Preken

Een leefbare plek…

By 25 juli 2016 No Comments

Zondag, 24 juli 2016

Wij, mensen, hebben verschillende behoeften mede naar gelang de omstandigheden waarin we leven. Mensen onder de armoedegrens in een land als het onze hebben andere behoeften dan mensen op de vlucht voor geweld. Maar bij beide groepen is hun bestaan in het geding. Ze kloppen op de deur van onze welvaartsmaatschappij met de vraag: laat ons toe in jullie veilige wereld of deel met ons, armen, jullie welvaart. Onze antwoorden zijn verschillend. Dat onze eigen welvaart door onze goedheid niet bedreigd wordt speelt een grote rol. Dat merk je aan de reacties op al of niet een asielzoekerscentrum en het aantal vluchtelingen dat de overheden daar in willen stoppen. Veel mensen hebben het gevoel, dat ze jarenlang hard gewerkt hebben om het welvaartspeil, dat ze nu hebben, te bereiken. Op zich hoeft daar ook niets verkeerds aan te zijn. Maar we moeten wel een weg zoeken om met de realiteit van 50-60 miljoen vluchtelingen wereldwijd om te gaan. Naast het recht om ons eigen bestaan te verdedigen is er namelijk een ander recht, n.l. dat van een leefbare plek voor iedereen op onze aarde die van alle mensen is. Ook dat besef leeft en doet ons mensen toelaten die op de vlucht zijn voor armoede en geweld. Er is wat dat betreft veel goeds onder de mensen. Het valt op hoeveel vrijwilligers er zijn, die zich het lot van asielzoekers aantrekken, hen Nederlands leren hen de weg leren in onze maatschappij. Het valt op hoeveel mensen er zijn, ook vanwege de  overheid, die mensen onderdak, kleding en voedsel verschaffen en hoeveel geld onze samenleving toch ook steekt in een redelijke opvang  Die opvang komt wellicht niet overeen met de paradijsdroom van de vluchtelingen. Maar dromen stemmen –zoals we weten- lang niet altijd overeen met de realiteit van het leven. Toch zie je dat Jezus’ aansporing in het Evangelie in veel gevallen werkelijkheid wordt:  ‘vraagt en u zult verkrijgen, zoekt en ge zult vinden, klopt en u zal worden opengedaan. Want al wie vraagt verkrijgt, wie zoekt vindt; en voor wie klopt doet men open’.

Maar we hebben het leven en alles wat er gebeurt niet zelf helemaal in de hand. De teksten van de viering van vandaag geven dan ook een  beschouwing  over het gebed, in vertrouwen op God. Het gebed van Abraham, die het opneemt voor degenen die te midden van alle kwaad in Sodom overeind zijn gebleven en gewetensvol zijn blijven doen wat ze moesten doen. De bezorgde Abraham weet van God gedaan te krijgen dat de stad niet zal worden verwoest als er nog tien rechtvaardigen zijn. Daarmee wordt het volgehouden, om mensen bekommerde gebed van Abraham gehonoreerd. Wellicht kunnen we aan aartsvader Abraham een voorbeeld nemen in  het volgehouden gebed uit zorg voor anderen.  Een ander voorbeeld van bidden vinden we in het Onze Vader in de versie van Lucas. Jezus bidt regelmatig en Lucas maakt daar melding van. Het contact van Jezus met de Vader i de hemel spreekt de leerlingen aan. Op een keer komt van hun kant de vraag: Heer, leer ons bidden  Belangrijk in het Onze Vader is de erkenning van God en daarmee ook ons vertrouwen als schepselen in God, naar wiens beeld wij geschapen zijn: “Vader uw Naam worde geheiligd, uw rijk kome”. Maar ook de zorg voor ons dagelijks bestaan van iedere dag komt aan de orde: “geef ons iedere dag ons dagelijks brood”. En dan iets typisch christelijks: de vergeving. En het nieuwen kansen geven aan degene die vergeven wordt. Dat geldt van God ten aanzien van ons, dat geldt ook van ons ten aanzien van elkaar. Menselijke tekortkomingen doen zich voor. De houding daartegenover is niet goedvinden, maar wel vergeven. Jezus zegt op een gegeven moment tegen iemand: ik veroordeel je niet, zondig niet meer, ga heen in vrede. En dat we niet toegeven aan de verleidingen in ons leven bv. bij de kwestie van de vluchtelingen vooral aan onszelf te denken en de ander te vergeten ook daar kunnen we best Gods hulp bij gebruiken. We ontvangen Gods Geest, dezelfde die Jezus bezielde in zijn zorg voor ons, als we onze hemelse Vader om die Geest vragen. Hij maakt ons tot zorgzame maar ook tot biddende mensen.

17e ZONDAG DOOR HET JAAR C 2016;
Lezingen: Genesis 18, 20-32; Kolossenzen 2, 12-14l; Lucas, 11, 1-13