Preken

Het milieu waarin wij opgroeien…

By 29 februari 2016 No Comments

Er stond van de week een opmerkelijk bericht in de krant, nl.dat kinderen van criminelen een groot gevaar lopen zelf ook tot criminelen uit te groeien. Het betekent, dat van deze mensen heel de manier van tegen mensen en dingen aankijken en hun doen en laten vanuit het criminele milieu waarin ze leven wordt bepaald. De vraag is of zulke mensen ooit een kijk op het leven hebben gehad of krijgen die gedragen wordt door vertrouwen, liefde en geborgenheid. Wat er ook van zij, wij allemaal groeien op en ontlenen mede onze kijk om mensen en gebeurtenissen aan het milieu waarin wij opgroeien en zijn opgegroeid. Dat kun je ook doortrekken naar het gelovig, ongelovig of anti-gelovig zijn. Is ons milieu een gelovig christelijk milieu dan zal de kijk van degene die daarin is opgegroeid, mits zijn of haar geloof wortel heeft geschoten. die van een gelovige christen zijn. Ons geloof als christenen speelt zich af in het kader zijn van een gemeenschap van christenen. Momenteel heb je daarnaast mensen die hun eigen geloof samenstellen op de relimarkt, ook zogenoemde ‘spirituelen’ die een houvast zoeken in een of andere vorm van innerlijk leven, maar ook mensen die niet geloven of niet kunnen geloven op de wijze van de christenen. Joden en christenen vinden de inspiratie voor hun kijk op mens, wereld en gebeurtenissen in de verhalen van de H. Schrift. Die verhalen kunnen ook vandaag nog helpen om de wereld van nu op een gelovige wijze te verstaan. We gaan even in op het verhaal van Mozes. Hij is opgegroeid in de gelovige traditie van zijn volk. De aarde is door God geschapen en de mens in handen gegeven. Hij is met de kudde van zijn schoonvader Jethro in een gedeelte van de woestijn waar nog wat struiken staan, Daaraan kunnen de dieren nog wat knabbelen. Hij ‘ziet’ een natuurverschijnsel, struiken, waarvan de druppels, die ze afscheiden, glinsteren in de zon. Het lijkt of ze in vuur en vlam staan. Mozes is diep onder de indruk van dit wonderlijk verschijnsel. Het overkomt hem. Als gelovige staat hij verwonderd en‘ziet’ hij hoe prachtig en indrukwekkend God de aarde heeft gemaakt. Uit eerbied doet hij zijn sandalen uit. Het is heilige grond. Hij ‘ervaart’ Gods aanwezigheid. God die er altijd is en daaraan zijn naam dankt Jahweh: degene die is. Mozes denkt terug aan Egypte dat hij is ontvlucht. Hij denkt over zijn volk, dat in slavernij in Egypte woont. Als gelovige mens realiseert hij zich dat God geen slaven, maar vrije mensen wil. Mozes wil opkomen voor de vrijheid van zijn mensen. Wat hij hier in de woestijn meemaakt ziet en ervaart hij als een bevestiging van zijn levens-roeping: de bevrijding van anderen. Er zit een lijn in het leven van Mozes als gelovige man. Hij kan zich verwonderen. Het leven zien als gekregen en verbonden met een opgave, maar God ook nabij, eerbied hebben voor de Aanwezige en voor wat heilig is. Iets om nu over na te denken.. In het Evangelie laat Jezus zien, dat mensen graag ongelukkige gebeurtenissen als een straf die automatisch volgt op het kwaad dat er door hen of anderen is bedreven, zoiets als oorzaak en gevolg. Zo ook het doden door Pilatus van een aantal mensen uit Galilea bij een offeraltaar en het instorten van de toren bij de vijver van Siloam waarbij mensen dood bleven, Jezus kijk is een andere; die mensen hadden toch niet allemaal kwaad gedaan. Zo mogen we niet zeggen dat de mensen in de streken waar in onze tijd oorlog en geweld heersen, zoals Syrie en elders, zelf kwaad hebben gedaan. Zo, vindt Jezus, moeten we niet tegen mensen en gebeurtenissen aankijken. Wat Jezus wil is dat het goede gedaan wordt, dat we goede vruch-ten voortbrengen in de omstandigheden waarin we leven. We kunnen altijd proberen te zien waar we goed kunnen doen. God wordt als barmhartig gezien en ervaren. Als we geen goede vruchten voorbrengen krijgen we nog een herkansing ook, zoals de onvruchtbare vijgenboom. M.a.w. wij gelovigen zien ons leven als van God gekregen, We kunnen ons verwonderen en vol eerbied zijn. Met wie we zijn en wat we kunnen hebben we tot taak het goede te doen. Dat is niet altijd gemakkelijk maar God is ons nabij. Te midden van chaos en leed kunnen we meewerken aan de komst van Gods koninkrijk op aarde. We houden het uit in hoop. Met deze kijk op zaken zijn we heilzaam hier aanwezig.

3e ZONDAG VAN DE VEERTIGDAGENTIJD C 2016 Eys
Lezingen: Exodus 1, 1-8a; 1 Korintiërs 10, 1-6. 10-12; Lucas 13, 1-9.