Preken

Bevrijding…

By 1 mei 2015 No Comments
[vc_row][vc_column width=”1/3″][vc_widget_sidebar sidebar_id=”sidebar-3″][/vc_column][/vc_row][vc_row][vc_column][vc_column_text]5e ZONDAG VAN PASEN 2015 B, Lezingen: Handelingen 9, 26-31; 1 Johannes 3, 18-24; Johannes 15, 1-8

In allerlei documentaires op TV en radio-uitzendingen wordt in ons land zeventig jaar bevrijding herdacht. Het valt op hoe op basis van een tijd van bezetting de saamhorigheid van ons volk tijdens de oorlog gegroeid was. Mensen van verschillende lagen in de bevolking, van verschillende godsdiensten en levensovertuigingen waren elkaar gaan vinden en waarderen in hun gemeenschappelijke afkeer van de bezetter. Alleen degenen, die met de vijand hadden samengewerkt waren van die solidariteit uitgezonderd. Ze werden na de oorlog gevangen genomen, vaak vernederd en mishandeld en soms ook terechtgesteld. Voor de rest was er gemeenschappelijke vreugde alom want Nederland was bevrijd.

Veel mensen uit de verzetsbeweging en buitenlandse troepen hadden daar heel veel, tot zelfs hun leven voor onze bevrijding over gehad. Soldatenkerkhoven spreken boekdelen. Men probeert op het Amerikaanse kerkhof in Margraten de gesneuvelden met behulp van foto’s een gezicht te geven. Hier in Zuid Limburg en gedeelten van Brabant waren we  al een maand of acht eerder vrij. We kijken nu 70 jaar terug.

Langzamerhand heeft de saamhorigheid van toen andere accenten gekregen. We leven in vrede en we hebben intussen welvaart opgebouwd en willen die behouden en eventueel nog laten groeien. Daar staan we samen voor. Er wordt aan gewerkt dat zoveel mogelijk mensen een plaats krijgen op de arbeidsmarkt. Crisisverschijnselen en met minder moeten doen liggen ons niet. Maar tijdens de komende dodenherdenking en dag van de bevrijding realiseren we ons, dat vrijheid de basis is waarop wij leven en onze welvaart gebouwd is.

Maar zijn we ons er ook van bewust, dat we in onze vrijheid meer moeten doen dan vooral aandacht besteden aan onze materiële welvaart? In onze vrijheid lijkt het evenzeer van belang aandacht te besteden aan onze verbondenheid als mensen met elkaar. Daarbij hebben we oog voor wat de goede verhouding tot onze medemensen bevordert maar ook schaden kan. Een mens leeft niet van het materiële alleen, maar ook van solidariteit, bekommernis om elkaar, mededogen en vredelievendheid, de ander ontzien, vergevingsgezindheid en naastenliefde. Zonder die invulling op de duur geen vrijheid. Omwille van die verbondenheid met elkaar zou het niet vreemd moeten zijn dat iemand met een topsalaris die een hoge bonus krijgt zich de morele vraag stelt: staat dat nog wel in een goede verhouding tot al degenen die het mete veel minder moeten doen en zelfs in armoede leven. Ook al heeft hij recht op die bonus.

Nog een ander voorbeeld: willen we leven in goede verhouding met elkaar dan betekent dat ook dat bij alle recht op vrije meningsuiting we ons afvragen of we de medemens door onze uitlatingen niet schaden. Dat wil zeggen dat we ons af mogen vragen‘hoe ga ik met de ander om, hoe praat ik over hem of haar? Ontzie ik mijn medemens? Laten ik de deur naar herstel of verbetering open? De eerste christenen, gewend aan de fanatieke christenvervolger Saulus, de latere apostel Paulus alle aanvankelijke wantrouwen jegens de man overwonnen en de deur openden voor deze bekeerde christenhater. Paulus werd een groot missionaris bij de verspreiding van de Goede Tijding (Evangelie) van Jezus.

Het besef van hoe wij elkaars vrijheid en mogelijkheden kunnen bevorderen en de vrede dienen of schaden mag, bij alle rechten die we hebben, weer grotere aandacht krijgen.

Voor ons, christenen, is het geloof in Jezus de basis is van onze vrijheid als kinderen Gods. Daarin vinden we de stimulans van onze morele handelen. Aan Gods liefde voor ons, betoond in leven, sterven en opstanding van Jezus, koppelen wij ‘heb elkaar lief, zoals ik jullie heb liefgehad’.  Jezus vraagt vandaag in de Evangelietekst dat we dan wel met Hem verbonden blijven en vrucht dragen. Verbondenheid met de wijnstok die Jezus is en daardoor ook met elkaar, is de basis van ons leven, van onze vrijheid en van echte vrede, kortom van ons goede leven met elkaar.[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row]