ze in de hemel zijn. Allemaal beelden waarmee we ons vertrouwen uitdrukken dat het hen goed gaat, maar waarin het lichaam van de gestorvene geen rol meer speelt. Hun lichaam hebben we toevertrouwd aan de aarde of het vuur, zodat het terug kan keren tot stof. Toch spreken we in onze christelijke geloofsbelijdenis uit dat de doden op de laatste dag zullen opstaan met een lichaam. Niet het oude lichaam dat ze eens hadden, maar met een nieuw en onvergankelijk lichaam dat God hen zal geven. Blijkbaar is dat lichaam belangrijk. Dat nieuwe onvergankelijke lichaam speelt ook een belangrijke rol in de verschijningsverhalen die over Jezus verteld worden , zoals in het Evangelie van vandaag. Jezus laat zijn handen en voeten zien. Hij eet zelfs een stukje geroosterde vis. Het is alsof Hij zijn leerlingen de realiteit van zijn verrijzenis wil laten zien. Ze is niet alleen maar hoop, een vrome wens of een illusie, maar tastbare realiteit. Zijn opstanding is niet enkel iets van de ziel of de geest, maar ook van het lichaam. Als Jezus niet in een lichaam aan zijn leerlingen verschenen was, zouden ze Hem niet herkend hebben. Wij herkennen elkaar juist aan ons gezicht, de manier van lopen of onze stem.‘Kijk naar mijn handen’, zegt Jezus. ‘Ik ben het zelf, degene die ze gekruisigd hebben. Ik ben dezelfde’. De evangelisten verbergen niet dat de leerlingen grote moeite hebben gehad om te geloven in de verrijzenis van Jezus. Lucas zegt dat ze ‘verbijsterd en door angst overmand’ zijn, dat ze ‘ontzet zijn en ten prooi aan twijfel’ (Luc. 24,38). Daarna zegt hij ‘dat ze het van vreugde niet kunnen geloven en stomverbaasd zijn’. (Luc.24,41). Jezus’ leerlingen kunnen maar niet begrijpen, waarom Hij heeft moeten lijden en sterven. En ook wij, christenen van de 21e eeuw mogen ons na het uitspreken van de geloofsbelijdenis afvragen: Kan ik dat geloven? Kan ik begrijpen waarom Jezus heeft geleden? Kan ik begrijpen waarom mensen soms een lange lijdensweg moeten gaan? Hoe moet ik me dat voorstellen: de opstanding van het lichaam? Allemaal vragen. Ook wij mogen met al onze twijfels en vragen aansluiten in de lange rij van mensen die ons zijn voorgegaan en zeggen: ‘Ik geloof in de verrijzenis van het lichaam en het eeuwig leven’. Glasharde bewijzen die het leven na de dood bevestigen zijn er niet. Ook de verhalen over Jezus’ verrijzenis hebben geen bewijskracht. Mensen die onomstotelijke bewijzen verlangen, kunnen hier niet mee uit de voeten. Jezus’ verrijzenis is een teken voor mensen die durven geloven dat God ons blijft liefhebben tot over de dood heen. Verrijzenis kan niet bewezen, maar enkel geloofd en geleefd worden. Dat is wat christenen door de eeuwen heen – zij het met vallen en opstaan – hebben gedaan. En wij worden uitgenodigd aan te sluiten bij die lange stoet. Tomas Halik, een Tsjechische hoogleraar aan de universiteit van Praag, priester gewijd tijdens de communistische bezetting, schrijft:Gerelateerde afbeelding ‘Het kruis aan de muur in onze kerken en huiskamers daagt ons uit om het vervolg van dit verhaal te vertellen met hoe we leven. Wij moeten getuigen van de manier waarop Jezus in deze wereld aanwezig is en hoe Hij in deze tijd levend is! Ik beweer dat het geloof in de opstanding en de bereidheid van christenen om te getuigen van Christus‘ levende aanwezigheid hun kracht ontlenen aan de gebéurtenis van de opstanding en niet slechts aan de inspirerende kracht van een mythische voorstelling…Ik zou zelfs zóver willen gaan dat de realiteit van de opstanding mij dwingt om mijn te beperkt begrip van de realiteit te herzien. Ze breekt door de horizon van mijn ervaringswereld naar de diepte van een bodemloos mysterie. Het is aan mij of ik die uitnodiging om naar de diepte van mijn leven te kijken wil accepteren of afslaan. Ik geloof met Paulus dat mijn geloof nutteloos is, als Christus niet uit de doden is opgestaan ( 1 Kor. 15,16), maar ons geloof in de opstanding van Jezus is even nutteloos, zinloos en leeg, als het op het nivo van mening of overtuiging blijft steken en geen invloed op ons leven heeft, zodat ook wij opstaan tot een nieuw leven.’ Bidden wij dat God onze zwakheid te hulp komt. AMEN