Preken

Willibrord…

By 10 november 2015 No Comments

Voordat Willibrord met 11 gezellen vanuit Engeland in 690 de Noordzee overstak en naar Nederland kwam was in onze streken al het christelijk geloof verkondigd door Servatius (4e eeuw) bisschop van Tongeren en Maastricht en andere bisschoppen zoals Lambertus en Hubertus. Hubertus die de bijnaam ‘Apostel van de Ardennen’ kreeg verplaatste zijn bisschopszetel van Maastricht naar Luik. Willibrord, gekomen om de Friezen te kerstenen, kreeg bescherming van Pepijn, hofmeier, d.w.z.. baas over de hofhouding van de Frankisch koning Clovis. Daardoor kon Willibrord aan zijn karwei beginnen, maar hij liet zich in zijn werk toch bevestigen door Paus Sergius, die hem in 659 tot aartsbisschop van de Friezen wijdde. Willibrord vestigde zijn bisschopszetel in Utrecht, maar, zelf monnik, stichtte hij ook de abdij van Echternach, waar hij stierf op 7 november 739. Willibrord is tot beschermheilige van de Nederlandse Kerkprovincie uitgeroepen.

Al eeuwen komt de Goede Tijding van Jezus (Evangelie) in ons land ter sprake. Het is een boodschap die tegelijkertijd aantrekkingskracht heeft en weerstand oproept. Aantrekkings-kracht voor de mens die ervaart hoe weerbarstig het leven kan zijn, hoe het vragen met zich mee brengt naar de zin ervan, hoe ongemakkelijk de opgave vaak is om een integer mens te zijn, hoe kwetsbaar en machteloos een mens zich kan voelen t.a.v. de opgaven die het leven hem stelt. De Goede Tijding van Jezus en zijn manier van doen zijn bedoeld als ondersteunend en bevrijdend. In woord en daad leidt hij de mensen, die in Hem en zijn model van leven geloven, naar vrijheid, tot de vrijheid van de kinderen Gods t.o.v. de machten van het  kwaad. Hij heeft zijn aanhangers, over het algemeen onder mensen zonder veel pretenties en eenvoudig van hart.

Maar zijn boodschap roept ook weerstand op. Jezus heeft tegenstanders. Hoe sterk de weerstand is tegen zijn persoon en optreden wordt duidelijk aan de conflicten die hij heeft met religieuze en wereldlijke overheden die Hem tenslotte liquideren door de dood op het kruis.  Die machten zijn bedacht op het behoud van hun positie van overwicht over anderen die ze belasten met allerlei voorschriften. Het leven en werken van Jezus is feitelijk een antwoord op de verleidingen in het leven en verzet tegen de machten die het leven van mensen aantasten.

Degenen, die in de loop van de eeuwen de Goede Tijding van Jezus hebben aanvaard hebben zich erin herkend en erkend, dat goedheid, barmhartigheid, mededogen, vergevingsgezindheid en liefde in het leven het laatste woord moeten hebben. Waarborg daarvoor is het Paasverhaal met het getuigenis van Jezus’ opstanding waarin de goede, liefdevolle Mensenzoon en Gods Zoon de dood overwint. Daarin klinkt hoop en vertrouwen door, dat het mogelijk is om God en medemens toegewijd te leven tijdens ons aardse leven. Maar algemeen aanvaard wordt de Goede Tijding van Jezus daarmee nog niet.

Al 2000 jaar wordt het Evangelie van Jezus verkondigd en hebben mensen aan zijn boodschap steun, troost, bemoediging  ervaren. Ze hebben bij Hem genezing en kracht tot aanvaarding van het leven gevonden. Ze zijn  er mensen door geworden van mededogen, vergevingsge-zindheid en verzoening. Het zijn eigenschappen die individueel leven en samenleven opbouwen. Aan ons de verantwoordelijkheid ons die waarden eigen te maken.

De andere kant is er ook en heeft zijn aantrekkelijkheden. Wat heeft men er niet voor over om belangrijk te zijn. Welke spelletjes worden er niet gespeeld? In politiek, bedrijfsleven en kerk zijn de bekoringen  van macht en geld aanwezig. Wie is bestand tegen de verleiding?  Degenen om ons heen die waarachtig vanuit hun geloof leven en geleefd hebben zijn onze voorbeelden. Zij hebben zich laten raken door degenen, die het Evangelie brachten. Ze hebben in hen de boden gezien die hen in ons heuvelland een vreugdevolle boodschap brachten (1e  lezing).

De vraag is of de verkondiging van Jezus’ Goede Tijding voldoende gehoor vindt ook in onze tijd. Mensen als Servaas, Willibrord, Lambertus en Hubertus hebben de vraag van Jezus aan zijn leerlingen om het Evangelie door te geven verstaan in hún tijd en ze zijn er voor gegaan. Ze hebben bevrijding gebracht, genezen, bemoedigd overeenkomstig de noden van hun tijd. Onze Paus Franciscus maakt naam als verkondiger van het Evangelie in ónze tijd. Hij heeft vooral aandacht voor de armen. Denk aan het interview met de verkoper van de straatkrant van Utrecht de afgelopen week. Onze bisschop Wiertz volgt onze paus na in zijn aandacht voor mensen. Waar nog geen Zorgoverleg is pleit hij voor de oprichting van Franciscusgroepen die aandacht besteden aan armen en eenzamen in de parochies. We hebben in onze tijd meer van die mensen nodig als onze paus en onze bisschop. De verhalen uit de H. Schrift moeten worden doorverteld,  gehoord en gedaan worden. Het huidige geestesklimaat bij ons  is momenteel echter niet van dien aard dat men ervoor voelt om zich te wijden aan het doorgeven van het Evangelie (Gods goede tijding). Er komt zoveel op ons af, dat onze aandacht vraagt. We kunnen aan zoveel mogelijkheden onze tijd besteden. Hoe langer hoe minder mensen komen nog in contact met de verhalen uit het Evangelie. Laten wij desondanks niet pessimistische worden en blijven bidden en hopen dat God ons van die mensen mag geven, die zijn roepstem ook in onze tijd durven te  verstaan en erop in willen gaan. Tot heil van de mensen van onze tijd en zingeving van hun eigen leven.

  1. WILLIBRORD 7/8-11-2015 EYS, Lezingen: Jesaja 52, 7-10; (Hebreeën 13, 7-9a.15-17a); Matteüs 28, 16-20