Preken

Het draagvlak voor geloven is verdwenen…

By 25 juli 2016 No Comments

Zondag, 10 juli

Degenen die ervoor gekozen hebben als priester, diaken, pastoraal werkende en vrijwilliger om gelovigen te ondersteunen om hun geloof te beleven en door te geven staan voor een belangrijke vraag. Hoe kan het geloven doorgegeven worden in onze tijd, waar kerken in de samenleving aan de zijlijn staan. Hoe komen mensen van nu in contact met de Goede Tijding van Jezus Christus? Er zijn nogal wat christen gelovigen, binnen onze kerk of de protestantse kerken gedoopt, wier geloof in de loop van de jaren is verdampt, opgelost, in het niets is verdwenen. Het draagvlak voor geloven is in onze samenleving verdwenen. De gezinscultuur waarin het geloof werd beleefd door het bidden van de rozenkrans, het bidden voor en na tafel, het bidden met de kinderen bij het naar bed gaan, het kruisje met wijwater, is grotendeels verdwenen. Voor zover mensen nog christen gelovig zijn komen ze ook vaak niet meer naar de kerk om samen hun geloof te vieren, samen te bidden, te luisteren naar Gods woord en samen het brood, d.w.z. het leven met elkaar te delen. Er moet vaak al een reden zijn bv. de mis is voor een overleden familielid of vriend, willen mensen naar de kerk komen. Daardoor komen mensen niet meer in contact met de aanwijzing van Jezus in het evangelie. Daarmee komen ze ook niet meer in contact met zijn manier van leven. Daarmee verdwijnt ook langzaam maar zeker het besef dat de aanwijzingen van Jezus en zijn manier van leven van belang zijn voor onze manier van leven en de manier van leven met elkaar. Nu heeft door heel de geschiedenis van God met zijn mensen de betekenis van geloven voor het concrete leven hoogtepunten en dieptepunten gekend. Je hoeft er de bijbel maar op a te slaan om te zien hoe na lange periode van God vergetelheid mensen opnieuw bij elkaar komen en huilen van tegelijk spijt en geluk als hen uit het na de ballingschap teruggevonden boek met Gods aanwijzingen wordt voorgelezen. Je hoeft de bijbel maar erop na te slaan om te zien hoe met name profeten zich moeite geven, om mensen te herinneren aan hun verbondenheid met God en diens droom van gerechtigheid en vrede. In onze tijd met zijn nadruk op vrijheid en zelf beslissing lijkt het erop dat veel mensen geloven in God zien als een dwangbuis van verplichtingen, die hun vrijheid in de weg staat. De kerk, die tot taak heeft de vrijheid van de kinderen van God te promoten, moet inderdaad oppassen met te gedetailleerde voorschriften voor alle terreinen van het leven. Vrijheid wordt echter menigmaal ingevuld als een ‘kunnen doen waar we zin in hebben’. Het is echter de vraag of vrijheid niet anders ingevuld moet worden. Vrijheid houdt immers ook verantwoordelijkheid in voor ons eigen leven en ons leven met elkaar. Vrijheid stelt ons voor de opgave de schepping goed te beheren, goed met elkaar om te gaan, onszelf als naaste te gedragen van onze medemens, ontzag te hebben voor God, schepper van hemel en aarde. Dat zijn zaken die in ieder mens verankerd zijn in zijn binnenste, in zijn hart en in het geweten. Dat wordt ons verteld in de eerste lezing Daar zijn mensen die in de ogen van anderen ongelovigen of ketters zijn niet van uitgezonderd. Een frappant voorbeeld wordt verteld in het evangelie, waar een door de Joden als ketter beschouwde Samaritaan zich gedraagt als naaste van de door rovers overvallen reiziger. Hoe hij hem naar de herberg brengt en alles voor hem betaalt. Merk op hoe in de evangelietekst van vandaag de vraag ‘wie is mijn naaste’ –met de nadruk op ‘mijn’ omgedraaid wordt naar de vraag: ‘voor wie ben ik een naaste’, m.a.w. gedraag ik mij als naaste voor de ander? Bekommer ik mij voor mijn medemens; ben ik begaan met zijn lot en handel ik daarnaar? Vrijheid wordt opgevuld met barmhartigheid t.a.v. de mens in zijn kwetsbaarheid en nood. Het contact met het Evangelie van Jezus herinnert ons daar voortdurend aan. Moge het Evangelie met de verhalen van en over Jezus gehoord blijven in onze tijd, juist ook als stimulans om onze vrijheid in te vullen ten goede. Jezus, die dat zelf in praktijk brengt, voltrekt zijn leven in intens contact met God. Hij is een biddende Mensenzoon. Moge er een nieuwe openheid groeien voor de Goede Tijding door Jezus in Godsnaam aan ons verkondigd, tot heil van allen. Mogen pastores op de juiste manier het Evangelie verkondigen.

15e ZONDAG DOOR HET JAAR C 2016 Nijswiller, Eys en Wahlwiller
Lezingen: Deuteronomium 30, 10-14; Kolossenzen 1, 1-20; Lucas 10, 25-37.