beschouwingen

Mijnheer Pastoor schrijft…

By 3 december 2018 No Comments

VREDESLICHT MET KERSTMIS.

Het vredeslicht wordt ook dit jaar weer vóór Kerstmis opgehaald in de geboortekerk van Bethlehem en naar Nederland gebracht door leden van de scouting. In de Roermondse kathedraal kan het op 23 december worden opgehaald tijdens een viering om 11.30. Ook onze parochies van de cluster Morgenster zullen het Vredeslicht binnenhalen. Parochianen kunnen het, wellicht het beste met een lantaarntje, ophalen en thuis voor het venster plaatsen. Ik hoop dat velen ervan gebruik zullen maken. Kerstmis is immers de tijd van het Eer aan God in den Hoge en ‘vrede op aarde aan de mensen van goede wil’. ‘En wie is dat niet?’ schreef emeritus Bisschop Frans Wierts het vorig jaar nog in zijn kerstwens. AR

TEGENGEKOMEN bij het lezen:
Al sinds de 16e eeuw, maar vooral de eeuwen daarna is er een beweging om de mens te bevrijden van alles wat hem bindt: autoriteit, voorschriften, ordeningen, leer, instellingen en conventies. Men noemt die beweging ‘de Verlichting’. Die beweging, sinds de 2e wereldoorlog in alle lagen van de bevolking doorgedrongen heet nu ‘Secularisatie’. Die zit in de tijdgeest, mensen worden erdoor meegenomen. De liberale politiek heeft er veel aan te danken. Traditionele politieke partijen, maar ook de kerken met hun bindende leer, voorschriften en gebruiken ondervinden daar de gevolgen van. Ook daarvan wil men ‘vrij’ zijn. Toch is de vraag of men zich altijd bewust is van wat aan het gebeuren is. In het Kerkblad van de Zwitserse Bisdommen van ruim een jaar geleden staat een uitspraak van prof. John Milbank uit Cambridge: ‘De secularisering dient te worden afgewezen, want op de dood van God volgt noodzakelijk de dood van de mens’. Hij nuanceert dat door te zeggen: ‘Het christendom zelf is de bron van een positieve secularisering als daaronder wordt verstaan minder heilig ontzag voor politieke en andere macht. Daartegenover staan t –volgens hem- krachten in de menselijke geest’, die de mens écht vrij maken, de mens ‘heilig’ zouden moeten zijn. Milbank deed denken aan de jaren ’60 van de vorige eeuw. Toen werd er veel geschreven over ‘de dood van God’. We kunnen de wereld zelf wel in handen nemen, werd gezegd. De Anglicaanse bisschop John A.T. Robinson pleitte toen in zijn boekje ‘Eerlijk voor God’ om God te beschouwen als grond van ons bestaan en niet een god te ontwerpen naar ons eigen beeld en gelijkenis. Werkelijk vrij makende krachten van de menselijke geest (Geest) zijn: mededogen, respect, barmhartigheid, eenvoud, bescheidenheid, vriendelijkheid, geduld, trouw en liefde. Het geloof in God bevat dé uitdaging om een goed mens te zijn. Zonder een God van leven volgt –volgens Milbank de ‘dood van de mens’.
Minstens iets om over na te denken. AR

 

KERSTMIS
Kerstmis wordt tegenwoordig op vele manieren gevierd. Als sinds oktober wordt er reclame gemaakt met busreizen in Europa, vliegreizen naar warme landen buiten Europa, cruises in de Middellandse zee, in het Caraïbisch gebied en naar de VS. Klaarblijkelijk zijn bij velen de middelen voorhanden om op die aanbiedingen in te gaan. Dicht bij huis vinden we de kerstmarkten, kerstshows en andere evenementen, die vertier bieden. De misschien menigeen ouderwets in de oren klinkende kerstwens ‘Zalig Kerstfeest’ met zijn katholieke achtergrond is vervangen of aangevuld met wensen als ‘prettige’ of ‘fijne’ of ‘gezellige’ (kerst)dagen. En waarom ook niet? Men hoopt op plezierig verlopende vrije dagen met ruimte voor extra genieten. Eigenlijk zou je, als je tijdens de kerstdagen mensen tegenkomt, moeten weten hoe men kerstmis viert en wat men ervan verlangt, om aan te kunnen voelen welke verwachtingen er zijn. Men kan er de kerstwens op aanpassen. Iedereen worde zijn/haar eigen kerstmis gegund.

