Preken

28 mei 2017: Zevende zondag van Pasen.

By 28 mei 2017 No Comments

CIRKELEN ROND EEN GEHEIM

De Evangelielezing van deze dag is verre van eenvoudig. In een van de commentaren die ik las, stelt de auteur: Misschien moeten we er gewoon maar eerbiedig naar luisteren, naar dit gebed van Jezus tot zijn Vader, in het besef dat God een geheim is en blijft. God overstijgt ons bevattingsvermogen We kunnen God niet vangen in woorden. We kunnen Hem enkel vermoeden en naar Hem verlangen. En als het ons gegeven is iets van Hem ervaren. We kunnen enkel tastend naar Hem zoeken. Mogelijk helpt ons de volgende vergelijking: Als Godzoekers zijn we als een visser die aan de waterkant zit. Hij wacht stil en geconcentreerd. Hij verwijlt met zijn gedachten. De visser weet dat er in het water vis zit, ook al kan hij hem niet zien, niet horen, niet ruiken noch voelen. De vis zwemt rond in het water totdat hij toehapt en zichzelf aan het aas gewonnen geeft. En dat mogen wij misschien ook ervaren: de genade dat God zich aan ons gewonnen geeft.

Voor Jezus was God heel vertrouwd. Hij spreekt Hem aan als ‘Abba’, een woord dat bij ons zoiets betekent als ‘Papa’. Hij weet zich ten diepste met God verbonden. Je mag stellen: God is zijn thuis. Hij is doel en oorsprong van zijn verlangen. Heel zijn denken en doen is erop gericht Gods wil te volbrengen. Nou is er in het gebed dat Jezus uitspreekt vaak sprake van ‘Verheerlijken’. Daar zit het woord ‘heer’ in. Verheerlijken zou je dus kunnen vertalen met ‘iemand tot heer maken’ of iemand ‘roemen en loven’. We mogen stellen: Jezus heeft met zijn leven, met zijn woorden en daden God groot gemaakt, Gods glorie laten zien. Hij heeft God eer betoond en recht gedaan. Hij heeft dat gedaan door de liefde voor God en de naaste centraal te stellen. Zo is in Jezus God aan het licht gekomen. Hij heeft God verheerlijkt, zo zegt Hij in het gebed dat Hij bidt: ‘Ik heb op aarde uw grootheid getoond door het werk te volbrengen dat U Mij hebt opgedragen’. En op zijn beurt wordt Jezus door God verheerlijkt door zijn Zoon te doen verrijzen uit de dood. God doet recht aan Hem en aan heel zijn leven dat aan de liefde was gewijd.

Als Jezus in zijn gebed tot twee maal toe spreekt over het schenken van ‘eeuwig’ leven, dan denken wij misschien aan iets dat eindeloos lang, ja eeuwig duurt. Iets dat saai wordt en gaat vervelen. Maar Jezus gebruikt dat woord niet voor een toestand, maar om een relatie aan te duiden, om verbondenheid die blijft. Is dat ook niet waar wij ten diepste naar verlangen? Als wij echt van iemand houden, hopen wij dat die verbondenheid voor altijd blijft. We weten ook uit ervaring dat je zo’n relatie, zo’n band niet als een blijvend geschenk kado krijgt. Aan een levende relatie moet je aandacht en zorg besteden. Je moet tijd en energie voor vrij maken om er voor een ander te zijn. Geldt dat ook niet voor onze verbondenheid met God? Ons leven is immers een leerproces. Constant moeten we keuzes maken. Keuzes om te groeien. Daarom heeft Jezus niet alleen toen gebeden voor zijn vrienden. Hij bidt ook vandaag voor ons. En wij bidden voor elkaar. Die verbondenheid met God, de Eeuwige, hebben we nodig om in heel ons denken en doen de juiste koers te houden. Door dat gebed van Jezus en van elkaar blijven wij bezield met de Goede Geest die wij met Pinksteren weer speciaal hopen te ontvangen.

Het zal ons waarschijnlijk verbazen dat Jezus zegt dat Hij niet bidt voor de ‘wereld.’ Dan is het goed te weten, dat Johannes met dat wooord ‘de wereld’ altijd bedoelt de wereld waar het recht van de sterkste geldt en waar het gaat om macht en aanzien. De wereld waar Jezus wel voor bidt, is een andere, een nieuwe wereld waar het onmogelijke mogelijk zal blijken. Daar zal zacht worden gemaakt wat verhard is; daar zal liefde de grootste prioriteit krijgen in plaats van haat en vergelding. Daar zal God alles in allen zijn. De blijde hoop dat die wereld er zal komen, mogen we nooit verliezen. Maar wat nog belangrijker is: we moeten tegelijk serieus nadenken over wat onze eigen bijdrage kan zijn aan die nieuwe wereld, zoals die Jezus voor ogen heeft gestaan. Laten wij – vooral in deze week voor Pinksteren – vurig bidden om de H. Geest die ons daarbij de juiste richting wijst en de moed geeft die we nodig hebben.
Bidden dat God zich aan ons bekend maakt en gewonnen geeft AMEN.