beschouwingen

Meneer Pastoor schrijft …………………….

By 13 oktober 2018 No Comments

HIJ OOGT GOED…….

Afbeeldingsresultaat voor nieuwe bisschop roermondKennen doe ik hem niet, maar hij oogt goed. Ik bedoel Harrie Smeets, onze pas benoemde bisschop van Roermond. Ook het gesprek met hem in de Limburger op 11 oktober j.l. kwam bij mij goed aan. Hij kan ‘beduusd’ zijn van de opdracht, die hem werd toevertrouwd; hij laat zich niet in hokjes duwen van ‘conservatief’ of ‘progressief, maar is bekommerd om concrete mensen en hun manier van leven, hun zorgen en noden. Hij kijkt realistisch tegen de toekomst van de kerk aan en heeft er begrip voor als ze (nog) kleiner van omvang wordt. Toch gelooft hij in de kerk, die van ons allen is, in haar opdracht en haar mogelijke betekenis voor mensen, ondanks alle schandalen en tekortkomingen. Mij lijkt, dat we zo iemand als bisschop nodig hebben. Maar hij zal weinig uit kunnen richten, als hij in ons geen draagvlak vindt. Daarom is het aantreden van bisschop Smeets als nieuwe herder ook een aanleiding voor ieder van ons zich te bezinnen op de kwaliteit van het eigen christenzijn. Van die kwaliteit van ieder hangt immers de uitstraling en de betekenis samen van onze geloofsgemeenschap in onze wereld. Ik wens ons allen samen, maar ook ieder van ons afzonderlijk, toe, dat wij christenen ‘heilzaam’ in onze dorpen, in onze wereld aanwezig zijn, samen met bisschop Smeets als nieuwe herder van ons bisdom. A. Reijnen, pastoor.

ALLERHEILIGEN/ALLERZIELEN.

Afbeeldingsresultaat voor allerheiligen en allerzielen De tijd van het jaar noopt tot bezinning. De dagen worden korter, de oogst is binnen, de natuur bereidt zich voor op een winsterslaap, de bladeren verkleuren en vallen af. We hebben allerlei mogelijkheden om licht te ontsteken waar het langer donker gaat worden, maar toch doet het herfstseizoen zijn invloed gelden bij hen die deze invloed willen toelaten.
Allerheiligen en Allerzielen passen in dit decor. Het gaat om overledenen van wie de levensseizoenen op onze aarde voltooid zijn, soms vroegtijdig afgebroken. Mensen, die hier kortere of langere tijd geschiedenis hebben geschreven en hun sporen hebben achtergelaten. Ze maakten deel uit van ons leven en zijn weggevallen. Het confronteert ons met ons aller eindigheid. Sommigen hebben zo voortreffelijk geleefd, dat ze voor het wereldforum tot iconen van menselijkheid zijn geworden, zoals Maria, de moeder van Jezus. Naar hen wordt opgekeken en ze worden als onze beschermheiligen beschouwd op de weg die wij nu nog door het leven gaan. Allerheiligen. Anderen staan naar ons gevoel dichter bij ons, omdat ze deel uitgemaakt hebben van onze eigen leefwereld. We denken aan ouders en grootouders, zussen, broers, kinderen, familie, dorpsbewoners, collega’s op het werk, vriend; allemaal mensen die met ons door het leven zijn gegaan. Nog steeds kan er de pijn zijn van het gemis, de onopgevulde leegte, maar ook herinnering aan rijkdom van leven en dankbaarheid. En bij ons, die gedenken, besef van de voorwaarden waaronder wij bestaan, besef van eindigheid. Mogen wij hen gedenken, die ons zijn voorgegaan, mogen het eeuwig Licht hen verlichten en mogen ze rusten in Gods vrede. A. Reijnen, pastoor