beschouwingen

Verslag reis naar India

By 5 april 2016 No Comments

Samen met emerituspastoor Kurris, evenals Piet Vrancken ( voorzitter van de Goretti Stichting) en zijn vrouw José, heb ik begin februari een bezoek gebracht aan de staat Karnataka in zuidwest-India. Het accent van onze reis lag op de 3 plaatsen Vamanjoor, Udupi en Honavar, waar de Goretti Stichting projecten en / of sponsorkinderen ondersteunt.

In Vamanjoor bezochten we Dharma Jyothi Social Centre, dat momenteel geleid wordt door Zuster Daphne. Dit is de plaats waar Zuster Maria Goretti begin jaren ’80 haar werk begon, en waar het eerste contact ontstond tussen haar en mijn moeder in 1982. Van hieruit stamt ook ons allereerste sponsorkindje ooit. Op dit moment worden er van dit centrum in Vamanjoor ruim 170 kinderen gesponsord door de Goretti Stichting. Vele van deze kinderen hebben we persoonlijk kunnen ontmoeten op een speciaal georganiseerde bijeenkomst, waar een aantal van hen een lied of een dansje voor ons ten tonele bracht.

In Udupi waren we te gast bij Bisschop Lobo, die ons uitleg gaf over het nieuwe bisdom Udupi (het 166e van heel India!) wat door hem in 2012 is opgestart. Naast het pastorale werk in de 50 parochies is de doelstelling van de bisschop om de levensstandaard van de bevolking (ook niet-katholieken) in deze achtergestelde regio te verbeteren door o.a. educatie, microkredieten, zelfhulpgroepen, voorlichting op het gebied van gezondheid en hygiëne en het sponsoren van kinderen. Voor al dit werk zijn extra maatschappelijk werkers nodig en door bisschop Lobo kwam het verzoek aan de Goretti Stichting om financiële steun voor dit project. Een van de belangrijkste medewerksters van dit project in Udupi is Zuster Veera, die ook in Eys bekend is, die in 1991 Zuster Maria Goretti opvolgde in Vamanjoor toen deze overgeplaatst werd.

De plaats Honavar tenslotte, is de thuisbasis van de naamgeefster van de stichting: Zuster Maria Goretti. Na een afwezigheid van 6 jaar is zij hier weer terug, nadat ze in 2006 gekozen werd tot Generaal-overste van haar congregatie en daarom in het moederhuis in Wenen verbleef. In Honavar heeft Zuster Maria Goretti de leiding over het St. Ignatius Health & Education Centre. In 1991 begon zij hier helemaal uit het niets nadat ze was overgeplaatst en stond er slechts één klein bouwvallig gebouwtje met 8 kamers. Met eigen ogen hebben we kunnen zien hoe -anno 2016-  het geheel is uitgegroeid tot een indrukwekkende campus met een verpleegstersopleiding ( een gebouw van 4 verdiepingen waar ruim 350 meisjes uit geheel India een meerjarige opleiding tot verpleegster kunnen volgen ), 2 hostels ter huisvesting van deze 350 studentes, een kapel, een klein weeshuis en een nieuw ziekenhuis van 5 verdiepingen, dat geldt als beste en modernste in de hele regio.

In totaal werken er 170 medewerkers op de campus van St. Ignatius. Hier staat ook het 40 jaar oude St. Ignatius klooster waarin tot voor kort ca. 20 zusters van de orde van Zuster Maria Goretti woonden, die allen op de campus en in het ziekenhuis werkzaam zijn. Het oude klooster is zeer dringend aan renovatie toe, aangezien de verblijfsruimtes door de zware moessonregens en de hoge luchtvochtigheid niet meer bewoonbaar zijn. Door de zusters werd dan ook een dringend beroep gedaan op de Goretti Stichting voor financiële ondersteuning van dit renovatieproject, zodat de zusters weer op een fatsoenlijke en gezonde plaats kunnen wonen en blijven werken onder de arme mensen.

In de regio Honavar worden momenteel ongeveer 100 kinderen door de Goretti Stichting gesponsord, verspreid over 2 social centers: het ene van Zuster Maria Goretti en het andere van Pater Francis. Evenals in Vamanjoor werd in deze 2 centers een aparte middag georganiseerd, waar we veel van ‘onze’ sponsorkinderen (vaak vergezeld door hun ouders) persoonlijk konden ontmoeten.

Behalve deze 3 bijeenkomsten hebben we ook nog een aantal sponsorkinderen en hun familie in hun eigen huis en dorp kunnen bezoeken. In 14 dagen tijd hebben we veel gezien en ruim 1500 km met de jeep door de binnenlanden gereden. Wederom konden we persoonlijk vaststellen dat alle donaties zeer goed besteed worden en dat de sponsorgelden volledig ten goede komen aan de ontwikkeling en vorming van de kinderen en hun familie. Het was een onvergetelijke en zeer inspirerende reis, waarbij je je telkens weer realiseert hoe goed wij het hier in Nederland hebben. Onbeschrijfelijk is het gevoel wat je krijgt van de vele handdrukken van kinderen en hun ouders als teken van dankbaarheid dat ze gesponsord konden worden, en de stralende lach van een schoolkind -na het krijgen van een simpele pen- is goud waard.

Voor mezelf was deze (15e) reis echter ook een beetje vreemd en emotioneel, omdat het de eerste keer was -sinds 1989- zonder de aanwezigheid van mijn moeder Martha. Dat ze echter niet vergeten is blijkt uit het feit dat ze -overal waar we kwamen- herdacht werd en er in verschillende gebouwen die we bezocht hebben een grote foto van haar hangt. Emotioneel voor mij, was ook het bezoek aan de ‘Martha Senden Block’: één van de afdelingen van het nieuwe ziekenhuis in Honavar die naar haar vernoemd is. Dit alles geeft me een goed en bijzonder gevoel en ik ben blij en trots dat ik samen met alle leden van de Goretti Stichting mijn moeders werk en gedachtegoed voort kan blijven zetten.

John Senden

Indien u vragen heeft over bovengenoemde nieuwe projecten, een donatie hiervoor wilt doen, of voor slechts 150 Euro per jaar een kind uit India wilt sponsoren, dan kunt u contact opnemen met de voorzitter, Piet Vrancken, (tel.043-4501667)