beschouwingen

2e zondag v/d Advent: Krismes in ’t “Eeser plat”.

By 10 december 2017 No Comments

In de nog komende drie weken van de advent vindt u in deze rubriek wekelijks een kerstverhaal, door Piet van Loo, vertaald in het “Eeser plat”.
In de eerste week van de advent leest u het verhaal:

De lAfbeeldingsresultaat voor engelenhaar kerstboomegende van ‘t Engelehoar

Ing legende woarum vier bis op d’r daag van huj Engele-hoar in d’r krisboom hange!!

De sjpin en ’t Kriskindje.

Ing kling gries sjpin lopet in ’t hotel uvver geneat. “Oh” sjreijet de doater van d’r kastelein “maak datste voet kuns doe vies mormel”.

“Zow ich wurkelik zoeë sjrauw zieë?” vroaget de sjpin zich aaf, wie ze teage de moer umhoeëg klummet. Egaal wie en wat, mie sjpinneweb is in gidder gevaal prachtig. Ze sjpinnet een sjun groeët web en zoeët zich ee pleatsjke vuur de naat.
Mè d’r volgende murrige ………. mienge leeve God, doa koam de kasteleinsvrow mit d’r bessem. “Wat?” reupt ze… ee sjpinneweb in mieng kamer.

Ze veaget ’t prachtige sjpinneweb noa onge en jaget de sjpin voet. “Voet heij” zaat ze en jaaget mit d’r bessem hinger de sjpin aa. “Ich kin sjpinne, mit van die vies lang poeëte mit vliddige hoare d’rop, nit oetsjtoa.

Gerelateerde afbeelding

Ginge kint mich oetsjtoa, joamered de erm sjpin en ze gong voet ….. noa d’r sjtal van ’t hotel. Doa begon ze ee web te sjpinnen van d’r inge bis an d’r angere balk.

Doa vool heur ginge lestig. De deere onger heur woare heur eegelik waal dankbaar, umdat ze in heur web de vlege en mugge vanget die de deere, wennt ’t werm wear woar behuuërlik ploagete.
“Noe maak ich mich teminste noch nutzlig” daat de sjpin. “Wenn ich noe ooch nog mer sjun wuuër”, zuuëtet ze d’r hingeraa.

Mè umdat dat noe eemoal nit koeët, begon ze mer wer te sjpinne en noe zelfs ‘t sjunste web wat ooit durch ing sjpin gemakt woar.

Ze wirket al hieël lang dra, wie ‘t op ing naat hieël druk woeëd in d’r sjtaal onger heur, ze hoeët hieël veul sjtimme en zoog hieël veul lit in d’r sjtaal. Ze koeët nit richtig zieë wat doa loos woar, mè ’t smurgens wie ze noa onge kieket zoog ze in ee kribke een kling kindje lieke, ee sjun jonk vruwke beuget zich uvver ’t kindje ongertusje dat inge get owwere maan mit een vrundlig gezich noa hun kieket.

D’r baby begon te griene. “Hea hat koad” zaat zieng mam. “Ich han alle struuje wat ich koeët vinge al uvver ‘m hin gelaat, maar dat is nit genog”.Gerelateerde afbeelding
Dat woar de groeëte kans vuur de gries sjpin. Mit heur prachtig web, dat zoeë zacht wie echte ziej woar, zoeë donzig wie de pluuskes van ing oetgeblujde peadsblom en zoeë werm wie wol, koam ze van heur balk noa onge en laat ’t web vuur de veut van de mam. Die pakket ’t op, laat ’t uvver heure baby en dujet ’t an de kante good in zoeëdat d’r baby ’t lekker werm how. Dea hoeët op mit griene en vool lekker in sjloap.

Doe zaat ’t Maria, de mam, aan de gries sjpin, die sjtols sjtong te kieke: “Gries sjpin, wat wilste haan vuur dat geweldig kado watste aan mie zoontje gegeave has?”

“Oh, estebleef”, zaat de sjpin ongertussje dat ze de vuurpoeëte ineesjloog, “Ich weul zoe gear dat ich sjun koeët weade.”
“Doa kin ich nuks aa doeë” zaat Maria, “du mos zoeë blieve wie d’r Herrgott dich gemakt hat. Mè ich zal d’r vuur zurrige dat de luj vroeë zunt wennt ze dich zient. Wennt inge ’t soavends ing sjpin ziet zal hea zaage: “Aha, dat betekent geluk”

En doarum is ’t tot op d’r daag van huj nog ee teke van geluk, wennt inge ’s oavends ing sjpin ziet. En tot op d’r daag van huj hange vier op krisoavend ooch nog ummer lang goode en zilvere sjlingers in d’r krisboom en vergeate ooch ‘t engelehoar nit. Dat hange vier in d’r krisboom als herinnering aan de gries sjpin en ’t kado dat ze aan ’t kriskindje hat gegeave.