beschouwingen

Gedachten van meneer pastoor…….. Juli 2018.

By 21 juni 2018 No Comments

TASSEN AAN DE VLAGGESTOK
Ze hangen weer aan de vlaggenstok, de schooltassen van de geslaagden aan een van de voortgezette opleidingen. Van harte proficiat aan al degenen, de nu een diploma op zak hebben, heel blij zijn en al weten hoe ze verder gaan na hun verdiende vakantie. Het wordt de volgende stap op weg naar een eigen plaats in de samenleving. Daarbij wordt hen veel succes gewenst. Spannend was waarschijnlijk het afwachten, voordat het verlossend bericht kwam van het slagen. Jammer, natuurlijk, voor degenen, die het niet hebben gehaald. Op naar de herkansing, tenzij de omschakeling naar een andere opleiding meer in de lijn van de mogelijkheden ligt. In beide gevallen alle goeds toegewenst.

Ook kinderen van groep 8 van de basisschool zetten een volgende stap. Ze gaan naar een vervolgopleiding. Meestal zijn het streekscholen of voortgezette opleidingen buiten onze dorpen. Ook dat is best spannend zowel voor de leerlingen als voor de ouders nu hun kinderen verder van huis gaan en met nieuwe ervaringen thuis gaan komen. En de kinderen zelf, stonden ze in de basisschool op de bovenste sport van de ladder, nu beginnen ze in hun nieuwe opleiding onderaan. Alles is voor hen nieuw, het gebouw, de (meeste) leerkrachten, de leerstof, de methoden van onderwijs. Ouders en scholieren wensen we van harte een voorspoedige nieuwe periode.

Mede namens de leden van de kerkbesturen en van het clusterbestuur van Morgenster, ons samenwerkingsverband van Wahlwiller, Nijswiller en Eys,
A. Reijnen, pastoor.

VAKANTIE
Tijd om de dagelijkse beslommeringen en werkzaamheden even te laten voor wat ze zijn. Tijd om de eigen streek, het eigen land intenser te leren kennen; eventueel andere landen te verkennen met hun eigen bezienswaardigheden en culturen; bewoners in hun eigen taal te horen spreken; te ontdekken dat er buiten ons nog anderen zijn. Vakantie kan heel leerzaam zijn, onze horizon verbreden. Er is de mogelijkheid van tijd voor elkaar en voor onze gezinnen; tijd om samen te ondernemen en te ontdekken hoe we ons ontwikkeld hebben en hoezeer je bij elkaar hoort. Hopelijk werkt het weer mee en is de stemming goed. Kerkbesturen en clusterbestuur wensen u een ontspannende vakantie en mocht u verder weg gaan een behouden terugkeer. PS. In het gebedenboekje ‘Bidden Thuis’ van ons samenwerkingsverband staan korte gebeden ‘Voordat we op weg gaan’ en ‘Veilig thuisgekomen’.
A. Reijnen, pastoor.

‘WAAROM ZIJN DE MENSEN ZO MOE?’
Drs. P. (Heinz Polster?) had van die liedjes die te denken geven. In een van die liedjes vraagt hij zich af waarom de zeeën zo diep, de wolken zo snel en de mensen zo moe zijn. ‘Ik zou wel eens willen weten:
— waarom zijn de mensen zo moe,
— misschien van het jachten en jagen,
— misschien van wel tienduizend vragen.
— Ze zijn al zo lang onderweg naar de hemel toe,
— daarom zijn de mensen zo moe.’
Het lijkt een liedje om mee te nemen op vakantie en erover na te denken als we de tijd nemen om stil te staan bij onszelf. U kunt het liedje beluisteren op YouTube als u ‘drs. P. intikt.
A. Reijnen, pastoor.

ZORG OM HET MILIEU
Het dagblad Trouw kwam op 15 juni j.l. met een katern ‘de wereld van de afval’, vuilnisbelten van Amsterdam tot Jakarta. Naast foto’s van afval en de verwerking ervan in die steden gaat het ook over Tokio, Sao Paulo, New York en Lagos. Fotojournalist Kadir van Lohuizen, die de rapportage heeft gemaakt ‘wil in de eerste plaats dat mensen door zijn werk gaan nadenken’. Wij, Nederlanders, produceren per persoon 500 kilo afval per jaar bestaande uit groente-, fruit- en tuinafval , oud papier en karton, glas, textiel, metalen, apparaten, voedsel. Dagelijks worden in ons land vierhonderdduizend broden weggegooid.

Laten we op het verzoek van Lohuizen ingaan en ons afvragen hoe wij met ons afval omgaan. Het valt op, dat we regelmatig in de media geconfronteerd worden met artikelen over milieuvraagstukken. Voorbeelden daarvan zijn de CO2 uitstoot en de opwarming van de aarde, de plasticsoep in zeeën en oceanen, de grenzen aan de verwerkingsmogelijkheden van ons afval, de pogingen van rijke landen om hun afval in arme landen te dumpen enz. Wereldwijd maakt men zich zorgen en des te meer nu de VS. zich teruggetrokken hebben uit het klimaatakkoord van Parijs. Al die artikelen dienen om ons ervan bewust te maken dat de zorg voor het milieu een zorg van iedereen zou moeten zijn. Wij zijn beheerders van Gods schepping, geen eigenaars, geen misbruikers. Het scheiden van afval t.b.v. aparte verwerking zou – zo wordt ons door de media voorgehouden- meer aandacht verdienen evenals een bewust gebruik van auto’s en andere vervoermiddelen die fossiele brandstoffen gebruiken. We kunnen er wat aan doen, zo wordt ons voorgehouden, ……. als we willen.
A. Reijnen, pastoor.