Preken

1-1-2019: Nieuwjaar.

By 1 januari 2019 No Comments

INLEIDING
Beste mensen, Aan het begin van het nieuwe jaar, lijkt het goed, zoals in Nijswiller en Wahlwiller afgelopen weekeinde al gebeurde, ook in Eys even terug te kijken op 2018, het jaar dat we achter ons hebben gelaten. Daarna staan we ook even stil bij onze hoop en verwachtingen voor 2019 en de betekenis van de Schriftlezingen van vandaag.              Menigeen verzuchte de laatste dagen van 2018: ‘Wat gaat de tijd toch snel. Alweer een jaar voorbij’. Men kan zich echter ook afvragen: ‘is het wel de tijd die snel voorbij gaat of zijn wij het die snel door de tijd gaan? We hebben het vaak druk, een vol programma en geen tijd voor wat daarbuiten aan de hand is. ‘Ik heb geen tijd’ is dan ook een veel gehoorde opmerking. De vraag is of dat zo ‘gezond’ is, als stilte of bewust stilstaan bij het leven dat we leiden, uit ons leven verdwijnt. De Franse filosoof Gabriel Marcel merkt op: ‘in de stilte behoort een mens zichzelf toe’.
Hetgeen men –naast de vluchtigheid van de tijd- het afgelopen jaar ervaren heeft is heel verschillend. Voor sommigen was het een heel vreugdevol jaar: ze troffen de partner die ze wensten, hen werd een kind geboren, ze verwierven een eigen woning, ze studeerden af en verwierven een goede baan; maar anderen hadden veel pech. Het jaar verliep verdrietig door het verlies van een dierbare (in Eys stierven wel dertig mensen), hun gezondheid en mogelijkheden gingen achteruit; eenzaamheid en armoede werd hun deel; in veel landen moesten mensen op de vlucht voor armoede en geweld. Onrust werd veroorzaakt door het gedrag van politici en de belangentegenstellingen die daardoor werden versterkt.
Toch kan te midden van alles wat we hebben meegemaakt ook dankbaarheid naar boven komen. Dankbaarheid voor de liefde en de zorg die we mochten ontvangen en geven. Dankbaarheid voor de goede atmosfeer in onze gezinnen en voor onze goede vrienden. We kunnen zelfs dankbaar zijn voor wat we geleerd hebben aan het negatieve dat ons is overkomen of dat we zelf veroorzaakten. We zijn er nederiger van geworden, menselijker. Hebben een beter begrip gekregen voor anderen.
Afbeeldingsresultaat voor cluster morgensterIn onze parochies kunnen we dankbaar zijn voor alle vrijwilligers die onze parochies dragen; voor de leden van onze kerkbesturen en van onze cluster ‘Morgenster , de deelnemers aan onze vieringen, de lectoren, de misdienaars en acolieten, de organisten, de koren en hun dirigenten; de kosters, de meedenkers over hoe het in onze parochies verder moet; de leden van onze werkgroepen; de parochianen die meedoen aan de kerkbijdrage en collecten voor hun onontbeerlijke financiële steun. Hier laten we het even bij.
Na de lezingen stil kijken we even vooruit naar onze verwachtingen, verlangens en dromen t.a.v. het pas aangebroken jaar en proberen te zien wat de Goede Tijding van Jezus, die zijn oorsprong heeft gevonden in zijn geboorte daarin betekenen kan.

OVERWEGING
Waar zien we het komend jaar naar uit. Onze verwachtingen liggen vaak in het verlengde van wat we in 2018 hebben meegemaakt. Mits we gezond blijven zullen we op de diverse terreinen van het leven onze bijdrage kunnen leveren: op het gebied van werk, relaties, gezin, verenigingen, parochie in al zijn facetten. Dat kan ons leven zinvol doen zijn. Maar helemaal zeker zijn we daar niet van.
We hopen op en verlangen naar een gezond en gelukkig leven. Maar we houden ook onze zorgen. Er kunnen zich belangrijke veranderingen voordoen die om verwerking vragen. Ze kunnen te maken hebben met de overgang naar een nieuwe leeftijdsfase: voor kinderen en jongeren kan het slaan op de verandering van opleiding; voor gezinnen kinderen, die het huis uitgaan, pensionering, het verlies van dierbaren; de afname van gezondheid en vitaliteit. Eindigheid blijft een kenmerk van ons leven. We kunnen hopen en verlangen dat we met datgene wat ons het komend jaar overkomt zó om kunnen gaan, dat we er meer en beter mens van worden. We beseffen daarbij, dat ook die andere kant er zal zijn. Dat oorlog en geweld, ongerechtigheid en onvrede, leugen en corruptie, uitsluitend dienen van het eigenbelang en hoogmoed wel een rol blijven spelen. De menswording met Kerstmis van een Mensenzoon-Gods Zoon, is echter een teken dat er beter, menselijker liefdevoller geleefd wordt buiten de machten van het kwaad. Jezus is geboren als mens, in omstandigheden vergelijkbaar met die van ieder van ons (1e lezing uit de Galatenbrief), uit een vrouw, onder de Wet van toen. Hij heeft overeenkomstig Gods wil geleefd en weerstand geboden aan het kwaad en de kwaadaardigen. Hij is een voorbeeld is van menswaardig leven voor degenen die Hem aannemen Hij is het teken, dat leven mogelijk is en stand houdt bij alle dood t.g.v. zonde en kwaad. Dat wekte verbazing in die tijd, bij velen die Jezus en zijn manier van doen zagen, ook bij Maria en Jozef. Ook zijn moeder Maria begreep niet altijd wat haar overkwam en wat van haar zoon werd gezegd. Maar ze bewaarde het wél in haar hart om het daar te overwegen. Stof tot meditatie. We zouden daar een voorbeeld aan kunnen nemen. Zouden ook wij er mee gebaat kunnen zijn in ons hart te overwegen wat ons overkomt op onze levensweg? En zou het niet de rol van het Evangelie en van de H. Schrift in het algemeen kunnen zijn, dat zij ons daarbij de weg wijzen, ons bij dat overwegen helpen? We zouden er wellicht meer mens en beter mens van kunnen worden. Zalig Nieuwjaar allemaal.