beschouwingen

Krismes in ’t Eeser plat……..

By 16 december 2016 No Comments

Ee krisverheuëlke vertaald in ’t Eeser plat durch: Piet van Loo

Stille nach, tovernach.

’t Woar die naat erg koad. Inge ieskowwe wink jaaget d’r snej op en de luj die nog boete woare towwete zich um binnen te komme. Heem brennet  ’t vuur in d’r oape haard. D’r dusj woar gereed gemakt, de keatse woare aagesjtoake…………. ’t Woar Krisnaat.

Nog mer inge inkele miensj loopet durch de verlichte stroat. Mit inge kromme ruk lopet hea durch d’r sneij en de kow, zonger te wete woa hea hin gong. Ginge waadet op hem dea oavend. D’r Jacob, zoe hoosj hea how ging familie en ooch gee heemet.

De luj kiëke noa hem wie hea langs lopet mè doa lettet hea nit op. Oahne um te kieke, gong hea zienge weg. In gedanke fleutet hea ee lidje en de sneijvlokke bloove hem in d’r baat hange.

Toch woar hea nit alling in die ieskow naat …….. ee hundje loopet hinger hem aa. Woa koam dea vandaan? Um zienge hals draget hea inge halsband mit inge sjter. Wie d’r Jacob ’t hundje zoog, begonne zieng ooge te stroale. “Biste verdwaald?” Vroaget hea…… “Daan kinne vier beater beiee blieve,”. D’r hond kieket hem ins aa.
Besjutst onger de teck van inge groëte denneboom pakket d’r Jacob een sjtuk broëd oet zienge rukzak en sjniët dat in twië sjtukker. “Heij” zaat hea mit inge glimlach. “’T is waal ee karig eate vuur dissenoavend mè mië han ich ooch nit.” Umdat ’t krismes woar vertelled hea ee verhaal dat hea als kink hiël sjun how gevonge. Doanoa fleutet hea nog get. Ooch d’r wink fleutet. Ummer helder en helder en ummer kowwer en kowwer. “Koom” zaat d’r Jacob. Hea zat zich d’r kraag van zienge owwe versjliete winkterjas reatop en zaat “Loate vier goa sjoele doa hinge in die hut”.

Ze zoote doa al inge ganse tied lekker in ’t struuje wie d’r Jacob opins ing sjtem hoët: “loester en verschrek dich nit. Ich bin ginge hond, ich bin inge tovenaar”.

“Doe? Inge toevenaar?”zaat d’r owwe maan gans verbaasd.” Joa zaat hea……..“Dissenoavend han ich mich zelf in inge hond verengerd, umdat ich deaginnige dea good vuur mich woar wool beloëne.”  “En doe bis d’r enige dea good vuur mich woar op disse krisoavend. Um dich te bedanke zal ich dich dieng allergruuëtste wunsj vervulle, Zaag mich mer wat dat is.”

“Ich wil ging groëte dinger en ich han eegelijk alles al wat ich nuuëdig han” zaat d’r Jacob. “Mè ich han waal al ummer gear inge hond wille haan”.
D’r tovenaar daat hiël lang noa. Waor dat noe de allergruuëtste wunsch van d’r Jacob? ….  En doe bedaat hea zich dat hea hiël gear d’r betste vrund van d’r owwe Jacob zow wille zië en …… hea goof doe vuur ummer zieng kracht um te tovere aaf.

D’r angere murrige hiël vreug gong d’r owwe maan voet oet de hut um zienge weg te vervolge.  En zienge vrund, d’r hond gong mit hem mit.

D’r owwe Jacob dinkt noe giddere krisaovend truk aan dat gelukkig moment woa-op hea zienge allerbetste vrund gevonge hat.

Ziëlig Krismes.