Binnen het kerkgebouw zal het ‘zelige krismes’ nog wel blijven klinken. Dat heeft ermee te maken, dat christenen vieren dat hen in de geboorte van het Jezuskind, ‘heil’ overkomen is. Jezus is immers voor christenen ‘de mens geworden liefde van God’. Wat dat betekent kunnen we proberen te bevatten maar het is ook een niet te doorgronden ‘geheim’: God die mens wordt, ‘God vermenselijkt’ en ‘mens vergoddelijkt’. Evengoed voor christenen een bron van een intense vreugde. Wij worden bemind; en wat is belangrijker voor een mens dan het besef bemind te worden. Met Kerstmis is iedereen welkom in onze kerken om stil te staan bij dit grote mysterie en het mee te vieren. Aan allen prettige, gezellige, fijne vredige en zalige Kerstdagen toegewenst.
Mede namens pastor A. Franssen en de kerkbesturen van cluster Morgenster, A. Reijnen, pastoor.  

 

NIEUWJAAR.
Op 1 januari vieren we Nieuwjaar. In veel landen is het voorzien van een getal 2019. Voor kinderen die zo gauw mogelijk verlangen groot te zijn kunnen Nieuwe Jaren niet snel genoeg achter elkaar volgen. Grote mensen, die leven ‘in het midden van de tijd’, ervaren Nieuwjaar als een gebruikelijke markering van de tijd: het ene jaar is afgelopen het volgende begint. Zo volgen maanden en dagen, uren, minuten en seconden elkaar op. Evengoed hoort men toch regelmatig de verzuchting ‘een jaar betekent tegenwoordig niks meer’; ‘voor je er erg in hebt zijn de kinderen groot, het gaat allemaal veel te snel’. ‘Rap gaan de jaren voorbij’. Voor oudere mensen geldt dat helemaal. Ze vragen zich af: ‘waar is de tijd gebleven?’ Ze ervaren de voortschrijdende tijd aan hun strammere ledematen, aan hun groter wordende (klein)kinderen, aan de snelle veranderingen in en toename van mogelijkheden om het leven vorm te geven. Het verleden hebben we achter ons, het oude jaar is spoedig voorbij. Evengoed kijken we allemaal, jong en oud, uit naar onze toekomst. Wat die precies brengen zal weten we niet. Wat we verlangen weten we over het algemeen wel: een gelukkig leven met weinig sores en weinig trammelant. Niet voor niets wensen we elkaar een ‘gelukkig Nieuwjaar’. Sommigen zullen nog zeggen: ‘ee gelukziëiig Neujoar’. Daarin klinkt door het toevertrouwen van onze toekomst aan ‘oze Herrgott’.
Gelovend dat onze toekomst inderdaad bij Hem in goede handen is wens ik u allen mede namens collega A. Franssen en de collega’s van de kerkbesturen van cluster Morgenster een Zalig Nieuwjaar.
A. Reijnen, pastoor.

 

‘UW SCHERMTIJD BEDRAAGT 20 MINUTEN’………
‘Deze week bedraagt uw schermtijd 20 minuten’ stond op het scherm van mijn pas in gebruik genomen I-phone. (NB. De meeste telefoons komen bij mij binnen via de telefoon van de pastorie).Het deed me denken aan het ‘gewetensonderzoek’ van vroeger als of niet bij het avondgebed op het eind van de dag. Je liet dan de dag door je heengaan en voeg je af hoe je die had doorgebracht. Je dankte voor wat goed was en had berouw t.a.v. wat verkeerd was.

Krijgen we nu een nieuwe aansporing tot gewetensonderzoek: hoe lang ben je bezig geweest op je smartphone? Is 20 minuten fout, nl. veel te weinig. Is vier uur per dag goed en 8 uur media zeer goed. Moet ik (grote) spijt en berouw hebben van de ‘slechts 20 minuten die week? En waar is het ’t berichtje op het scherm om begonnen? Draait alles toch om geld? Toch lijkt het voor mediabedrijven als Ziggo-Vodafone en KPN van belang dat ‘de menselijke connectie niet teloorgaat’ (Trouw 28-11-2018 Verdieping p. 6 en 7). Jeroen Hoencamp van Ziggo/Vodafone: ‘Het evenwicht lijkt zoek, we leggen dat ding bijna nooit meer weg, raken de kwaliteit om een gesprek met elkaar aan te gaan kwijt. En ik vind dat ik iets moet vinden van die teloorgang van de menselijke connectie en dat we daar als telecom- en internetbedrijf een verantwoordelijkheid hebben’. Hij heeft (alvast) een lespakket voor scholen ontwikkeld, dat kinderen moet voorlichten en aan een juiste balans moet helpen. Ik heb me voorgenomen me niet te laten opjutten door de opmerking over mijn (geringe) schermtijd. Ik wil zelf baas blijven over ‘dat ding’, het gebruiken als ik het nodig heb en er geen slaaf van worden.
A. Reijnen, pastoor.