Preken

Zij zijn ons voorgegaan…

By 3 november 2015 No Comments

Allerzielen 2015

Vanmiddag zijn we samengekomen om allen te gedenken die ons m.n. in onze parochie zijn voorgegaan, grootouders, ouders en schoonouders, kinderen. Het afgelopen jaar ontvielen ons opnieuw een aantal parochianen. We mogen dat, zeker voor de direct betrokkenen een groot, vaak moeilijk  te verwerken,verlies noemen; vooral omdat de overledene deel heeft uitgemaakt van je leven. Maar als christenen zijn we bij alle verdriet en gemis niet zonder perspectief. De apostel Paulus geeft dat aan in zijn brief aan de christenen van Rome. Hij wijst ons op de basis waarop ons vertrouwen als Christenen in leven en sterven is gebaseerd.. Wij zijn gedoopt. Daarmee hebben we een teken van geloof gesteld. Wij zijn door ons doopsel a.h.w. ondergedompeld in  het leven, het sterven en de opstanding ten leven van onze Heer. Wij, katholieken, gieten bij het doopsel water over het hoofd(je) van de dopeling, maar er zijn ook rituelen van onderdompeling. Dat laatste ritueel geeft eigenlijk beter aan wat er met ons gebeurt bij de doop. Ondergedompeld in zijn bestaan hebben wij deel gekregen aan het nieuwe leven van Jezus met Pasen.

Misschien bent u wel eens in Rome geweest en hebt u de vier grote basilieken bezocht. Een daarvan is de St. Jan van Lateranen, de kathedraal van de bisschop van Rome, de paus. In die basiliek bevindt zich een doopkapel. Je moet daarin afdalen. Beneden wordt men gedoopt, gaat men door het water heen om er aan de andere kant als vernieuwde mensen weer naar boven te gaan. Zo zijn we als gedoopte mensen binnen gegaan in een nieuw leven van vrijheid t.o.v. kwaad, zonde en dood. Dat is dan het begin.  We moeten in de tijd van leven die ieder van ons ter beschikking staat daar ook naar proberen te leven. Hoe? Jezus vat al zijn aanwijzingen in onze heilige Schrift samen in het gebod van de liefde voor God en medemens. Die tijdens ons leven in praktijk te brengen, daar gaat het om.

Vandaag gedenken we al degenen, die gedoopt zijn en wellicht met vallen en opstaan hebben proberen te leven in overeenstemming met het Evangelie; onze dierbaren die vreugde in hun leven hebben gekend maar ook hun leed hebben moeten (ver)dragen. We weten uit het Evangelie, dat Jezus Gods barmhartigheid een menselijk gezicht heeft gegeven. Hij heeft mensen genezen, hen hun fouten vergeven. Hij heeft hun sterke en zwakke kanten gezien (denk maar aan zijn leerlingen). Jezus heeft de mensen van zijn tijd, die met hun nood bij hem kwamen niet veroordeeld. Hij heeft hen juist  aangespoord te leven als kinderen van God, vrij voor het doen van het goede.

In het besef daarvan hebben we als gelovige mensen onze doden aan Hem toevertrouwd en doen dat nog steeds. Wanneer we met Christus (door ons doopsel) zijn gestorven, geloven we ook dat we met Hem zullen leven. Zo ook t.a.v. degenen, die ons zijn  voorgegaan. Zij hebben hun best gedaan en mogen rekenen op Gods barmhartigheid. En wat ons zelf die nu leven betreft. De apostel Paulus laat ons onszelf zien als mensen die door het doopsel zijn gegaan en als nieuwe mensen mogen leven in en met Jezus Christus. In Hem leven en sterven we als gelovige mensen.

Lezing: uit de Brief van de apostel Paulus aan de Romeinen hst 6, 3-11.