Preken

Komt het Evangelie door in onze wereld?

By 18 april 2016 No Comments

Onze bisschop schrijft ter gelegenheid van roepingenzondag over het besef, dat we tot een wereldkerk behoren. Daar mogen we dankbaar voor zijn, omdat vanuit de wereldkerk jonge mensen naar hier komen om als priester of religieus onder ons te leven. Bij ons is immers het aantal (jonge) mensen dat kiest voor het leven als priester of religieus sterk is afgenomen. Er zijn overigens weer enkele aanmeldingen uit ons eigen  bisdom. Het lijkt van belang dat degenen die momenteel priester of kloosterling worden de mentaliteit in onze huidige samenleven aan kunnen voelen. We maken allemaal deel uit van onze huidige wereld al hoeven we er niet mee samen te vallen. Pastores van nu moeten m.a.w. kunnen aanvoelen waar medemensen van nu mee te maken hebben, wat hen overkomt en wat hen uitdaagt. Ze moeten begaan zijn met de mensen van nu en van hen houden zoals ze zijn. Van de andere kant staan pastores van nu voor de opgave de bevrijdende boodschap (Evangelie), in Gods Naam ons aangereikt, aan ons door te geven. En dat vraagt nogal wat. De huidige wereld is niet eenvoudig maar gecompliceerd. Immers, wat komt er allemaal op ons af, wat is er aan mogelijkheden, wat wordt er allemaal van ons gevraagd; waaraan moeten we beantwoorden, om in de samenleving van nu te slagen. Er is veel tot stand gebracht, maar we vernemen ook voortdurend van   problemen die op ons afkomen in de politiek, in het onderwijs, in het bedrijfsleven. We worden ook gewaar hoeveel mensen er zijn die niet kunnen beantwoorden aan de voorwaarden om te slagen, in materiële of geestelijke armoede vervallen, lichamelijk of psychisch overbelast raken. Wereldwijd is er veel geweld en armoede. Vluchtelingen komen op ons af om deel uit te kunnen maken van onze relatief veilige en welvarende wereld. Jonge mensen, die nu pastor willen worden of religieus zullen dat zijn in deze, onze westerse wereld, zonder de status, het aanzien van zestig,zeventig jaar geleden Want die wereld is anders geworden, minder kerkelijk, minder christelijk gelovig, globaal harder en onverschilliger. Dat neemt niet weg dat ook jonge mensen van nu geraakt kunnen worden door de bevrijdende goede tijding van Jezus. Mits ze daarmee in contact komen. Dat laatste is in onze tijd niet meer zo vanzelfsprekend. Komt het Evangelie door in onze wereld? Degenen die  kiezen voor het pastorale werk willen de Goede Tijding van Jezus aan alle mensen graag doorgeven. Maar velen zijn niet meer geïnteresseerden. Het vraagt moed van jonge mensen om dat toch voor het pastorale werk te kiezen. Er wordt een dubbele loyaliteit van ze gevraagd: loyaal te zijn aan hun medemensen van nu én loyaal te zijn aan het Evangelie. Onze paus en ook onze bisschop gaan hierin voor. Ze geven ons christelijk ideaal niet prijs, maar kiezen voor een andere benadering en leggen daar het accent op. Ze veroordelen niet wie aan het ideaal niet (helemaal) beantwoordt. De nadruk ligt op de barmhartigheid, op het mededogen als we tekort schieten, zonder te zeggen ‘alles is goed, je gaat je gang maar’. Het sluit rechtstreeks aan bij de manier van doen van Jezus, de Goede Herder, niet gekomen om te veroordelen, maar om te redden. De paus was gisteren op het Griekse eiland Lesbos. Daar speelt de vluchtelingenproblematiek sterk, wanhopige mensen. De paus laat zien, dat het leven niet altijd genieten is of leuk. Hij laat zien dat er toch leven van hoog niveau mogelijk door goed om te gaan met de  moeilijke kanten van het leven, door elkaar bij te staan, problemen samen te dragen en er als mens rijker uit te komen. Als gebaar nam hij een gezin mee naar Vaticaanstad en gaf het onderdak. Ik denk dat het voorbeeld van onze paus aanstekelijk werkt en menig pastor den aankomend pastor bemoedigt om mensen nabij te blijven en hen de bevrijdende boodschap van Jezus door te geven. Degenen die deze boodschap aannemen, slagen er vaak in op een bewonderenswaardige wijze de liefde te leven, die uit God komt; de liefde te beleven in eenvoud, in het besef van de eigen zwakheden anderen niet te veroordelen, de medemens te vergeven dat hij of zij anders is. De oerwaarde is voor ons christenen, de liefde, geen liefde die alles goedkeurt en zwijgt over het kwade. In de eerste lezing hoorden we hoe Paulus en Barnabas in hun tijd het Evangelie doorgaven. Dat gebeurt al 2000 jaar.  Bidden we dat er ook in onze tijd mensen mogen zijn, die zich geroepen voelen de Goede Tijding van Jezus aan anderen door te geven.

4e ZONDAG VAN PASEN C 2016  (Roepingenweekeinde).
Lezingen: Handelingen 13, 14.43-52; Apocalyps 7, 9.14b-17; Johannes 10, 27-30