Preken

Nachtmis 2015…

By 27 december 2015 No Comments

Vanavond worden we herinnerd aan goed nieuws dat ruim 2000 jaar oud is en dat ons nog steeds blij kan maken. Over de hoofden van de herders heen, buiten Maria en Jozef de eerste getuigen van de geboorte van Jezus, klinkt tot ons het goede nieuws: ‘vandaag is voor jullie een redder geboren. Hij is de Messias, de Heer’. Dat Goede Nieuws klonk op dat moment in de lange geschiedenis van de mensheid. Het verlangen naar iemand die uitzicht biedt in  uitzichtloze situaties was en is al zo oud als de mensheid. Verschillende profeten hadden aan dat verlangen al woorden gegeven. Steeds opnieuw kwam dat verlangen naar redding naar boven vooral in situaties van oorlogsdreiging, onderworpenheid en slavernij, deportaties, duistere perioden in de geschiedenis. Mensen konden daden stellen van grote goedheid,  daden van onderlinge betrokkenheid en onbaatzuchtige liefde. Dat kunnen ze nog steeds; denk maar aan de beweging van goedheid die Serious Request teweeg bracht. Maar telkens konden ze ook weer elkaars vijanden worden en elkaar naar het leven staan. Helemaal op eigen kracht in te staan voor een gelukkig leven met elkaar leek mensen niet gegeven. Overeind bleven in heel de geschiedenis het verlangen naar gerechtigheid en vrede, naar een plaats voor iedereen op aarde, en naar een gelukkig bestaan voor iedereen in alle tijdelijkheid. Het kon toch niet zo zijn, dat ons bestaan uit zou lopen op een fiasco. Godsgelovige mensen, beleefden het bestaan anders. Ze legden  de basis van hun leven niet bij zichzelf, al erkenden ze hun eigen rol daarin. Ze beleefden de basis van hun leven in de relatie met hun medemensen en met God. Dat kon omdat God in ons leefde, terwijl Hij tegelijk boven ons uitging. Bij alle onmacht in mensen tot stabiele gerechtigheid en vrede ervoeren ze God als de aanwezige, die menselijke onmacht zou doorbreken en alles ten goede zou keren. Die ervaring ging als een belofte om in het gelovige volk. Daar hielden ze het bij uit door alle wederwaardigheden van het leven. Dat was heel menselijk, maar sloot de mensheid niet op in zichzelf. Integendeel het brak de opgesloten zijn open, gaf ruimte en perspectief.

De geboorte van Jezus wordt door alles wat ermee samenhangt, Maria en Jozef, de geboorte in een stal, de engelen en de herders, geloofd als een doorbraak van Godswege van onze mensengeschiedenis. Wij kijken nu tegen het kind Jezus aan terwijl we al weten wat Hij tot stand heeft gebracht en hoe het met Hem afgelopen is. In dit kind krijgen we een model van mens-zijn aangereikt, een weg door het leven getoond die ons een weg wijst naar gerechtigheid en vrede.

Het Goede Nieuws van Kerstmis is de eeuwen door verder verteld, met wisselende effect. Ook wij leven in onze eigen geschiedenis, door ons geschreven. Ook die wordt gekenmerkt door daden van grote goedheid en mensenliefde (denk aan de vele mantelzorgers, vrijwilligers, opvoeders ten goede, bewegingen tot leniging van noden). Maar onze geschiedenis wordt ook gekenmerkt door oorlogen, geweld, aanslagen, vluchtelingenstromen, het gebrek aan echte vredeswil bij machthebbers, Het zijn situaties die ons angstig en onzeker maken. Het verlangen naar vrede en gerechtigheid, naar een plaats voor iedereen op onze aarde is er ook nu. Als we vandaag en komende dagen staan bij de kersstal in onze kerken en thuis, staan ook wij daar met ons verlangen naar gerechtigheid en vrede. Bedenken we dan bij de kribbe dat Gods menslievendheid in dit kind ook aan ons verschenen is, een Licht voor onze wereld in duistere tijden. In navolging van het model van mens-zijn dat dit kind ons heeft getoond kunnen we proberen zijn gerechtigheid en vrede voort te zetten tot heil van onze wereld. Hetgeen het kleine Kerstkind is begonnen moge mede door ons tot verwerkelijking komen. U allen wens ik een Zalig kerstfeest, gezegende dagen. Amen

Lezingen: Jesaja 9, 1-3.5-6; Titus 2, 11-14; Lucas 2, 1-14