Preken

29 maart 2018: Witte donderdag.

By 29 maart 2018 No Comments

Hebt U wel eens de maaltijd meegemaakt, waarmee Joden de viering van de sabbat beginnen op vrijdagavond? Het is een indrukwekkend en feestelijk gebeuren. Er worden kaarsen ontstoken, uit de Bijbel gelezen. Er wordt samen gegeten en gezongen. Het Joodse Paasmaal (Pesach) is extra feestelijk v.w. het gebraden lam, de matzes (het ongedesemde brood), de wijn en de bittere salade. Een kind vraagt: ‘Waarom is deze avond zo anders dan andere avonden?’ Deze vraag is voor de huisvader aanleiding om het verhaal te vertellen van de Uittocht van het volk Israël uit het slavenhuis van Egypte.
Afbeeldingsresultaat voor laatste avondmaalOok Jezus heeft dat Paasmaal gevierd met zijn leerlingen op de laatste avond van zijn leven. Hij heeft er echter zijn eigen accenten aan gegeven. Tijdens de maaltijd staat Hij van tafel op en gaat zijn leerlingen de voeten wassen. Hoe bijzonder dat was, hebben we gehoord uit de reactie van Petrus. De Meester, hun Heer – zoals ze Jezus noemden – gaat zijn leerlingen de voeten wassen. Ongehoord is dat, want Hij gaat het werk doen van de minste bediende. Voor Petrus is het aanvankelijk onverteerbaar. Maar Jezus geeft uitleg en zegt: ‘ Als Ik, die jullie beschouwen als je Heer en Meester, me niet te groot voel om het werk te doen van de slaaf, dan moeten jullie je niet te goed voelen om elkaar de voeten te wassen. Ik heb je een voorbeeld willen geven’.
We weten allen dat samen de maaltijd gebruiken niet alleen een gelegenheid is om onze maag te vullen. We kunnen ook met onze tafelgenoten delen wat ons bezig houdt en waar ons hart vol van is, fijne dingen, onze zorgen en verdriet . Jezus heeft van dit Paasmaal, deze bijzondere maaltijd gebruik gemaakt om de leerlingen zijn testament mee te delen. Hij neemt van die platte, ongezuurde broden (matzes), dankt God en breekt ze in stukken en deelt ze rond en zegt: ‘Dit is mijn Lichaam. Dit ben Ik zelf. Ik geef mijn leven voor jullie.’ Zoals brood je honger stilt, zo ben Ik voedsel voor jullie geestelijke honger. Ook laat Hij de beker met wijn rondgaan en zegt: ‘Drinkt allen hieruit. Dit is mijn Bloed, dat zal vloeien als teken van het nieuwe Verbond dat Ik met jullie sluit. Ik geef mijn leven om jullie geestelijke dorst te lessen. Blijft dat doen om mijn gedachtenis in jullie midden levend te houden.’
VeleAfbeeldingsresultaat voor voeten wassenn weten uit ervaring dat je op de herinneringen aan een feestelijke maaltijd lang kunt teren en nagenieten. Jezus nodigt ons uit tot Eucharistie. D.w.z. dank te zeggen, samen bidden en zingen, luisteren naar de Schrift en Maaltijd te houden tot zijn gedachtenis. Onder de tekenen van Brood en Wijn mogen wij Hem ontmoeten als een Bron van inspiratie en kracht om in navolging van Hem onszelf te geven. Uit ervaring weten we hoe sommige ontmoetingen een blijvende indruk achterlaten en ons leven veranderen.
Als we dat van Iemand mogen verwachten, dan is het wel van een echte ontmoeting met Jezus. Hij nodigt ons uit om te luisteren naar Zijn woord. Hij wil in ons aan het woord komen, spreken tot ons hart. Hij daagt ons uit om te delen van wat ons is toevertrouwd met wie gebrek lijden. Niet heersen en de baas willen spelen, maar elkaar helpen en van dienst zijn. Jezus belooft dat die goede Geest, die H. Geest ons geschonken wordt, als wij erom durven vragen en bidden. Het is die Geest die van de Vader en van Hem uitgaat en die ons kracht geeft om zijn testament uit te voeren en in praktijk te brengen in ons leven van alledag. AMEN.