Preken

30 mei 2019: Hemelvaartsdag: Kijk naar boven en kijk om je heen.

By 30 mei 2019 No Comments

Lucas, de evangelist en schrijver van de Handelingen van de apostelen, spreekt nadrukkelijk van een periode van 40 dagen, waarin Jezus na zijn sterven aan zijn leerlingen verscheen en met hen sprak over het koninkrijk van God. Dat getal 40 komen we in de Bijbel vaak tegen. Om enkele voorbeelden te noemen: Voordat Mozes op de Sinaï de tafels ontvangt met de tien woorden, verblijft hij 40 dagen op die berg, die door een wolk onttrokken is aan de ogen van de Israëlieten. Ook het volk Israël verblijft maar liefst 40 jaar in de woestijn. De profeet Elia trekt 40 dagen en nachten door de woestijn totdat hij aan de berg Horeb komt, waar de Eeuwige aan hem voorbijgaat in het stille ruisen van de wind. Van Jezus wordt verteld dat Hij 40 dagen in de wildernis verblijft, waar Hij door de Satan op de proef wordt gesteld, voordat Hij het koninkrijk van God gaat verkondigen. Later treffen wij Hem samen met Mozes en Elia op een berg, waar een wolk hen onttrekt aan het oog van de leerlingen. Vandaag hebben we iets soortgelijks gehoord: op een berg wordt Jezus door een wolk aan het zicht van de leerlingen onttrokken. Het gebeurt, nadat Hij na zijn verrijzenis nog 40 dagen aan zijn leerlingen is verschenen. Het getal 40 en het beeld van de wolk willen ons opmerkzaam maken op het verborgen handelen en aanwezig zijn van God. ‘Niemand heeft God ooit gezien’, zegt de Evangelist Johannes, ‘maar de Zoon, die zelf God is, heeft Hem doen kennen’.  Het is Jezus geweest die God zichtbaar heeft gemaakt. Hij was God in levende gestalte, voelbaar, hoorbaar, tastbaar. Door zijn aandacht en vergevende woorden voor mensen die werden genegeerd of gemeden en door zieken te genezen heeft Jezus laten ervaren dat het koninkrijk van God was aangebroken. Zijn leerlingen waren totaal van slag, toen het optreden van hun Meester uitliep op zijn veroordeling en kruisdood. Aanvankelijk dachten ze dat dit ook het einde van Jezus’ boodschap betekende, maar door allerlei tekens ontdekten ze dat die bevrijdende beweging doorging. Jezus verschijnt na zijn verrijzenis meermaals aan zijn leerlingen, verhalen ons de Evangelisten. Nadat de H. Geest hen daartoe vaardig heeft gemaakt, beginnen de leerlingen te getuigen hoe Jezus hun en vele anderen hoop en uitzicht,  genezing en verlossing heeft gebracht. Dat vieren we straks met Pinksteren. Vandaag horen de leerlingen – en met hen ook wij – dat we onze blik niet uitsluitend naar boven moeten richten, maar ook naar opzij, naar de mensen die onze naasten zijn. De leerlingen krijgen die opdracht van twee mannen in het wit, die plotseling bij hen staan en tegen hen zeggen: ‘Jezus, die uit jullie midden in de hemel is opgenomen, zal op dezelfde wijze terugkomen als jullie Hem naar de hemel hebben zien gaan’.  M.a.w. Jezus verdwijnt nu wel uit jullie ogen, maar Hij keert weer terug. In die tussentijd mogen jullie aan de slag gaan, zijn boodschap verkondigen en zijn werk voortzetten, ieder met zijn eigen mogelijkheden en beperkingen. We hoeven dat niet op eigen kracht te doen, maar net als de apostelen eertijds, zullen ook wij met kracht uit de hemel worden toegerust. Het is alsof die twee mannen in het wit ons duidelijk willen maken: Leven  betekent niet naar de hemel blijven staren, maar goed kijken naar de aarde. Heel Jezus’ opdracht was erop gericht dat er een hemel op aarde komt. Zo worden ook wij uitgedaagd er aan te werken dat de aarde een thuis wordt waar het goed is om te leven, voor alle mensen. We mogen dat doen in het vertrouwen dat de Eeuwige, die we niet kunnen zien, die enerzijds voor ons verborgen is, anderzijds ook met ons meegaat en ons beschermt. Vanuit zijn verborgenheid worden wij toegerust met kracht. Die kracht mogen we ervaren, als we ons begeven in de binnenkamer van het gebed, ons plaatsen in aanwezigheid van de Verborgene.
Het feest van Hemelvaart daagt ons uit om te leven ‘ alsof God er niet is’,  zoals Dietrich Bonhoeffer ooit heeft gezegd. M.a.w.: we kunnen niet beschikken over Gods aanwezigheid, maar we mogen wel leven in het vertrouwen dat we door God gezien en bemind worden, net zoals Jezus dat in zijn leven heeft ervaren. In zijn voetspoor mogen wij ons inzetten om de aarde te maken tot een land waar vrede en goedheid met elkaar wonen, een stukje hemel op aarde waar ieder tot zijn/haar recht komt,  het koninkrijk van God dichterbij en midden onder ons.  AMEN.